Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Technieken en materialen|| Aassoorten voor de Karper
 

    
 
Aassoorten voor de Karper


Als er een prima werkend aas voor de karper bestaat, dan is het de gekookte aardappel.
Gezoet met honing of vanillesuiker, maar ook op smaak gebracht met stroop, melasse of gewoon witte of bruine basterdsuiker in het kookvocht, want de karper is gek op zoet, maar helemaal van zoet geurende aardappelen.

Maar de karper is ook gek op een drijvende broodkorst, kaas, roggebrood met stroop, zoete mas, hennep, ontbijtkoek of een deegje van smeerkaas en brood.
Soms is hij gek op kattenvoer, hondenbrokken, Lunchworst (Smac van Unox), wormen en maden.
En nu de laatste 3 decennia wordt de karper zoete en visgeurende boilies, tijgernoten, pellets, vogelzaad, kippenvoer en popups voorgeschoteld, die hij ook allemaal met graagte pakt omdat de karper een grote vreetmachine is die bijna alles lust.
Ik heb een haringtent langs een kade in Den Haag gekend, die elke dag haringresten in het water gooide. De karpers die daar in het water rondzwommen, waren helemaal gewend aan deze voerwijze en prima te vangen met een stukje haring.
Maar de karper is nog steeds het gekst gebleven op zijn favoriete aas..de zoete aardappel.
Als andere bovenstaande aassoorten het laten afweten, dan is de karper nog steeds te vangen met een geurig zoet krieltje.

En wat wordt het je tegenwoordig gemakkelijk gemaakt.
Kant en klare kleine voorgekookte krieltjes in blister verpakking, perfect van grootte ( een flinke boiliemaat), die je zo zou kunnen gebruiken, zij het niet, dat ze ook enigszins gezouten zijn.

In deze verpakking zit de juiste maten krieltjes

Dat vraagt om een aparte behandeling.
Je brengt een pannetje water aan de kook met daarin opgelost, stroop, honing, vanillesuiker, gewone witte of basterdsuiker of melasse. Je draait het gas uit en voeg de kleine voorgekookte aardappeltjes er aan toe.
Niet verder koken, maar gewoon de aardappeltjes aan het kookwater toevoegen zodat de zoetigheid in de aardappeltjes kan trekken en ze ook nog iets door kunnen garen.
Zorg wel dat de aardappeltjes onder het kookvocht staan.
Als je ze verder laat koken, dan worden ze te zacht en zijn ze alleen nog maar te gebruiken als grondvoer, omdat ze snel scheuren en zo van de haak vallen.
Na een tiental minuten giet je het kookvocht over in een ander pannetje en dat houdt je apart.
Later kan je het zoete kookvocht gebruiken in een grondvoer.

Bijna iedere karpervisser is door de veranderingen van het aas aanbieden er helemaal in meegegaan, om het aas aan een hair aan de haak, in plaats van gewoon aan de haak te bevestigen.
Vroegh, zat er geen hair aan je haak en bevestigde je een aassoort gewoon aan de haak.
Dat werd zeer zorgvuldig gedaan en goed verborgen in het aas, omdat de karper of andere vis niet direct de haak kon zien, op straffe van geen enkele vangst.
Jaren later blijkt, dat het helemaal niet erg is als de vis de haak kan waarnemen, aangezien de karper alleen maar oog heeft voor het aas wat hem aangeboden wordt.
Wisten wij veel.
De zoete aardappeltjes kan je dus op twee manieren aan de karper aanbieden.
Aan een hair of gewoon ouderwets aan de haak.

Laten we het aardappeltje eerst eens op de huidige manier aan de hair bevestigen en hoe gaan we dat doen.
Het dunne draadje ( hair) zal na een stevige worp direct door het aardappeltje snijden en je ziet dan tijdens de worp het aardappeltje in de lucht in tween uiteen splijten en in het water belanden.
Je kunt dit ondervangen door eerst een stukje afgeknipt limonaderietje over de hair te schuiven.

Benodigdheden: Fleur of boilienaald, kant en klare onderlijn, stukjes limonaderietjes of stukjes plastic oorstokjes en natuurlijk krieltjes

Methode 1 :
Je plaatst een stukje limonaderietje over de hair bij de haak en zorg er voor, dat het lusje iets uit het rietje steekt.
Een gewone boilienaald steek je door het aardappeltje en het haakje van de boilienaald haak je in het lusje van de hair.
Het aardappeltje schuif je van de boilienaald op de hair en het stukje limonaderietje schuif je eveneens in het aardappeltje als een verstevigd buisje die het insnijden van de hair ondervangt.
Aan het lusje van de hair, die uit het krieltje steekt, wordt een flinke boiliestopper aangebracht en het aas kan vrijuit worden geworpen. Geen honderd meter natuurlijk, maar wel een flinke afstand.
Dat is alles.

Een hele eenvoudige manier om een krieltje aan een hair te bevestigen met het gebruik van een stukje limonaderietje


Willen we het aardappeltje bevestigen aan de haak ( de oude beproefde manier), dan kunnen we dit op een aantal manieren uitvoeren.

Methode 2 :
Gewoon de punt van de haak schuin in het aardappeltje steken en net zolang doorduwen en draaien dat het oog van de haak net uit het aardappeltje steekt.
Klaar.

Methode 3 :
Aan een losse onderlijn van ca. 20 cm. met haak bevestigen we een lusje. De boilienaald schuiven we in het aardappeltje, we pakken het lusje van de losse onderlijn met het haakje van de boilienaald en schuiven het aardappeltje via de onderlijn naar de haak toe. De haakpunt zetten we dan vast in het aardappeltje. Dan wordt het kant en klare onderlijntje met het aardappeltje via het lusje aan de hoofdlijn bevestigd.

Methode 4 :
Dit is dank zij de PVA zakjes mogelijk geworden. Het aardappeltje via Methode 1, 2 of 3 aan de hair of haak bevestigen en in het PVA zakje deponeren, wat los grondvoer, stukjes aardappelen, maden, hennep of mas erbij, dichtknopen en gooien maar. Het aardappeltje met voer wordt netjes verpakt op de plek getransporteerd, het PVA zakje lost op en de inhoud ligt geurend op de karper te wachten. Succes verzekerd.

Het plastic stukje van een oorstokje is eveneens te gebruiken voor onze methode om een krieltje aan een hair te bevestigen


In plaats van een stuk van een limonaderietje, kan je ook een plastic oorwattenstaafje in twee of drie stukjes knippen. Dit plastic staafje is veel steviger dan een rietje en kost ook bijna niks.
Aardappeltjes zijn net als boilies ook prima te soaken. ( laten volzuigen of geur laten aannemen door middel van een vloeistof)
Ze worden ondergedompeld in een of andere geurige vloeistof en het aardappeltje zuigt een gedeelte van de vloeistof op als een mierenplasje in een bolletje watten.
Zo kan je de aardappeltjes alle smaken en geuren laten aannemen, die er op de markt te koop zijn.

Er zijn zoveel geurende vloeistoffen in de handel, kies er maar een paar. Nu nog je voer in het PVA zakje, dichtknopen en werpen maar


De behandeling is vrijwel hetzelfde als bij de popups. In sommige doosjes van de popups zit een flesje met vloeistof met een speciale geur en smaakje om de popups te soaken. Soms laat je de vloeistof enkele dagen in popups trekken. Dat is bij de aardappeltjes niet per se nodig, want een dag is voldoende, maar houdt ze wel in de koelkast als je besluit om ze wat langer te soaken om bederf tegen te gaan.
De aardappeltjes kunnen ook in een kleverige dip worden ondergedompeld, net als een boilie.
Maak dan eerst een aasaanbieding klaar zoals methode 3 om plakkerige vingers te voorkomen.
Op de kleverige oppervlakte blijven maden of zaden gemakkelijk plakken en dan sla je twee vliegen in een klap, want naast het aardappeltje breng je ook nog eens een extra lekkernij voor de karper onder zijn aandacht.

De kleverige dips zijn echt kleverig en de PVA zakjes zijn echt een uitkomst om voer op je plek te krijgen


Gekookte aardappelen als karper aas en voer, wie loopt daar nu nog voor warm en lijken door veel karpervissers van de oude stempel, vergeten te zijn en dat is jammer en echt onterecht.
De jeugdige vissers van nu, zijn opgegroeid met boilies en aanverwante artikelen en hebben misschien helemaal nog nooit van gekookte aardappeltjes als karper aas gehoord.
Door de komst van de boilies in de jaren 80 is het aloude gebruik van gekookte aardappeltjes door de karpervissers van toen, verdrongen en een beetje in de vergetelheid geraakt.
Slechts een enkeling heeft het gekookte aardappeltje nog niet afgeschreven en gebruikt dit aantrekkelijke karper aas nog steeds, omdat er nog steeds mooie karper mee te verleiden is.



Natuurlijk zijn hele verre worpen met gekookte aardappel uitgesloten ( behalve als ze verpakt zijn in PVA zakjes), maar de aardappel is voor vele vijvers, kanalen, sloten en de wat smalle rivieren uitstekend inzetbaar en nog steeds blijkt de karper een lekker zoet gekookt aardappeltje niet voorbij te kunnen zwemmen.
Als hij tijdens het zoeken naar iets eetbaars de weege zoete geur van een geurend zoet aardappeltje in zijn neusgaten krijgt, dan moet hij gewoon even van het zoete krieltje proeven en het in zijn bek laten rollen om de volle geur en smaak in zich op te nemen.

En pas als zijn smaakpapillen met deze geur en smaak doordrenkt zijn en hij er eindelijk genoeg van heeft en het kwijl langs zijn baarddraden druipt, dan is het moment aangebroken, dat hij het aardappeltje met zijn keeltanden wil fijnmalen om het met kleine porties door te slikken en op zoek te gaan naar een andere heerlijke zoete aardappel.



Dat is het ultieme moment, dat je pen naar de diepte verdwijnt of je beetverklikker begint te piepen en jouw hersenen het sein aan je spieren doorgeeft om je hengel uit de steunen te halen en eens flink aan te slaan en je op te maken voor een voor de karper ongelijke strijd.

Ik hoop dat dit verhaaltje er toe bijdraagt, dat het miskende aardappeltje weer in jouw lijst van lekkernijen voor de karper wordt geplaatst, want zeg nou eerlijk, het water loopt bij jou toch ook uit de mond als je neus de geur van krieltjes ruikt die in vanillesuiker zijn gesoakt.
Doe je oude vriend de karper en jezelf niet tekort, want hij is de smaak en overheerlijke geur van verse krieltjes niet vergeten.
Jij wel?

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator