Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Rapieren en shads van siliconen en de snoekbaars zijn onze hoofdpersonen
 

    
 
Rapieren en shads van siliconen en de snoekbaars zijn onze hoofdpersonen


Als wij de visboot van Arnold te water laten en de boot ligt langszij om in te stappen, gaat het gonzen onder water, want de barbaarse en de wreedste creaturen weten dat wij naar ze op jacht zijn.
Ze weten nog niet waar Arnold, Jeroen en ondergetekende onze shads naar de bodem zullen sturen en of ze wel herkenbaar zijn als een siliconen visje, aangezien zelfs de meedogenloze schepselen ze soms niet van een echt hulpeloos visje kunnen onderscheiden.
Vaak zijn ze er al in het nabije verleden ingestonken en hebben toen hun moordzuchtige tanden in de prooi gezet om er achter te komen dat er een scherpe haak in verborgen zit die ruw in hun bek penetreert.



Menige struikrover ging al voor gaas en de vreselijkste domoren onder deze deugnieten schieten vaak met een grote spoed naar de frivole en uitdagende shadjes om de eerste te zijn die het kleinood wilt verorberen.
De beul wordt dan een slachtoffer en tot zijn grote verbazing trekt de siliconenhap hem naar de oppervlakte van het water, waar een grijnzende visser met een paar grote klauwen klaar zit om hem uit het water te tillen.
Een afgrijselijker scenario kan een rover zich niet voorstellen en van angst spreidt hij zijn kieuwen om zich breed te maken en zijn lichaam schiet in een soort spasme of kramptoestand.



Maar het lot is hem goedgezind, want als de haak is verwijderd wordt hij weer in zijn habitat terug gezonden en kan hij even bijkomen van de schrik en beklemming van het gebeurde.
De onderkant van de visboot is duidelijk herkenbaar als een potentieel gevaar voor het hele roversvolk en vaak krijgen de grotere bakken het onaangename gevoel dat er jacht op ze worden gemaakt en sturen de juvenielen naar de vermeende lekkere hap en houden zelf wijselijk de bekken dicht.

Worden deze een, twee en driejarigen met grote snelheid naar de oppervlakte getrokken, dan trekken die grote schurken zich weer terug in hun schuilplaatsen en nemen ondanks dat het water bij hun uit de bekken stroomt van de delicate aangeboden hapjes, weer stelling om een volgende prooi te verschalken die er anders uitziet dan de zenuwachtige hapjes die daar vrijelijk voor hun neuzen vertoeven.



Jeroen mocht toch een mooie knokker pakken, een 41 cm baars, die als zijn krachten aanwendde om los te komen en zelfs door aan het vechten was toen de strijd allang was gestreden.
Je hebt ze er weleens tussen zitten, dat zijn wildebrassen die gewoon niet geloven dat ze het moeten afleggen tegen een sterkere tegenstander en door blijven strijden tot ze amechtig in het net zijn geschept.
Vaak klapperen ze nog even in de boot door en maken je het erg moeilijk om de haak uit de bek te verwijderen.

Zulke woeste elementen kunnen zichzelf beschadigen en is een ferm optreden van de roofvisser noodzakelijk door ze snel te onthaken.
Slechts 15 brutale rovers mochten Arnold, Jeroen en ik aan de haken krijgen en dat aantal is net te weinig om echt voldaan van het water af te gaan.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator