Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Vliegvisverhalen|| Vliegvissen in de rivier De Lenne in Sauerland Duitsland
 

    
 
Vliegvissen in de rivier De Lenne in Sauerland Duitsland


Ik ben met Wim van Stralen een keer of 10 naar de Lenne in Rőnkhausen, Finnentrop geweest, om daar de vlagzalmen, de regenbogen en af en toe de bruine forellen te vangen.
Wij logeerden altijd bij de Familie Franz Huss, in het Gilde Hotel Restaurant/Café `Im Stillen Winkel` , Kapellenstraat 11 in Finnentrop.
In een paar uur rijden met de auto ben je er en het voordeel is, dat de Lenne op een steenworp afstand van het Hotel ligt.

Gilde Hotel Restaurant/Café `Im Stillen Winkel` , Kapellenstraat 11 in Finnentrop

De vergunningen voor het vliegvissen in de Lenne, worden beschikbaar gesteld door Angelsportverein `Früh Auf `, die iets verderop in Gasthof Pension `Zur Eiche ` hun avonden doorbrengen onder het genot van vele grote glazen Krombacher Pils.

Gasthof - Pension `Zur Eiche ` in Finnentrop-Rönkhausen

Een en soms twee keer per jaar, richtten wij de koplampen van de auto van Wim richting Dordmund, om daar af te slaan naar de Lenne in Rőnkhausen.
Steevast gingen we slechts drie dagen vliegvissen.
In het begin visten we in het weekend, van vrijdag t/m zondag, maar later toen we merkten, dat het te druk werd met weekend vliegvissers, van maandag tot en met woensdag.
De auto volgde bijna vanzelf het oude karrenspoor op de grote weg, die was veroorzaakt door onze vele bezoeken en we waren elke keer weer vol van verlangen om te gaan vliegvissen in de Lenne.

Vlokreeften van eigen fabrikaat


Honderden vlokreeftvliegen heb ik gebonden op de aanwijzingen van Wim hoe ik ze moest binden.
Vangers van jewelste en uitstekend geschikt voor de Lenne maar ook voor vele andere wateren.
Toen ik later het doorzichtige dekje verving in een rood- en groenachtig dekje, was Wim sceptisch en hij dacht dat die vlokreeften aan vangkracht zouden inboeten.
Maar niets is minder waar, want zij vingen even goed.

Een prachtig dieper stuk waar zich veel vlagzalmen ophielden.
Het stuk bij de brug stroomde zeer snel en is moeilijker te bewaden door de gladde stenen onder water.


Tussen de 30 en 40 regenbogen en vlagzalmen per dag waren makkelijk ons deel en dat is veel voor de begrippen van sommigen.
We waren dit gewoon gewend en vonden dit geweldig.
Iedere keer stonden onze vliegenhengels krom van de sterke vis, die zich soms direct mee lieten voeren met de stroom en het ons des te moeilijker maakte om ze te drillen tegen de stroom in.

Het was dan ook noodzaak om ze zo snel mogelijk met de kop boven water te krijgen, want alleen dan kon je ze vrij snel landen, door ze glijdend op hun zijde binnen te halen.

Snel de kop omhoog was noodzakelijk, om lang drillen te voorkomen. 16°° honderdste als tip is toch het minimum wat je nodig had


We begonnen altijd naast elkaar in de stroom.
Wim vaak aan de overkant en ik aan de rechterkant van de snelstromende rivier.
Na een half uur zag ik hem soms niet meer, want Wim had een zeer hoog tempo van vissen en waden.
Zijn gedrevenheid was soms bijzonder en dwong ontzag af, maar Wim van Stralen kon ook vaak maagdelijke stukken niet overslaan en stond dan, voordat jij bij de bocht van de rivier was, al op jouw stuk te vliegvissen.
En wat is irritanter, dan een vliegvisser voor je neus, ondanks dat het je vismaat is, die jouw stuk al heeft afgepield.
Daar kon ik ruzie over maken.

Rijkgevulde vliegendozen vol met vlokreeften. Ik heb er zo verschrikkelijk veel gebonden


Eigenlijk is het stuk van de rivier de Lenne bij Rőnkhausen niet zo lang, dat je er mogelijk kunt verdwalen.
Misschien is het water 3 á 4 km lang en misschien nog wel korter.
Het wisselt wel mooi af met snelstromende stukken, wat minder snelle stukken en ook langzaam stromende delen.
De vlagzalm zit vaker in deze langzaam stromende stukken, die je met een lange leader en verzwaarde vlokreeft af kan vissen.
Een beetverklikker in de vorm van een fluorescerend pluisje op je leader geknoopt was wel degelijk gewenst om een goede aanbeet te constateren.

Dit stuk stroomde niet zo snel en herbergt veel vis langs de stroomnaden

Wim en ik waren en zijn bedreven in het nimfvissen.
Droge vliegen hadden we wel bij ons, maar onze ervaring met de Lenne, was toch wel het feit, dat je meer met de verzwaarde vlokreeft ving, dan met de droge vlieg.
Als je jarenlang alleen maar "nat" vist, dan word je daar erg bedreven in.
Ik vis overal vrijwel alleen met de vlokreeft en dat heeft menig visje in het net gebracht.
Je vangt overigens meestal de wat grotere en grote vlagzalm of forel weg, want die zijn gek op een vlokreeftje.

Je ziet de grijze vlokreeft nog in de hoek van de bek zitten en een leuk detail is, dat het lijfje van de vlokreeft van de haren van mijn kat Karel als dubbing is gemaakt

Een aantal leden van Castingclub ´s Gravenhage, die ik onlangs gesproken heb, maar waar ik al een tijd geen lid meer van ben, hebben het er nog over.
Zij wisten mij nog steeds te vertellen, dat ik mijn kat veel borstelde om aan dubbing voor mijn vlokreeften te komen.
Een detail, dat ze nog niet vergeten zijn na al die jaren.
Tja, wie komt daar nou op om zijn kat te kammen voor dubbing? Ik dus.

Even uitrusten

De laatste keer dat we naar de Lenne zijn geweest was in 1998 en dat het de laatste keer zou zijn is met een zeer goede reden.
Toen we de zondag Im Stillen Winkel aankwamen en we nog even naar de brug van de rivier de Lenne liepen, zagen wij tot onze verbazing, dat er honderden , maar dan ook honderden zwaluwen boven het water van de Lenne vlogen.
Vanaf de brug keken we naar het schouwspel en het zag er zwart van de zwaluwen en zoiets hadden we nog nooit gezien.
Voor elke vogelbek was er voedsel en wolken voedsel die uit de Lenne omhoog kwamen, vloog er in overvloed.
We keken elkaar aan en we kregen het gevoel dat er iets vreselijk mis was.



Franz Huss wist ons niets te vertellen over dit euvel en dat vonden we vreemd.
Toen we in Zur Eiche aankwamen om daar een hapje te eten, was de grote zaal en bar volledig gevuld met leden van de plaatselijke hengelsportvereniging `Frűh Auf`, die druk met elkaar in gesprek waren.

We begrepen uit de commotie dat de rivier de Lenne leeggevreten was door een grote zwerm Aalscholvers ( Kormoran´s)


Dat is en was een grote slag voor deze vereniging, de plaatselijke vissende leden en ook voor de vliegvissers uit het buitenland, want in een leeggevreten rivier beleef je weinig plezier.

Hebben wij dat, vroegen we ons af en we merkten al heel snel wat de gevolgen waren van deze slachting.
Slechts 3 forellen de man kwamen er per dag op de kant en dat was zeer bedroevend, ondanks het extra stuk Lenne wat we er bij hadden gekregen, was er geen kop van een vis meer te ontdekken en de rivier leek uitgestorven.



Dat is de reden geweest, dat we gestopt zijn om in deze rivier de Lenne verder te gaan vliegvissen.
Aan ons uitje 2 en soms 3x per jaar was een einde gekomen en we moesten maar gaan omzien naar andere stekken, net zo ver weg of dichter bij huis.
Soms bereiken ons wat positieve berichten van wat betere vangsten in de Lenne, maar anderen weerleggen die weer.
Toch is de site van de Lenne weer door Henk Peeters ( Ja, die) op zijn winkelsite gezet, omdat er toch veel positieve reacties zijn binnengekomen (2009).

Wim bij zijn auto
In 2010 werd ik op mijn site ook benaderd door een Lenne liefhebber en die wist mij te vertellen, dat er weer goed gevangen werd.

Er werd en wordt elk jaar nieuwe forel en vlagzalm in de Lenne uitgezet door de visvereniging, maar voordat die uitgezette vis een respectabel gewicht en lengte heeft bereikt om de interesse van geroutineerde vliegvissers te verkrijgen, gaan er wel een flink aantal jaren voorbij.


Jammer, van zo´n prachtig vliegviswater, maar wie weet vindt je mij straks weer terug in de Lenne om wederom te genieten van de vangsten aldaar.
Je weet het maar nooit en zeker nu de positieve berichten in het rond gaan.


 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator