Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| La Carrière augustus 2008, karperputten bij uitstek
 

    
 
La Carrière augustus 2008, karperputten bij uitstek


Vrijdag 8 augustus 2008, was eindelijk aangebroken. Enige maanden geleden vroeg Ron Noorlander ( Schwegler Hengelsport in Uithoorn) of ik zin had om mee te gaan naar La Carrière in Frankrijk om daar de karpers aan de schubben te komen.
Hij wist, dat ik al 3 keer eerder naar een betaalwater in Frankrijk ( La Horre) was geweest en hij dacht mij een plezier te doen door mij mee te vragen.
Nou graag, was mijn antwoord.
Na wat doorvragen leerde ik, dat we met 15 karpervissers verdeelt over 6 of 7 stekken naar den vreemde zouden vertrekken.



De service is allemachtig goed en de sfeer is gezellig

Helaas gaat mijn vismaat Theo de Wit niet mee, want hij vindt 2 keer per jaar naar Frankrijk om op karper te vissen genoeg. Als tweede excuus gaf hij als reden op, dat hij liever niet met een grote groep karperfanaten op stap gaat en als laatste excuus vermeldde hij nog dat daar geen echt zware karper was te verwachten.
Ik snap het wel, Theo is verwend met zijn 58 ponder in La Horre (2007). Ik mocht dit jaar in La Horre (2008) een zwaardere karper landen, namelijk een 65 ponder, maar ik hou er nog wel steeds plezier in als ik een kleinere karper van b.v. 15 pond aan de lijn zou hebben.
Het gaat toch om de vissport, het drillen, de gezonde spanning, de verwachting, zingende nylonlijnen en het aanzicht van mooie gekromde hengels, die bijna zwichten onder dat karpergeweld.
Jammer dat Theo niet meegaat, maar het zij zo.

De strijd is (bijna) gestreden

Ron had een avondje georganiseerd in een bruine kroeg en alle mannen die mee zouden gaan waren aanwezig.
Na vertoning van diverse dvd’s over vorige karpervangsten in Frankrijk door Ron en vismaten, werden er door de aanwezigen vragen gesteld over het vervoer, betalingen, reglementen en stekverdeling.
Alle vragen wist Ron naar tevredenheid te beantwoorden en op deze avond werd mijn toekomstige vismaat Dennis Rijlaarsdam voor La Carrière voorgesteld.
Elk koppel krijgt een stek toebedeelt om te gaan vissen, maar het lot bepaalt welke stek ons is gegund aangezien de stekken door middel van loting zal worden getrokken.
Sommigen zijn daar niet zo blij mee en willen graag al op voorhand weten welke stek ze krijgen.
Anderen willen graag alleen maar op bepaalde stekken hun karper vangen, maar Ron is onverbiddelijk en iedereen heeft door de loting evenveel kans op vangen of kans op grove karper.
Intussen is er toch een wijziging opgetreden in de samenstelling van de stekken. Er zijn stekken bij, waar je namelijk met drie vissers kunt vissen. Stek 16 is bijvoorbeeld zo’n populaire stek. Ron vroeg aan mij of ik met Dennis de Manice ( Limburg) en Dennis de Casanova ( Rijlaarsdam) stek 16 zou willen delen, aangezien beide karpervissers nog nooit in het buitenland hebben gevist en toch wel wat aanwijzingen kunnen gebruiken.



Ron Noorlander met een karper van een eerdere sessie

Ik vond dat prima en als ze hulp nodig hebben, dan verstrek ik die wel.
Verder ga ik gewoon mijn visje proberen te vangen en ik weet al van te voren, dat mijn Personel Best ( P.B ) van 65 pond niet of slechts met een geringe kans ooit nog in mijn leven is te verbeteren.
Tja, zo een dergelijke vangst gaat tenslotte een mensenleven mee. Wat zeg ik, zelfs een hele boel mensen halen een mensenleven niet eens.
Ik ga voor de karper en voor de vangsten ervan en natuurlijk voor de sfeer en adrenaline, want elke karper aan de hengel en in het net geeft mij gewoon een kick.
Spannend om weer naar een onbekend water te gaan en dat je weer alles in het werk moet stellen om onze geschubde vrienden te vangen.
In de voorbereidingstijd heb ik een flink aantal kilo’s boilies aangeschaft in verschillende smaken, maar ook in verschillende maten van 12 tot 20 mm. De ene boilie ruikt nog lekkerder dan de andere en ik hoop dat de karper dat straks ook vindt.
En natuurlijk heb ik een flink aantal rigs gebouwd en mijn voorraad karperartikelen op peil gebracht.
Dit voorspel, deze voorbereidingstijd is een van de leukste dingen om te doen.
Want wat geef je meer plezier, dan het voorbereiden op een fijne visvakantie van een week in Frankrijk of welk land dan ook.
Ik controleerde mijn uitgebreide karperuitrusting, mijn bivvy, stretcher en stoel en ik heb al vast diverse spullen op mijn vlonder klaargezet.
Mijn auto heb ik op het laatste moment volgetankt en vandaag op vrijdag volgeladen met mijn karperspullen. Er zou niet eens iemand anders met mij mee kunnen rijden, zo vol ligt mijn VW golf.
Mijn vrouw Els zat hoofdschuddend naar mijn enorme uitrusting, mijn vele etenswaren en mijn viskleding te kijken. Dat past nooit in je auto, zei ze nog.
Ik begon zelfs te twijfelen, maar het lukte wonderwel.
Er was slechts een zitplaats vrij in de auto en dat was de bestuurdersplaats. De rest lag tot aan de dakrand vol.
Wat een zooi kan een karpervisser toch meeslepen.



Het bord aan de ingang van het stalen hek

De rit was lang.
Met 7 auto’s reden we dus op vrijdagavond om 23.30 uur via Antwerpen, Brugge, Calais en Le Havre richting Caen en uiteindelijk naar La Carrière.
De aankomsttijd was om ca. 9.00 uur op zaterdagmorgen, maar dat had wat eerder kunnen zijn als Ron het laatste stuk niet verkeerd was gereden.
Om 11.00 uur stonden de eerste karperhengels op de rodpods en de bivvy’s waren opgezet. Vanwege de lange slapeloze nacht, deed ik even mijn ogen dicht om 17.00 uur en werd pas wakker om 20.00 uur.
In die zaterdagnacht kreeg ik een run, maar de karper loste helaas de haak.
Het begon te regenen.
De zondag bracht ons ook geen aanbeten, terwijl er op andere stekken wel gescoord werd.
Wij zaten op stek 16 en dat was en is “The Hotspot “ volgens velen, maar daar was weinig van te merken.
’s Avonds toen de zon met zijn laatste stralen mijn huid verwarmde, leverde dat een mooi plaatje op.



De wind was eindelijk afgezwakt en de nacht kondigde zich aan

Blijkbaar stond de wind verkeerd, want de zuidwestenwind is blijkbaar funest voor deze stek.

Jasper en Nick, beiden met een mooie schubkarper


In de nacht van zondag op maandag kreeg ik eindelijk een run. Mijn hart sprong op, maar bij het heffen van de hengel floepte de boilie zonder weerstand uit de bek van de karper.
Weer een losser.
Dennis de Manice ( Limburg ) deed het beter. Op stek 16 kan je op zeker 4 á 5 plekken je rodpod opstellen en dat had hij gedaan. Hij was van plek veranderd en had al 3 karpers van 14, 18 en 20 pond gevangen.



Een van de eerste vangsten van Dennis

Hij deed het beter dan Dennis Casanova ( Rijlaarsdam) en ik, want wij hadden beiden nog geen aanbeten kunnen verzilveren.
Tja, en daar ga je dan met je reputatie van een karpervisser met een 65 ponder van La Horre.
Een derde run deed mij weer naar de hengel grijpen en na een korte strijd kreeg ik mijn rig voor de helft terug. Finaal doorgesneden door een mosselbank.
Dinsdag ging het beter.
De drie aanbeten die op dinsdagnacht op woensdagmorgen volgden werden verzilverd.
3 spiegelkarpers van 28, 26 en 16 pond kwamen op het droge.



Wat een fel standje was deze spiegel

Even later kreeg ik een graskarper van 18 pond in het net. Wat was die vis sterk en moeilijk op de foto te krijgen.
Telkens als ik hem even in de handen hield, spartelde hij of het een lieve lust was.
Die kon je alleen maar fotograferen met een valiumtablet achter zijn kiezen.



Volgende keer neem ik een potje valium mee. Wat een levendige vis was dit

Het werd koud en de wind nam weer behoorlijk toe.
Om 10.00 uur kreeg ik weer een aanbeet en ditmaal zou het een strijd worden van 15 á 20 minuten voordat de haak losschoot.
Niet een keer heb ik de karper mogen aanschouwen, want hij bleef diep onder water doorvechten en trok telkens vele meters lijn van mijn spoel.
Deze karper voelde heel erg zwaar aan, want dat heb je als karpervisser heus wel door en was naar mijn gevoel zeker een flinke dertigplusser of een veertiger.
Ongeveer 10 meter uit de kant schoot hij van de haak en ik bleef lang zitten met een onbevredigend gevoel de karper nooit gezien te hebben.
Om half een ’s nachts kreeg ik weer een aanbeet en er kwam een spiegelkarper van 38 pond in het net.



Lekkah hoah, weer een kneitebijter

In de ochtend nam een graskarper van wederom 18 pond een zoete boilie en ook deze keer was het een strijd om van de graskarper een foto te maken.
Wat een strijd leveren die vissen, zowel in zijn habitat als op de mat.
Op dezelfde ochtend nam weer een graskarper mijn boilie en deze woog 27 pond en was 1.10 cm lang.
Volgens mij was deze vis ziek en zat onder de rode plekken. Een wond op zijn wang was al eerder behandeld, maar het aanzien van deze vis was ondanks zijn gewicht en lengte niet de moeite waard.
Hij werd ook snel weer teruggezet.



Graskarper van 27 pond en 1.10 cm lang

Hij was net geschept of de haak schoot uit zijn bek
Verbaasd keken we naar de weerhaakloze Fox karperhaak uit de serie Arma Point SSC Barbless.
Deze was bijna recht gebogen! Net op tijd was de graskarper in het net, anders was het weer een losser geweest.



De dril had niet langer mogen duren

Tja, en dan hoor je van Petra, de vriendin van Ron dat ze een veertig ponder schubkarper heeft gevangen.
Fantastisch en voor haar was dat de tweede PB die ze deze week heeft gehaald, want de eerste was een spiegel van 39 pond.
Ze zitten er dus wel, de grotere karpers wel te verstaan.

Jasper en Nick met twee prachtige spiegelkarpers


Sommigen waren toch wel een beetje jaloers op haar kapitale vangst, ondanks de vangsten van vele karpers die ze zelf hadden gevangen.
Misschien zaten ze allemaal te beuken voor die ene grote en dan beslist het lot dat het toevallig net een vrouw moet zijn die hem vangt.
Hahaha, ik vind dat prachtig, die jaloerse koppen en ik vond het voor haar eindeloos en een prachtig resultaat.

Jasper en Bas met drie spiegelkarpers

Het weer sloeg een beetje om en de wind draaide en kwam nu van het noordwesten.
De beide Dennissen waren naar het dorp om wat inkopen te doen en ik had het beheer over negen beaasde karperhengels.
En ja hoor…een aanbeet op de karperhengel van Dennis de Casanova.
De pieper liet een constante fluittoon horen en ik pakte geroutineerd de hengel uit de steunen.
Terwijl ik deze karper stond te drillen ging de tweede pieper van een van overige karperhengels ernaast, te gillen van de pret.
Daar sta je dan met twee hengels in je handen twee karpers te drillen.
Een dubbele aanbeet, hoera!, maar je hebt er dan wel vier handen voor nodig en die wilden bij mijn geboorte niet groeien aan mijn lijf.
Gelukkig hoorde Peter aan de overkant, dat ik twee aanbeten kreeg en vroeg of ik hulp nodig had.
Nou graag, was mijn antwoord en hij stuurde zijn vismaat André naar mij toe.
Toen André was aangekomen, was de eerste karper schepklaar en terwijl hij de karper in het schepnet naar de onthakingsmat bracht, drilde ik de tweede karper totdat ook hij schepklaar was.
In allerijl werd ook deze karper, die aanzienlijk zwaarder leek dan eerder gevangen karpers, ook op een andere klaarstaande onthakingsmat gebracht.
De eerste karper was een 26 ponder, maar de tweede was iets meer dan 41 pond!
Hoera!
We geloofden onze ogen niet en we hebben tot twee keer toe de weegzak met karper opgetild en weer voorzichtig aan de weegschaal gehangen.
Het was echt zo en niet anders.
Weer een kneitebijter van ruim 41 pond op het droge.



De 41+ ponder zat nog met spinazie op zijn vel. Het verdient geen schoonheidsprijs, maar ja

Pfffffftt, was ik even blij dat ik ook een zware karper had gevangen, want alle ogen waren toch een beetje op mij gericht.
Nee, gekheid natuurlijk, want dat is karpervissen bij uitstek. Iedereen had deze flinkerd aan de haak kunnen krijgen, maar ik was op dat moment de gelukkige.
Ik vond het toch een beetje sneu voor Petra, dat ze toch net voor het einde niet de zwaarste had.
Ze was trouwens een van de eersten die mij feliciteerde met mijn vangst.
Topwijf!

Bas en Edwin, beiden met een mooie spiegelkarper

Ook Dennis Rijlaarsdam begon nu te vangen en sleepte de een na de ander op het droge.
Hij ving toch maar even 5 dertigers en was blij als een klein kind.



Zet hem op, Dennis Casanova

Al met al was het toch wel een geslaagde week.
De vangsten op stek 16 waren als volgt:
Leo:
- 41, 38, 35, 30, 28, 2x 26, 22, 2x 18 en 16 pond spiegelkarpers
- 27 en 2x 18 pond graskarpers
- en 6 missers.



Het blijft een machtig gezicht

Dennis Limburg:
- 32, 29, 24, 22, 20, 18, 14 en 10 pond spiegel en schubkarpers

- en 2 missers



Wat een kneitebijter!

Dennis Rijlaarsdam:
- 2x 32, 30.4, 2x 30, 27, 22, 18 en 17 pond spiegelkarpers

- en 5 missers



Ook deze karper gaf zich na een lange strijd gewonnen

Van de andere vissers weet ik de aantallen niet, maar van Ron en Petra weet ik, dat ze samen 107 karpers hebben gevangen en ca. 20 missers hadden.
Hoeveel zei u? Waarom ziet u ineens bleek?
Stek 13 bleek de beste stek van het meer te zijn en dat hebben ze geweten ook. Ze hadden zelfs geen tijd om aan hun kont te krabbelen.
Wat een aantallen.
Van Jasper en Nick weet ik, dat hun zwaarste karpers 29 pond waren. Ze hadden 117 aanbeten en hebben 84 karpers op de kant weten te brengen. Ze hebben het zorgvuldig bijgehouden via een lijst en zelfs de smaken van de boilies er bij geplaatst.
Op Scopex Squid Liver hadden ze de meeste aanbeten ( 34 keer) en als goede tweede Formula One (23 keer). Zij zaten aan het kleinste meer van 7 1/2 Ha op stek 18 en 19.

Twee mooie graskarpers door Nick aan de kant gebracht




Ik lach wel, maar ik heb kramp in mijn armen

Op dinsdag en vrijdagavond zijn Ron en Petra bij ons langsgekomen om met zijn vijven te gaan eten.
Op de dinsdag aten we Boeuf Bourguignon en op vrijdag Chili Con Carne, beide keren met aardappelpuree.
Zij zorgden voor en verzorgden zelfs het eten en wij zorgden voor het bier.
We hebben veel gelachen tot diep in de nacht en tussendoor de karpers gedrild, geschept, gewogen en gefotografeerd.

Tja, je moet toch een hapje eten

De wc’s en douches waren slechts 150 meter van onze bivvy’s vandaan. Ze zagen er netjes en verzorgd uit.
In het aangrenzende keukentje kan je afwassen, je eten bereiden en er stonden enkele koelkasten waar je je biertje en vlees koel kunt houden.
In de vriesvakken is plaats voor je koelelementen, voor later gebruik in je koelbox.
Alle eenden op La Carriere lustten alleen maar boilies en geen kaakjes, brood of graanproducten.
Ze lieten het gewoon liggen. Als je even niet keek zaten ze van de boilies te snoepen als je er een verloor met voeren, maar ze aasden ook op je open zak.



De familie Donald en Katrien Duck

Toch had de eigenaar klachten over 2 van ons, die telkens de auto en motor gebruikten om koude biertjes te halen en te douchen.
Ook bleek er een onverlaat te zijn, die babydoekjes in wc heeft gegooid, waardoor de wc verstopt raakte.

Weer een mooie plaat van een spiegelkarper

De onderstaande sfeerplaatjes zijn zeldzaam mooi.
Na een onweersbui dreven de wolken langs de ondergaande zon en het avondrood werd zichtbaar.
Slecht een paar minuten was het een sprookjesland met prachtige kleuren. De wind nam eindelijk af en het avondrood weerkaatste in het meer.
Ook dat zie je als karpervisser, de natuur in al zijn facetten.
Prachtig!



In een woord: Adembenemend



Wat een mooi uitzicht


 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator