Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Toms Creek in Lelystad. Vissen op steur en meervallen.
 

    
 
Toms Creek in Lelystad. Vissen op steur en meervallen.


De hoofdpersonen van deze bijzondere vistrip zijn Raymond en zijn zoon Jeffrey, Richard en ondergetekende.
Toen Richard mij een tijdje geleden benaderde om als compensatie van de twee gemiste Ebro vakanties op meerval en snoekbaars bij Ebro Whoppers van Rox en Rinus Houtkooper in Playas de Chacon, vanwege de Covid 19 coronavirus uitbraken, een dag te gaan vissen bij Toms Creek in Lelystad, wilde ik dat wel eens meemaken.









Raymond reed vanuit Den haag met zijn zoon Jeffrey in een keer naar de bestemming, terwijl Richard en ik vanuit Mijdrecht naar Lelystad reden waar Raymond en zijn zoon ons rond 08.00 uur verwachtten.
Via de TomTom was de weg er naar toe zo gevonden en na een uurtje rijden kwam de bestemming in zicht.
Op het parkeerterrein aangekomen zagen we pas volledig wat een groots opgezette business dit in werkelijk is, want er was nogal wat volk aanwezig die ook allemaal een visje wilden vangen in een van de elf (11) visvijvers.





Vanaf de site, waar deze vele visvijvers aangeprezen worden, kun je je eigenlijk niet helemaal volledig voorstellen wat het vissen op de diverse vissoorten inhoudt.
Richard had voor twee opvouwbare bolderkarretjes gezorgd waar wij tweeën onze visspullen in konden vervoeren van de auto naar de visvijver waar we vandaag ons visje proberen te vangen.
Dat scheelt sjouwen, anders hadden we minstens twee keer op en neer moeten lopen van de auto naar de visplekken.





Wij zaten aan vijver een (1), vlakbij het parkeerterrein, de toiletten en het restaurant en daar aangekomen dachten we eerst dat het een soort siervijver(tje) was als een decoratief gebeuren.
Maar dat bleek tot onze verrassing onze visvijver te zijn waar het vandaag moest gebeuren en waar de vangsten van steuren en meervallen bijna gegarandeerd was.
We moesten toch even de wenkbrauwen fronsen en een licht sceptisch gevoel drong zich aan mij op, omdat ik onwillekeurig visioenen en hele scenario’s van dressuurvissen opgedrongen kreeg.





De ovale vijver was misschien 70 bij 80 meter en op een gegeven moment zaten we met 16 personen verspreid aan de waterkant om een steur, karper of een meerval aan de haak te krijgen.
Bij Toms Creek waren ook hengels en toebehoren voor een klein huurprijsje verkrijgbaar en je kon precies zien wie daar gebruik van maakten, omdat de gehuurde hengels allen dezelfde kleur oranje/geel hadden en uitgerust waren met half opgespoelde molens van een kwaliteit die je als rechtgeaarde visser liever aan je puberende zoontje als beginnende visser geeft, dan dat je deze zelf zou gebruiken.

De eerste kromme hengels van de aanwezige vissers waren aan de overkant al snel zichtbaar toen wij ons nog aan het installeren waren en de eerste steuren kwamen even later ook bij ons al in het net.





Jaren geleden had ik ook al op een karperput in Frankrijk de vangsten van steuren mee mogen maken en ik weet dat deze vissoort ontzettend sterk zijn en zeker als ze de meter passeren.
Sterk, ja dat waren ze ook op deze visvijver en sommige steuren hadden de halve plas nodig om te stoeien met de visser voor ze geschept konden worden.

Steur uit Frankrijk

23 kilo steur uit Frankrijk

Dat was best wel een gedoe omdat je alleen met weerhaakloze haken in de maat 6 en kleiner mocht vissen en met een hoofdlijn tot 32 honderdste.
Verslap je iets door je hoofdlijn niet strak te houden, dan verspeelde je geheid de gehaakte vis en had je de slip van je molen niet goed afgesteld dan verloor je de vis door lijnbreuk, wat we ook bij beginnende vissers aan de overkant van de vijver zagen gebeuren.





Als haakaas kon je kaas, garnalen, stukje zalm, stukje Bifi worstje, Halibut pellet, gerookte kip of zelfs een stukje zure haring (!?) gebruiken, want deze vissen hielden wel van een beetje variatie in het voedselaanbod.
En wat zou je zeggen over eventuele dressuur?, nou dat viel reuze mee, want er werden in de loop van de dag enkele tientallen steuren en twee meervallen door ons gevangen en dan tel ik de gevangen steuren van de rest van de vissers aan dezelfde vijver niet mee (ook vele tientallen) en dan zit je je gewoon af te vragen hoeveel vissen er wel niet in die vijver aanwezig zijn.





Voeren mocht wel, maar dat moest spaarzaam gebeuren met de gekocht Halibut pellets die je bij de kassa van het bedrijf kon verkrijgen.
Af en toe wierp je een tiental korrels pellets van 6 mm vlak bij je dobber om de steuren of meervallen naar je haakaas te lokken.
Er werd geen prijs gesteld op ander meegebracht grondvoer om vervuiling van het viswater te voorkomen, omdat sommige vissers kilo’s grondvoer nodig hebben om een visje te vangen.

De eigenlijke dressuur van de aanwezige vissen in de vijver was de weerstand van de gebruikte dobber, die naar verhouding meer lood nodig heeft als het drijflichaam van de dobber zwaarder uitgevoerd is.
Een slanke pen die slechts een paar gram lood nodig heeft, heeft echt de voorkeur, omdat de steur of meerval die het aas in de bek heeft genomen, direct het aas uitspuwt als hij weerstand van de dobber of het lood voelt.





Dat heb ik tenminste gemerkt omdat ik met een relatief te zware dobber aan de slag ben geweest en van te voren niet kon bevroedden in welke omstandigheden er gevist zou worden en een dobber uitgekozen had waarvan ik de rode antenne goed kon zien van een afstandje, vanwege mijn slechte zicht.
De aanbeten die ik kreeg waren kort en soms heftig, maar meer dan gewenst spuwden de azende vissen het haakaas snel uit de bek door de weerstand van het lood en dan sla je met regelmaat mis.

Een volgende keer dus slanke pennen die een gering loodgewicht nodig hebben en een kortere hengel in plaats van een lange feederhengel van 4.50 mtr.





Aan de overkant brak bij een visser de gehuurde hengel in tweeën bij de dril van een steur, maar de visser kreeg toch nog de steur in het net met behulp van zijn vismaten.
Aan de zijkant brak een visser tot drie keer toe zijn hoofdlijn, omdat hij bij de dril van flinke vis de slip van zijn molen volledig had dicht gedraaid en je kon aan zijn handelingen zien dat hij nooit eerder of zelden een hengel in zijn handen had gehad.

Hij kwam ook wat later bij ons langs om zich te oriënteren op welke manier wij aan het vissen waren en welk aas wij gebruikten.
Het was druk, ongewoon druk maar een ideale gelegenheid voor gezinnen met kinderen die met een eigen of gehuurde hengel de belevenis mee kunnen maken om een steur, meerval of een andere vissoort aan de haak te krijgen.





Er werd door iedere visser aan de vijver weidelijk gevist en gebruik gemaakt van een karpercradle of een natgemaakte onthaakmat en de gevangen vissen snel onthaakt en gefotografeerd.
Nu pas merkte je het gemak van een haak zonder weerhaak, aangezien de haak al vaak in het schepnet lag, die bij het scheppen vaak al uit de bek was los gekomen.

De bekken van de vissen waren allemaal nog gaaf, zonder bijzondere littekens of gescheurde lippen, die je soms bij betalende karpervijvers in Frankrijk ziet, waar de bekken vaak uitgescheurd zijn door de grote haken met weerhaak of ondeskundig handelen bij het onthaken van de vis.
Raymond en Jeffrey zijn na de sessie nog gaan vissen in een andere vijver die het terrein rijk is waar ze hopen op de vangsten van een paar forellen die ze eventueel gerookt en wel mee naar huis kunnen nemen.
Bij Toms Creek worden deze gevangen forellen voor de vissers gratis gerookt maar moeten wel naar gewicht of aantal betaald worden.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator