Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Vliegvisverhalen|| Vliegvissen in de rivier de Bode bij Treseburg juli 2007
 

    
 
Vliegvissen in de rivier de Bode bij Treseburg juli 2007



Appie de Jong en ondergetekende stapten in oktober 2005 in mijn VW golf, om naar de rivier de Bode bij Treseburg in Duitsland te rijden. De rit is ongeveer 550 km.
We hadden goede berichten gehoord over deze rivier, waarin zich vele bruine forellen bevonden. Prachtig gekleurde forellen, gezond en zeer sterk.
Dit stuk van de rivier is ca. 18 km lang en op heel veel plaatsen goed te bereiken en te waden. Er zijn, zoals in elke rivier, snelle stukken en langzaam stromende gedeelten en de omgeving is adembenemend en prachtig.
Eigenlijk is dit een verkenningstocht geweest om ons voor te bereiden en te oriënteren of de rivier de Bode wel iets voor ons en de leden van de La Junta Six is.

We werden de tweede dag na aankomst wakker en er lag een pak sneeuw


Bij het Ferienhotel & Reisedienst Forelle, Ortsstrasse 28 in Treseburg kun je de vergunning halen. Deze worden beschikbaar gesteld door de Vereinigung Nordharzer Anglervereine e.v.
De vergunning voor 3 dagen vliegvissen kost 30.- euro en de vergunning voor 7 dagen 60.- euro. Dat is bijna drie keer niks en zeer goedkoop te noemen.

Let wel! De dagen moeten wel aaneengesloten worden bevist.

Dit is de vergunning voor 3 dagen vliegvissen in de Bode in Treseburg

Wij hadden in 2005 er drie dagen voor uitgetrokken om de omgeving, de rivier en de hotels te onderzoeken. En natuurlijk waar we konden eten, de auto konden parkeren om te vliegvissen en zochten ook naar die plekken, waar weinig vliegvissers plegen te komen.

Hoe kom je daar achter zou je zeggen. Wel, dat zie je aan de uitgesleten paadjes langs de rivier, want die doorgaans veel worden gebruikt zijn vers, met weinig of geen beplanting en de weinig gebruikte paden al snel overwoekerd met allerlei kruiden en oudere beplanting.

Hotel Zur Luppbode is het hotel later in 2007 geworden om te overnachten, maar we hebben de drie dagen in Landhaus Zum Schultheiss doorgebracht


En dat zijn de spots waar we naar op zoek waren. Veel vliegvissers doen niet zoveel moeite om een eind te tijgeren om “maagdelijke” plekken in de rivier te zoeken en zoeken hun heil bij de stekken waar uit de hele wereld vliegvissers bij elkaar schijnen te komen om te vliegvissen.
Daar is de hengeldruk het grootst en dat merk je terdege aan de vangsten.

We zagen ook veel oudere vliegvissers, die de gemakkelijkste plekken opzochten en daar bedoel ik niet allemaal de hoogbejaarde vliegvissers mee, maar ook zestigers als Appie en ik.
Deze vliegvissers nemen gewoon met minder genoegen, maar dat kunnen wij als pioniers niet accepteren en wij zoeken juist die plekken in de rivier waar de forel niet of nauwelijks aan de hengeldruk is gewend.

Een stukje natuur waar stress niet voorkomt en kijk eens wat een prachtig uitzicht. Een zalfje voor je ogen


We werden de tweede dag wakker en we geloofden onze ogen niet. Er lag een pak sneeuw!
En niet zo weinig. De temperatuur was behoorlijk gezakt en het was gewoon koud. Ik zei tegen Appie, het is toch nog steeds oktober? Het schijnt in deze omgeving, dat de “winter” wel heel snel kon invallen aangezien we alleen maar de hoogte ingingen en steile hellingen moesten nemen toen we naar Treseburg reden.

Tja, daar sta je dan in de sneeuw, de wereld was ineens wit en de eenden waren hongerig en groepeerden zich om eventueel voedsel te delen




Deze eend had wel hele erge honger, zo dichtbij kwam hij


Onze missie was in principe geslaagd. In die drie dagen oriëntatie zijn we zoveel wijzer geworden, dat we daar heel veel plezier van hebben gehad toen we in 2007 het hotel van onze keuze boekten en direct naar de plekken konden rijden die we al in kaart hadden gebracht.


Elk stukje rivier was een feest en ’s morgens als het ochtendzonnetje schijnt en mist als een deken op de rivier ligt, dan kan je het niet nalaten een foto te nemen


Groot zijn forellen niet in de Bode, je kan een uitschieter hebben, maar over het algemeen zijn het kleine prachtig gekleurde bruine forellen van ca. 20 – 30 cm.
Zeer gezonde forellen overigens, sterk, levenslustig en er zitten er veel, heel veel.
Het mooiste is om ze te vangen met een klein droog vliegje, puntje 10 honderdste aan een aftma 3 of 4 vliegenlijn met bijbehorende vliegenhengel.

Ik viste met de Tippet en Flea van Orvis, kleine delicate vliegenhengels met slechts 2 ringen aan de kurk om de vliegenreel vast te houden.
De Tippet is een 7 ½ ft voor een 3 lijn en de Flea en 6 ½ ft voor een 4 lijn. De Tippet is gemaakt in febr. 1979 en de Flea in mei 1978.

Prachtige hengels of ze net gemaakt zijn, maar ze zijn al 30 jaar oud en ik ben er zuinig op. Ze worden opgeborgen in hun aluminium kokers

Zonder vliegenreel is het net of je een sigaartje in je handen houdt, zo licht wegen deze vliegenhengels

Deze hengels gaan ook steevast mee als ik in den vreemde ga vliegvissen. Normaal pak ik mijn aftma 5 en 6 hengels, de Limestone en de Henry’s Fork. Ook deze hengels zijn van Orvis en gemaakt in aug. 1977 en mrt 1981.

Ook deze twee vliegenhengels hebben een respectabele leeftijd, maar deze oudjes doen het nog best en zien er nog prachtig uit

Menige Orvis liefhebbers zullen deze hengels waarderen en ook koesteren, maar blijven ook trouw aan hun merk.
Zelfs Henk Peeters, die jarenlang Orvis dealer is geweest, kan mij geen vliegenhengel van een ander merk meer verkopen. Aan de ene kant waardeert hij dat wel, maar aan de andere kant verdient hij niets aan mij, wat verkoop betreft van andere merken vliegenhengels.

Ik had al eerder gezegd, dat de bruine forel geen overweldigde afmetingen heeft in de Bode, maar kijk eens naar die kleuren

We vonden het eten in Zur Luppbode, het hotel waar wij in logeerden, een stuk minder dan de andere eetgelegenheden die Treseburg rijk is.
De bediening liet lang op zich wachten en als je een biertje had besteld, kon je er eigenlijk gelijk twee bestellen, want de pauzes tussen die twee biertjes waren ongelofelijk lang.

Nee, dat was niets.
Iets verderop is er een Jägerstube “ Wanderers Rast “ van de familie W. Kucharski en daar hebben we heerlijk gegeten en gedronken. Voor een handjevol euro’s kreeg je volle, wat zeg ik, overvolle borden met eten.

En wat een service. Mevrouw Kucharski, slechts 1.60 cm hoog is blijft altijd vriendelijk, gastvrij en ze spreidt een zekere humor ten toon.
Als ik een maaltijd mag aanraden, dan is het de gebakken eend. Die twee grote stukken eend op je overvolle bord is een ware traktatie. En de Pilzensuppe is een ware belevenis.
Je kunt daar ook overnachten in een Ferienwohnung voor 18.- euro per nacht per persoon en dat zijn vooroorlogse prijzen.



Bij de eerste en de tweede brug bij de rivier zijn ruime parkeerplaatsen, waar je de auto kunt parkeren. De rivier ligt links en rechts naast de brug en is gemakkelijk te bereiken.
Dat zijn mooie stukken met stroomversnellingen, rotsen en makkelijk te waden.

In de stroomnaden zit veel gretige vis en daar vis ik graag met een verzwaard vlokreeftje.
Je kunt daar naar de overkant waden en tot aan de bocht van de rivier je vlieg of vlokreeft deponeren. Hier komen toch wel regelmatig vliegvissers, maar sommige stukken zijn toch te ruig en de stroming te snel voor de oudere vliegvissers onder ons.



Eigenlijk moet je net zo lang langs de rivier op het bospaadje lopen tot je een geschikte plek hebt bereikt, waarvan je denkt dat daar forel ligt. Dat betekent, dat je wel eens een km of 3 á 5 ver moet wandelen.
En daar moet je maar de kracht voor en zin in hebben.

Want ik geef het je te doen als je in je waadpak aan de wandel bent op een zonnige dag.
Tussen de 15 en 30 forellen vang je in de Bode per dag en dat is een redelijk aantal.
Ik ken in ieder geval rivieren waar je moet knokken en beuken voor een tiental forellen of vlagzalmen per dag en waar je werkelijk moet beulen voor een visje van bescheiden afmetingen.

Zo sta je in de sterke stroming de ene forel na de andere te vangen, zo vindt je achter de bocht een rustig stuk met kringen van azende vis


Wij waren in het begin van onze visvakantie elke dag gesloopt.

Op onze leeftijd merk je direct dat je sneller spierpijn krijgt als je de hele dag met je vliegenhengel staat te gooien, maar ook de wandelingen door het bos met zijn ongelijke paadjes en omgevallen bomen, gladde stukken, het voorzichtig waden door snelle stukken tegen de sterke stroming in en de ongeoefende bewegingen van je lichaam.

Na twee á drie dagen is je lichaam er een beetje aan gewend, maar de knagende spierpijn blijft nog even en de beste manier om dat te bestrijden is een stevige neut bij het avondeten.
Dan merk je, dat je als zestiger minder kan hebben als pakweg tien jaar geleden.

Eigenlijk is de Bode helemaal geen makkelijke rivier voor gepensioneerde vliegvissers en helemaal niet voor specimen hunters, want er zijn te veel stukken te snel voor deze arme zielen en de grootte van de forel valt zwaar tegen voor de gespecialiseerde fanatieke lui.
Die kunnen maar beter wegblijven en het vliegvissen overlaten aan vliegvissers die op hun gemak van de natuur en de omgeving willen genieten en met regelmaat een forelletje aan de haak willen slaan.

Het is een rivier voor dromers en vliegvissers die langs de oevers van het paadje de vogels gade kunnen slaan en een kwikstaartje willen fotograferen die op een steen in het water kwettert en zichzelf nat maakt voor zijn ochtendopmaak.
Het is een rivier die ruisend gedichten in je hoofd laat ontstaan en je laat neuriën van innerlijke vreugde en opperste volmaaktheid.

Dan sta je daar in de rivier de Bode, gelukkig en rondom tevreden en je voelt de stress van je schouders glijden, want dat merk je aan je houding, je humeur, aan je diepere in plaats van oppervlakkige gedachten en een rust overspoelt je en je lichaam begint te tintelen uit alle poriën die je hebt.
Je merkt dat je intens leeft en geniet en dat je kunt zingen uit volle borst van plezier.

Appie de Jong en auteur Leo Olierook

Maar dat durf je niet, omdat je bang bent de natuur te verstoren met je valse noten, dus je houdt je lippen op elkaar en geniet rustig verder.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator