Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Aantallen in de boot, is dit te beïnvloeden? 43 stuks
 

    
 
Aantallen in de boot, is dit te beïnvloeden? 43 stuks


Soms laat je een shadje naar de bodem zakken via de dropshotmethode en wordt deze al direct door een hongerige snoekbaars aangevallen om verorberd te worden.
Uiteindelijk ziet deze rover er een prooi in, een smakelijk hapje die ogenschijnlijk niet voor zijn leven hoeft te vrezen en vrolijk naar en boven de bodem zwemt om argeloos verder te zwemmen.

Een oplettende schurk in de buurt merkt deze domme en onvoorzichtige handeling en valt met een snel schot de roekeloze shad aan in de hoop daarmee even zijn knagende honger te stillen.



Er zijn natuurlijk ook booswichten die er helemaal geen prooi in zien en ze zonder enige twijfel in hun hart voorbij laten gaan, omdat de kleur ze niet aanstaat of de vorm van het namaakvisje hen geen prikkel geeft om de shad aan te vallen.
Dat heb je als geroutineerde roofvisser vrij snel door, want als er tien minuten geen aanbeet plaats vindt, zal je als visser even kritisch naar de aangeboden shad moeten kijken.

Pak je een andere shad uit je shaddoos, een die in het verleden wel vis in de boot heeft gebracht, dan kan er elk moment wel een aanbeet plaatsvinden, tenminste, als er een of meerdere schavuiten zich in de buurt bevinden.



Vaak zijn de shads met natuurlijke kleuren meer in trek bij de roekeloze rakkers, omdat ze meer met de populatie aasvissen overeenkomen.
De snoekbaarskleuren hebben vaak echt de voorkeur bij deze snoodaards, aangezien ze gek zijn op deze visjes ondanks dat ze tot hun eigen soort behoren.
Je kunt de snoekbaarzen echt wel onder de kannibalen rekenen die zonder schroom hun eigen soort decimeren, niet omdat het moet, maar omdat het kan.



Ook zijn de wormachtige shads in trek bij deze struikrovers, want alles wat beweegt en kleiner is dan henzelf, is een potentiële hongerstiller.
Shads met een slappe achterlijf, die door de geringste beweging al verleidelijk met de staart door het water zwiepen, zijn machtig mooie objecten die bij de wildebrassen een sterke prikkel geven om ze eens nader te bekijken en toe te happen.
Vaak worden deze shads hard en agressief aangevallen en verdwijnen bijna geheel achter in de bek, zodat je de shad met een onthaaktang moet verwijderen.



Vandaag kregen Marco en ondergetekende 43 schelmen in de boot, terwijl we het laatste uur van onze vissessie maar niet de volgende 2 rekels mochten vangen om het getal van 45 stuks vol te maken.
Geen snoekbaars deed zijn bek meer open, terwijl we ze op de fishfinder konden zien liggen en wat we ook probeerden om ze te verleiden tot een aanbeet, de bek bleef gesloten.

De tussenpozen tussen de vangsten en de aanbeetloze perioden waren al wat langer geworden, maar dat zijn we op dit water gewend en daar houden we altijd rekening mee.



In zo’n periode willen we weleens experimenteren met afwijkende shads om te kijken of de bandieten er heil in zien om ze aan te vallen en wonderlijk genoeg lukt dat ook af en toe.
Niet dat we gelijk grote aantallen knokkers kunnen verleiden, maar toch pakken verrassend genoeg de wat grotere bakken die toch echt wel wat gewend zijn, de afwijkende shads.

Soms zijn ook de juvenielen, de een en tweejarigen die alles pakken om groot te worden, de gekke kleuren om geschrokken van die handeling even later te bengelen aan de verborgen haak.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator