Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Vliegvisverhalen|| Vliegvissen in de Sieg en Wisser in Duitsland
 

    
 
Vliegvissen in de Sieg en Wisser in Duitsland


Robert Pijnacker beheert deze 2 rivieren, naast nog twee andere en is uiterst begaan met de visstand en de vliegvissers die in zijn gepachte rivieren komen vliegvissen.
Een vergunning voor de Sieg is nu 44.- euro per dag en de Wisser 25.- euro per dag.(2008)
De Sieg is tussen de 15 en 30 meter breed, 21 km lang, met mooie stroomnaden en rustige stukken en de Wisser, een zijrivier van de Sieg is slechts 5 meter breed en voor een groot gedeelte overdekt met overhangende takken van bomen, maar er zijn ook open stukken.

Het is ook een uitdaging om in de Wisser je vlieg op het water te laten landen en vereist kunde en techniek van de vliegvisser en het is vliegvissen in zijn puurste vorm.
Er zijn stukken van de Wisser bij waar je alleen met korte rolworpen uit de voeten kunt en deze beek herbergt grote vis in zijn diepe en ondiepe pooltjes met snelle en langzamere stukken.
Je kunt een nimf (verzwaard) of een eendenkont inzetten om tot soms verrassende vangsten te komen.
Een korte aftma 3 of 4 vliegenhengel is ideaal voor de Wisser en een “vijfje” voor de Sieg is meer dan voldoende.



Fijne vliegenhengels van Orvis, de Flea aftma 4 en de Tippet aftma 3 en kijk eens naar de leeftijden van deze hengels. Ideaal voor de Wisser

Deze rivieren bevatten kopvoorns, saiblingen, regenboog en bruine forellen tussen de 30 en 50 cm en soms een vlagzalm maar de Sieg is soms door een hoge waterstand niet eenvoudig te bewaden en te bevissen.

Bij langdurige of heftige regenval is de Sieg snel verkleurd en moet je uitwijken naar de Wisser, die wat langer schoon blijft.
Dus houdt het weer van de afgelopen dagen in de gaten voor je afreist naar deze rivieren.
Het hotel Zum Römertal in het plaatsje Rom, ten zuiden van Morsbach, biedt een goede slaapplaats voor menige vliegvisser en het eten is er prima.
De kamers zijn netjes en het ontbijt is prima verzorgd.

Het is ongeveer een half uur rijden van het hotel naar de vliegvisplekken.
In de Wisser kun je met lieslaarzen prima waden, maar de Sieg verlangt toch een waadpak omdat hij een stuk dieper is en met een waadpak overal (bijna) te komen is.
Je kunt er ook langs de waterkant je vlieg in het water deponeren.





Vangsten van 20 tot 30 vissen per dag zijn echt geen uitzonderingen en je kunt ze bijna helemaal blind vangen als Robert pas een flink aantal forellen heeft uitgezet.
Die hangen haast vanzelf aan je aangeboden nimf of vlieg. Ben je dan nog aan het vliegvissen?

Sommigen, die van te voren weten dat Robert weer een flink aantal kilo’s bruine forellen of regenbogen gaat uitzetten, boeken snel een weekend om ze dan met veel bravoure in het net te krijgen.
Dat heeft helemaal niets met het fenomeen vliegvissen te maken, met geen enkele tactiek gevangen, zonder de moeilijke rolworpen, dan de plekken opzoeken waar Robert de vissen in het water heeft gedeponeerd en gewoon je vlieg laten afdrijven met de stroom mee die de forellen dan met de grootste gretigheid zullen pakken.

Is dat dan vliegvissen in zijn puurste vorm?
Nou, ik dacht het niet.
En trots dat ze zijn, als ze de foto’s aan hun (vis)vrienden laten zien.
Maar ja, ieder zijn meug.



De vergunning om in de Wisser en Sieg te mogen vliegvissen. De Sieg in al zijn schoonheid


Het water in de Wisser was helder toen ik voorzichtig van de graskant de beek instapte.
De auto hadden we naast de rivier langs de kant van een groot grasveld geparkeerd.
Appie de Jong liep een honderdtal meters door om daar de Wisser in te stappen en Peter Naarden had zijn fototoestel in zijn handen en liep achter mij aan om wat mooie plaatjes van de natuur te maken.

Ik meende een kring te bespeuren vlak voor een bruggetje en inderdaad, weer zag ik een rugvin even boven het wateroppervlak uitsteken.
De adrenaline werd losgelaten in mijn bloed en ik werd op slag alert en uiterst geconcentreerd.
Ik trok mijn vliegenlijn aftma 3 met mijn linkerhand met langzame bewegingen van mijn reel en mijn vliegenhengel de Tippet van Orvis lag plezierig en vertrouwd in mijn rechterhand.
Met langzame bewegingen bracht ik de vliegenlijn op lengte en zorgde er voor, dat ik geen valse worpen over de plek liet gaan waar de vis zich ophield.

Mijn adem stokte even, toen ik een mooie rugvin van een vlagzalm boven het water uit zag steken en mijn iets verzwaarde nimf landde een meter achter de plek in het water waar ik de vis had gespot.



Even een fotootje maken van de strijdlustige vlagzalm. De auteur in de Wisser in aktie


Langzaam liet ik de nimf afzinken in het traag stromende stukje rivier en ineens stond mijn oranje pluisje als beetverklikker even stil.

Hij heeft de nimf genomen, flitste door mijn gedachten en mijn vliegenhengel neeg automatisch naar boven terwijl ik een flinke ruk aan mijn vliegenlijn gaf.
Direct daarop kromde mijn Tippet tot het uiterste en enkele meters vliegenlijn schoten door mijn vingers.
De strijd was hevig maar de Tippet hield stand en boog diep onder de druk van de zware stoten van de strijdende vlagzalm.
Even dacht ik nog dat mijn tip van 10 honderdste zou breken en dat ik mijn vis zou verspelen, maar mijn vertrouwen groeide met de minuut om de vis te landen.



Wat is het toch heerlijk om een paar dagen te gaan vliegvissen. Deze fraaie formaten forellen nemen met graagte een eendenkontje


Maar nee, de goden waren gunstig gezind en mijn tip hield het uit.
Ik pakte de moegestreden vlagzalm met mijn natgemaakte linkerhand, ontdeed hem van de nimf en maakte snel een foto voor later.
Een kwartiertje daarna werd mijn nimf direct na het landen in het water door een vis genomen. Mijn beetverklikkertje schoot naar links en ik zette onmiddellijk de haak.



Een zeer mooie regenboog was mijn beloning na een lange strijd met mijn Orvis Tippet aftma 3, die tot aan het handvat boog, puur door het geweld

De vis nam een enorme spurt en schoot onder het bruggetje door en de meters vliegenlijn schoten door mijn vingers.

Ik durfde maar heel weinig weerstand te bieden aan dit overdonderend geweld en mijn Tippet maakte telkens fraaie diepe buigingen en ik merkte toch wel dat mijn vliegenhengel telkens zijn maximale buiging had bereikt.
Aan mijn leader zat nog steeds tipje 10 honderdste en gelukkig bleef alles heel en onder controle, ondanks het heftige stoten van de vis.

Een vlagzalm kon het niet zijn, dat voelde anders aan en ineens sprong hij zeker een halve meter uit het water.
Een regenboog!, sprak ik zonder publiek en een gevoel van euforie maakte zich van mij meester. Heel houden, dacht ik nog toen hij voor de tweede maal uit het water sprong en inmiddels had ik de regenboog onder de brug vandaan kunnen krijgen.

Langzaam maar zeker won ik terrein, maar moest toch wel twee keer lijn meegeven om de boel heel te houden.
Mijn vismaat Peter was inmiddels aan komen lopen en zat op de kant en maakte een mooi plaatje toen ik met de moegestreden regenboog poseerde.
Goed gedaan jochie, was zijn antwoord en hij grijnsde van oor tot oor.

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator