Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Vliegvisverhalen|| Vliegvissen in de Ager bij Vöcklabruck in Oostenrijk
 

    
 
Vliegvissen in de Ager bij Vöcklabruck in Oostenrijk


Diverse malen ben ik met een aantal vliegvismaten naar Oostenrijk afgereisd, om de forel en vlagzalm met de vliegenhengel met de zelfgemaakte droge vliegen en vlokreeften te vangen.

In Vöcklabruck stapten we in de rivier de Ager en logeerden in Gasthof Weissl, Gmundnerstrasse 31, A-4800 Attnang-Puchheim die vrijwel aan de oever van de Ager is gebouwd.



De Ager is ongeveer 35 km lang en tussen de 20 en 30 meter breed en ontspringt in de Attersee en eindigt bij het stadje Lambach aan de Traun.
Er zitten razendsnelle stukken bij, waarbij je met je lichaam naar voren moet leunen in heupdiep water om je evenwicht niet te verliezen, vooral het stuk bij het hotel bij de Vöcklabrücke.
Vreselijk mooie forellen zitten daar langs de kanten, maar wat een moeite moet je daar voor doen.



In het voorjaar staat de Ager iets te hoog naar mijn zin en dan voel je het grind door de stroming onder je waadschoenen weggespoeld worden.
Soms is het eigenlijk een hachelijke onderneming en een aantal van mijn vismaten zijn toch wel een beetje bang geworden en afgehaakt door de te snelle stroming.
Zelf betrapte ik mij er op, dat ik soms niet verder dan twee of drie meter uit de kant wilde lopen om niet plotseling weggespoeld te worden en dat is geen prettig gevoel kan ik je verzekeren.
Je kunt je ook niet ineens omdraaien om een gehaakte vis te volgen, want je verliest gegarandeerd je evenwicht.


Wim, een vliegvismaat, waar ik de laatste jaren niet meer mee vliegvis, stapte zo de brede rivier door naar de overkant en liet mij telkens verbazen over het gemak hoe hij waadde.

Misschien zag hij geen gevaar, of hij kon beter zijn evenwicht houden, maar ik kon dat niet.
Nu ben ik geneigd om een waadstok te hanteren.
Maar gelukkig is niet de hele rivier zo snelstromend.
Wat meer stroomafwaarts zijn er rustige brede stukken waar je makkelijk heupdiep kan waden zonder risico.


Ik ben er driemaal geweest en omdat er geen vismaat meer mee wilde, ben ik er ook niet meer naar toe gegaan, maar ik ben nog wel lid gebleven van de Sportanglerbund Vöcklabruck.
Elk jaar betaal ik trouw mijn contributie van 20.- euro, omdat ik weet dat ik er toch nog een paar keer naar toe wil gaan.
In de Ager zitten ook vele barbelen van imposante formaten. Meestal vang je er een stuk of twee, drie en dan is het ineens op dat stuk rivier afgelopen.
Barbelen van dik 50 cm. en daar heb je even tijd voor nodig om ze te landen.
Een forellen schepnetje is dan geen overbodige luxe.



Je auto kan je op vele plekken langs de rivier kwijt. Soms op een parkeerplaats vlak bij het water en soms moet je een eindje op een bospad rijden om je auto in een uitsparing in het bos te parkeren.
De rivier de Ager is dan op een steenworp afstand.
Het liefst ga ik in het najaar vliegvissen in de Ager. De rivier staat dan een stuk lager en de stroming is niet zo fel als in het voorjaar, maar je merkt het wel aan de vangsten, want die zijn een stuk minder en de forel is wat schuwer.


In het voorjaar pakken ze alles wat er maar voor hun neus drijft en op een insect lijkt, want pakt de ene forel het niet, dan is de ander hem al voor.
Vooral in de snelle stromende stukken en stroomnaden zijn de aanbeten fel en woest.



Het maakt niet uit of je ze met een droge vlieg of met een vlokreeft probeert te vangen. Ze doen het allebei even goed.


In de snelle stroomnaden bied ik liever een verzwaarde vlokreeft aan en op de langzaam stromende stukken een mooie droge klinkhamer.
Een drie dagen vergunning kost een hoop geld, n.l. 180.- euro en een zes dagen vergunning 320.- euro en dat is niet mis.
Ben je geen lid van de vereniging, dan komt er ook nog het lidmaatschap van 40.- euro bij.
Dit is slechts eenmalig, maar dan ben je voor een jaar lid van de vereniging geworden.







Het stuk, een paar honderd meter voor de Vöcklabrucke blijft een mooi stuk om af te pielen. Die keren dat ik daar langs de kant richting brug waadde, blijft lang bij je, door zeer felle aanbeten van grote forellen en met zo’n ongelofelijke kracht.
Bij enige weerstand duiken ze diep en komen dan plotseling met de stroom mee en dan weet je niet wat je overkomt.


Soms springen ze een meter hoog uit het water en dat is spectaculair.
Je vliegenhengel aftma 6 buigt als een hoepel en de vliegenlijn giert van je reel. Ademloos tracht je de forel tegen te houden, maar dan heb je ook nog de felle stroming en het gewicht van de vis tegen en dat werkt dubbel.
Puntje 16 honderdste is dan gewoon niet dik genoeg om zo’n geweldenaar naar je schepnetje te leiden, en dat weet je, maar je doet er alles aan om de vis te landen.
Regelmatig verspeel je daardoor een mooie regenboog.

Appie en Peter op de parkeerplaats

Het is jammer dat mijn vliegvismaten Peter en Appie geen lid meer zijn, want ik had toch graag nog een keer terug gewild om daar weer eens de sfeer te proeven.
Zij voelen zich te "oud" voor deze snelle rivier en ik heb er alles aan gedaan om het tegendeel te bewijzen, maar ze blijven bij hun mening.
Alleen is ook maar alleen en de rit in je eentje is niet te doen.
Jammer, maar het zij zo.

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator