Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| Toms Creek. De vijfde ontmoeting met sterke steuren 31 stuks
 

    
 
Toms Creek. De vijfde ontmoeting met sterke steuren 31 stuks


Ruud, waar ik regelmatig mee aan het snoekbaarzen ben, las mijn verhalen over de vangsten van de steuren in de vijvers van Toms Creek in Lelystad en raakte helemaal enthousiast.
Dat wilde hij ook eens meemaken, want dat is even anders dan een snoekbaars van een centimeter of zeventig.
Nu vroeg hij mij honderduit hoe je de steuren kan bevissen en je weet het, met een strootje krijg je mijn bek open en die is voorlopig niet meer met een voorhamer dicht te krijgen.
Dus Ruud kreeg uitgebreid de informatie waar hij om vroeg.



Vandaag zijn we onderweg naar Toms Creek in Lelystad en we hebben net als de vorige keren twee dagdelen á 4 uur vissen in de avonturenvijver gereserveerd.
Ruud heeft een 12 ft karperhengel en ik een nieuwe zware spinhengel van 12 ft meegenomen met op allebei een baitcaster met 32 honderdste nylon opgespoeld.
Je mag alleen vissen met een originele weerhaakloze haak (karper) tot maximum haakmaat 6 en het liefst met een dobber en ook de hoofdlijn moet van nylon (mono filament) en maximaal 32 honderdste bedragen.



De dobber die ik ga gebruiken is er een met een vrij lange schacht en die vis ik op de Engelse manier, namelijk de hoofdlijn door het onderste oogje van de pen die dan door een stuitje met een kraaltje tegen wordt gehouden als de diepte door middel van het uitloden is bereikt.
Door de langere schacht, waarvan de top fel gekleurd is, steekt hij na het zorgvuldig uitloden wat hoger uit het water zodat ik hem beter kan waarnemen als hij ongeveer acht tot tien meter vanaf de kant in het water staat.



Weer gebruiken we stukjes zalm, rauwe garnalen, jonge Baby Bel kaas en stukjes haring voor aan de haak.
Ik heb ook wat boilies voor aan de hair meegenomen, want daarmee kun je ook een karper aan de haak krijgen.
Af en toe gooien we een paar korrels halibut pellets van 6 mm bij de dobber om de vissen te lokken en die kun je aanschaffen bij het loket waar je hebt gereserveerd.



Ander voer dan de pellets wordt door Toms Creek niet op prijs gesteld om het verzuren van de vijvers te voorkomen.
Alle elf vijvers worden apart door krachtige pompen met flinke stralen water van zuurstof voorzien en de vijvers zijn ca. drie meter diep, die vanaf de kant al gelijk die diepte hebben.

In de avonturenvijver 5 waar wij vandaag gaan zitten, zwemmen steuren, karpers, snoekbaars en meervallen rond, hoewel je meer steuren dan andere vissoorten aan de haak zult krijgen.



De vorige keer kreeg Richard, toen wij daar waren, toch een albino meerval en ik een fraaie schubkarper op de onthaakmat tussen de vangsten van de steuren door.
Maar over het algemeen zijn de aanbeten van de diverse soorten steuren overheersend en blijft na de aanbeet en dril alleen de vraag over welke lengtemaat en gewicht ze bezitten als je ze geschept hebt.
In principe kun je daar ook een hengel, molen, schepnet en onthaakmat huren, maar je kunt deze zaken ook van huis meenemen.



Richard bood zijn karper cradle aan, want heb je een wildeman als een steur op je onthaakmat, dan is die niet zo goed op te tillen vanaf de grond voor een foto, als vanuit een cradle die een stuk hoger op poten staat.
Rondom de vijvers staan comfortabele weersbestendige stoelen voor alle vissers klaar, maar je kunt ook je eigen stoel gebruiken en neem een visparaplu mee voor als je een buitje verwacht.
Je ziet bij de vissers die de gehuurde spullen hebben aangeschaft, dat ze vaak de hengel op de grond langs de kant van vijvers leggen.



Dat is geen goed plan want bij een felle aanbeet wordt de hengel geheid in de vijver getrokken en zeker als je zonder baitcaster vist of je beugel van je spoel niet openklapt.
Het is dus verstandig dat je een hengelsteun voor je hengel meeneemt en omdat je een enkele poot van een steun niet altijd in de stenen grond bij een vijver kunt steken is een driepootsteun gewenst.
Ook deze kan in het water verdwijnen als je hem niet zekert aan je stoelpoot met touwtje en dat is helaas een keer bij Richard gebeurd.

Persoonlijk neem ik altijd een bijzettafeltje mee voor naast mijn stoel, waar ik mijn kopje thee of koffie op kwijt kan, mijn aas op kan bewaren en een onthaaktang bij de hand heb, anders moet je die zaken op de grond naast je stoel leggen.



Om mijn visspullen naar de plek aan de vijver te vervoeren heb ik een tijdje geleden een opvouwbare bolderkar aangeschaft, die makkelijk opgevouwen in de auto past, want anders moet je twee of drie keer heen en weer lopen met je spullen vanaf de parkeerplaats.
Voor deze visserij heb je geen Vispas nodig omdat je vist op een privé terrein met privé water, je kunt dus zelfs in de gesloten tijd voor bepaalde vissoorten in de Nederlandse wateren, hier gewoon door blijven vissen.

Terwijl ik nog bezig ben met mijn spullen klaar te leggen en mijn hengel uit te loden, lag zijn dobber met aas aan de haak al in het water en ik zag dat er een beweging van de dobber waar was te nemen.



Elk moment kon de dobber verdwijnen en dat is vaak in een ogenblik gebeurd en dat gebeurde bij Ruud.
Gisteravond had ik al de garnalen, zalmstukjes en een mootje zalm al uit de vriezer gehaald en er zat nu een stukje half bevroren zalm aan mijn haak waar klaarblijkelijk direct aan gesnuffeld werd.
Steuren zijn echte bodemsnuffelaars en ruimen alles op wat eetbaar is en het lijkt wel dat als een aasje harder “stinkt” dan normaal, je sneller een aanbeet krijgt.



Gisteren heb ik nog 25 meter nylon hoofdlijn van mijn baitcaster getrokken, want pas na die lengte krulde en kinkte de lijn niet meer.
Als je een zware vis aan het drillen bent, dan rekt de nylon hoofdlijn op je molen behoorlijk uit.
Normaal zit er al een rek van 10% in een monofilament lijn (nylon) en als de vis niet direct te drillen is en steeds weer hoofdlijn van je spoel aftrekt, terwijl je slip uitstekend werkt, dan is die samenhang met de kromming van je hengel tot het uiterste mogelijk maar de hoofdlijn krijgt behoorlijk op zijn lazer.
Als de hoofdlijn te ver is uitgerekt dan is dat onomkeerbaar en gaat je lijn pardoes kinken en springt je lijn zo van je spoel af in grote gedraaide lussen als je de beugel van je molen openklapt .



Uiterst hinderlijk tijdens het ingooien van je aas want die gekinkte lussen kunnen achter de ogen van je hengel blijven haken en sta je behoorlijk te klooien.
Omdat je niet elke keer na een sessie 25 meter hoofdlijn van je spoel kunt verwijderen, omdat je dan steeds minder lijn op je spoel overhoudt, is het raadzaam om na twee keer 25 meter verwijderen je hele hoofdlijn te vernieuwen.
Je kunt natuurlijk ook je hoofdlijn uit die kinkfase krijgen door deze dertig meter van je spoel af te trekken en hem dan weer zonder iets aan de uitstaande lijn te bevestigen, op te spoelen.



Het kinken is dan wel even uit de lijn maar de kracht van die lijn ook, omdat de rek uit de lijn is getrokken door de eerdere drils van zware vissen en er eerder breuk kan optreden in de uitgerekte krachteloze lijn.

Voor de volgende sessie heb ik al een nieuwe ruim 1300 meterspoel nylon lijn aangeschaft en die spoel ik dan wel op mijn molen en gooi het restant wat nog op de molenspoel zit gewoon weg.
Met zo’n verse lijn kun je de grote zware vissen wel weer aan tot je merkt dat de lijn weer begint te kinken en dan begint het spelletje opnieuw.



Aan de overkant van de vijver zat een man die met twee kinderen aan het vissen was.
Die kinderen waren uiterst irritant bezig, zaten in de bomen vast met hun aas en lijn en verspeelden veel vis door lijnbreuk.
Het kon die vader eigenlijk niet zoveel schelen hoe die kinderen aan het vissen waren, en zo op het oog kon hij er zelf ook niks van.
Ik heb die kinderen een keer of drie naar voren zien lopen om steeds weer een nieuwe huurhengel te halen, omdat ze de boel elke keer gesloopt hadden.



Ruud verspeelde nog een karpertje die net voor het scheppen losschoot omdat zijn dobber aan zijn topoog vast bleef zitten.
Vandaag kregen we niet de echte uitschieters en dan heb ik het over steuren van minstens 170 cm, want we bleven steken op ca. 145 cm, die wel enorm bewegelijk en beresterk was.
Ik kon hem vanwege het constant spartelen nauwelijks vasthouden voor een foto.
Met 31 stuks zijn wij best wel tevreden en Ruud en ik zagen deze steursessie als een echte leuke onderbreking tussen het vissen op snoekbaars en best wel voor herhaling vatbaar


.

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator