Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Soms willen de snoekbaarzen niet echt meewerken 28 stuks
 

    
 
Soms willen de snoekbaarzen niet echt meewerken 28 stuks


Ruud en ik waren onderweg naar ons water, waar we al jaren naar toe gaan omdat wij, en soms met zijn broer Edwin, daar al menige rakker mochten verschalken.
Het is mistig onderweg naar de stek en we weten dat er soms een dikkere mist kan hangen waar we de Alumacraft van de trailerhelling te water laten.
En inderdaad, de mist was bijna te dik om geoorloofd en zonder risico te gaan dropshotten, maar het zicht bleek voldoende omdat we ongeveer 100 meter ver konden kijken.



Aangezien we nooit in de vaargeul van welk water dan ook zullen vissen en we ons vlak bij de kanten ophouden, is er weinig tot geen risico dat we tijdens het dropshotten enig gevaar zullen lopen.
Later toen we door een boot van de Havendienst werden aangehouden voor een algemene controle, raadde de man ons aan om toch bij geringe mist een radarreflector aan te schaffen en op de visboot te voeren voor ons als extra veiligheid.
Voor enkele tientjes is een eenvoudige reflector te koop, wist hij te vertellen.

Nu blijkt dat als je staande een (vis)boot bestuurd, je naast je veiligheidskoord ook je veiligheidsvest aan moet hebben.
Gelukkig bleef dat geconstateerde feit bij een waarschuwing.



De aanbeten waren niet overtuigend genoeg om een geweldige visdag te waarborgen, want ze waren voorzichtig of ze werden veroorzaakt door de vele juvenielen die daar rondzwemmen.
De gehaakte deugnieten waren weliswaar geen uitzonderlijke maten, maar gaven voldoende sport om ons stilletjes te laten genieten.

40ers en 50ers waren hoofdzakelijk onze gevangen vissen vandaag, hoewel een flinke snoek met veel massa onder water mijn hele onderlijn van mijn kromme dropshothengel doorbeet en de spoel van mijn reel eindelijk stopte met lijnafgifte.
Dat was even spannend.



Het water stond zeker weer 25 centimeter lager en de stroming was uiterst gering en we weten dat dan de aanbeten veel minder zijn dan gewoonlijk.
Op plekken waar we meestal knalharde aanbeten krijgen, leek het er op of de boel onder water uitgestorven was of dat de bengels gewoon apathisch of verveeld naar de voorbijgaande shads lagen te kijken.
Verkassen dan maar weer en wederom een plek opgezocht die altijd wel een visje naar boven brengt.
Om moedeloos van te worden, want soms bleef het bij een tik tegen de shad of werd de shad ook maar nauwelijks in de bek genomen en loste de haak zich na een drietal meters drillen.



Vandaag is het gebleven bij de vangsten van 28 schavuiten, want hoe we ook probeerden om de dertig vol te maken, het gewoon niet lukte om er nog twee bij te vangen.
Geeft niks, want die komen de volgende keer wel aan de beurt.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator