Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Roofvisverhalen|| De kneiters verraden zich soms door schuchtere aanbeten 19 st
 

    
 
De kneiters verraden zich soms door schuchtere aanbeten 19 st


De ferme tik op de top van mijn dropshothengel kwam van een driejarige snoekbaars die de shad als een snelle prooi zag, die zo op het oog niet van zijn gevaarlijke omgeving bewust was.
Met die tikken op de top hebben veel roofvissers snel aangeslagen met in het achterhoofd het idee dat de aanbeet van een grove rover afkomstig kon zijn.
Niet dat de teleurstelling groot is dat de bijtende vis slechts een paar levensjaren oud is, maar dat er bij elke tik op de top een scheutje adrenaline in je bloed terecht komt.



Dan maakt het niet zoveel uit of de schavuit aan je haakje 45 cm of iets meer bedraagt, je blijft alert zelfs als de adrenaline langzaam oplost in je bloed.
Met een soepele hengel en dan bedoel ik de top van de hengel, kun je bij het dropshotten bijna voelen wanneer de vlegels de shad of het bliekje of spierinkje voorzichtig in de bek nemen, want dan zie je even voor de echte aanbeet de top subtiel buigen.
Pas bij het wegzwemmen met de prooi in de bek buigt de top volledig of is er een lichte tik merkbaar en dat is het moment om de rekel te haken.

Omdat ik in het verleden zat 80ers en 90ers aan de haak heb gehad, weet ik dat de aanbeten op de dag soms uiterst subtiel geschieden.



Met haast een achteloos gebaar opent zo’n booswicht zijn enorme bek en wordt de voorbij zwemmende shad of bliekje in de bek genomen en dat voelt voor de roofvisser aan of er een juveniel de prooi onderzoekt.
Sla je snel op zo’n nonchalante aanbeet en je dropshothengel blijft ineens in een gekromde stand staan door het gewicht van de geweldenaar onder water, dan weet je gelijk dat je bingokaartje vol is en je de hoofdprijs hebt gewonnen.

Logisch dat je dat niet van een dergelijke lullige aanbeet kon verwachtten.
In de avonduren is dat ineens een heel ander verhaal, want dan kunnen de aanbeten zo snel en rap gebeuren, dat je het gevoel krijgt dat de hengel uit je handen wordt getrokken.



Met een schot van de staart snelt de schurk naar de prooi en door zijn/haar overweldigend gewicht wordt de top van je hengel tot het uiterste getergd om net niet te versplinteren.
Je hart vergeet even een paar keer te slaan en alle zintuigen staan ineens op scherp.

Dus niet alle schuchtere aanbeten zijn aanbeten van kleine(re) deugnieten maar kunnen zomaar veroorzaakt worden door enorme kneiters van snoekbaarzen.
Ze liggen er, bijna overal waar ook kleine formaten snoekbaars zich ophouden, want de grote struikrovers lusten ook hun eigen kleine soortgenoten.



In de vroege ochtenduren werden we verrast door twee vrouwen die na het uitkleden zo het water instapten om te gaan zwemmen.
Wij zaten dik ingepakt in de boot.
Ruud heeft alle vissen (ook de bot) gevangen met bliek en ik met shad, onder andere de ouderwetse bruine ITT van Rozenmeijer.
Het was buffelen want we moesten ze echt zoeken en deze dag kregen we slechts 19 snoekbaarzen en een bot in de boot.
Ruud verspeelde nog een flinke snoekbaars die ondanks zijn geroutineerde aanpak achter een houten remming bleef haken en lijnbreuk veroorzaakte.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator