Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Witvissen in de wateren van Bosdijk, (mei 2009)
 

    
 
Witvissen in de wateren van Bosdijk, (mei 2009)


’s Morgens om 05.45 uur reed ik naar het recreatieterrein Heinoomsvaart, want daar zou Theo rond 06.00 uur op mij wachten. Van mijn huis is dat maar een klein stukje, terwijl Theo helemaal uit Ede moet komen en zeker 50 minuten tot een uur onderweg is.
Ron Noorlander en Petra Olijerhoek zouden eerst even langs de woning van Ed van der Kraats gaan in Amstelhoek, want Ed heeft deze zondag geen vervoer tot zijn beschikking. De visspullen van Ed werden in de auto van Petra geladen en Ed reed als passagier mee.
Petra, de vriendin van Ron, had Pebbels, een van hun twee honden bij zich op de achterbank.
Na een korte begroeting sloten wij ons aan bij de stoet en we reden richting Bosdijk om daar te gaan witvissen op brasem, blankvoorn en ruisvoorn.



Ditmaal had ik mijn Swingtip hengel thuis gelaten en mijn Quivertip hengel er voor in de plaats meegenomen. Het superdunne topje van mijn Quivertip registreert de geringste aanbeet van voorzichtige vis en heeft mij in het verleden zeer veel vis opgeleverd. Het hengeltje is dan ook echt bejaard en van hoge leeftijd, maar dat past goed bij zijn baasje.

Mijn feeder, match en quivertip hengels

Ik heb van te voren shockleaders aan de gevlochten hoofdlijnen van mijn feeder en quivertip hengels bevestigd om straks met voerkorfjes te gaan vissen. De gevlochten hoofdlijnen zijn slechts 10 honderdste dik, maar loeisterk en niet snel kapot te krijgen.
Ditmaal heb ik een aantal 20 grams korfjes aangeschaft met het torpedo gewicht onderin. De werpeigenschappen van de korfjes zijn flink toegenomen door het gewicht lager onder in de korf te plaatsen.

Het torpedolood laat zich uiterst precies werpen

Volgens mij liggen de korven door dit torpedo lood niet plat op de bodem, maar staan ze schuin rechtop.
Aan de shockleaders worden natuurlijk weer dunne onderlijnen van 12 of 14 honderdste aangebracht met haakje 12 of 14.
Aangezien het stoppertje op de shockleader steeds door het gewicht van de zware voerkorf en door de kracht van het werpen naar beneden schuift, heb ik gewoon een knoop in de leader gelegd net onder het stoppertje. Verschuiven is nu onmogelijk geworden.

Handig zo’n box met alle spullen die je voor het witvissen nodig hebt

In de meertjes van Bosdijk heb je geen last van doorgaande pleziervaartuigen en dat geeft een fijne uitstraling aan de omgeving en de broodnodige innerlijke rust.
Een voordeel van deze plek is, dat je de auto achter je kunt parkeren en daardoor is het viswater voor veel mensen wat makkelijker bereikbaar.
De visstoelen werden uitgeklapt, de steunen in het gras gestoken en de hengels klaar gemaakt om te gaan vissen.





Het beloofde een mooie dag te worden, maar zo optimistisch als ik ben, heb ik vanmorgen toch mijn visparaplu in mijn auto gelegd. Het grillige weer van ons land is als een kok, die roet in het eten gooit.
Je weet het maar nooit in dit land.
Plons, plons en nog eens drie keer plons.
Het haakaas en voerkorven van de vijf match en feederhengels lagen op de bodem in het zoete nat en het wachten was op een eerste aanbeet.
Wie zal de eerste aanbeet krijgen?
Steelse blikken gingen in het rond, maar toch was de sfeer ongedwongen en we hadden er allemaal zin in om mooie vissen te vangen.

Ron zat uiterst secuur zijn tip af te stellen om geen aanbeet te missen

Zo alert voor aanbeten als we waren, zo plezierig was de sociale omgang met het “clubje” fanatieke vissers. We waren “heet” en ons bloed begon te koken bij elke voorzichtige aanbeet van de vis, die duidelijke signalen aan de topjes van de feederhengels of aan de dobbertjes aan de matchhengels gaven en we waren ons bewust van de potentiële vangst die daar uit voort kon vloeien.
Hangen!, sprak iedereen geluidloos, toen ondergetekende aansloeg met groot bravoure.
De ( bijna) jaloerse blikken van de andere vissers keken verrast naar de eerste “vanger” ( een heel klein ruisvoorntje) en de graad van alertheid werd bij de anderen opgeschroefd, zonder dat we elkaar de visvangsten misgunnen.
Flauwe kul natuurlijk, want niemand hoeft de ander de loef af te steken om meer of grotere vissen te vangen, aangezien we gewoon lekker aan het vissen waren en we allemaal zaten te genieten van de gezamenlijke hobby.
Je kon het ook van de gezichten afscheppen. Het waren blije gezichten, gezichten van mensen die een hobby deelden en voor elkaar blij waren als er een mooie vis werd gehaakt en op de kant gebracht.

Die baars nam twee maden en een caster met graagte. Vlak voor de kant spoog hij nog een gehavend visje uit


Ron had vele kilo’s grondvoer voor ons klaar gemaakt en we hoefden het verdeelde voer alleen nog maar zelf te verrijken met zelf toegevoegde attributen zoals maden, casters, wormen of maïs als we dat nodig achten.
Het basis grondvoer is al een visaantrekker van jewelste, door zijn geurige en aantrekkelijke samenstelling van goede verse ingrediënten.
Fijn, dat Ron dat wilde verzorgen, maar we kunnen hem ook de schuld geven als we niks vangen. Hahaha.

Shockleaders van Powergum. Supersterk en ideaal voor Feedervissen met korven

Ed zat te genieten. Hij zat lui in zijn karperstoel met leuningen en een heuse tafel er aan bevestigd, waar enkele attributen op konden staan maar ook een uitsparing voor een lekkere koele schuimende rakker ( biertje), die hij na 12.00 uur in de middag pleegt te nemen.

Laat Ed nu een fraaie zeelt vangen! Daar was hij even mee zoet, want de zeelt leverde een felle strijd


Theo was blij weer een hengeltje uit te gooien, want het is (te) lang geleden dat hij zijn sport kon beoefenen. Theo is door zijn leeftijd meer een mooi weer visser geworden en schuwt een beetje de kou.
Ikzelf had teveel vetcelmembranen en heb daar afgelopen winter en voorjaar 15 kilo van af kunnen halen, maar ik ben wel doorgegaan met vissen op roofvis in zeer koude omstandigheden ( zie roofvissen), want de kou doet mij relatief te weinig om mijn vissport niet uit te oefenen.
Maar zoals elke oude snikkel, merk je dat je niet meer zo soepel bent en stram uit een bootje stapt na een hele dag vissen in het koude weer.

Theo ving een mooie (gras)brasem. Kijk hem eens glunderen, dat was lang geleden voor hem


Hebbes!, zei mijn mond automatisch en mijn feederhengel lag als een zonnetje in mijn hand, want wat een heerlijke uitgebalanceerde hengel met molen is mijn combinatie toch.
De 3.90 mtr. hengel boog prachtig en het stompen van de brasem werd fantastisch opgevangen door het sterke middenstuk.
De strijd duurde gewoon te kort om daar lang van te genieten en de brasem schoof op zijn zijkant het net in.
Nog even liet hij zijn lust voor het voortleven zien, toen hij door het net werd omsloten en poogde nog te proberen de haak te lossen. De strijd was echter gestreden, hij was moe en overwonnen en wachtte op het verlossen van de haak in zijn bek.
Ben ik een foto waard? Of word ik weer zonder een visueel bewijs teruggeworpen in het water?
Er gaat wat door je heen als brasem zijnde en het gevoel van fotogeniek te zijn, wordt daardoor snel in de grond geboord.

Weer een mooie brasem. Het duurde even voordat hij zich aankondigde, maar daar was hij dan eindelijk


Naarmate de uren verstreken wisten alle vissers uit het clubje mooie brasems en andere witvissen te vangen.
De inzet om mooie vis te vangen werd ruimschoots gehaald en iedereen zat te genieten van het uitzonderlijk mooie weer, de vangsten, maar ook van elkaars gezelschap.

Zet hem op Petra! Pebbels vond het maar niks, zo’n slijmjurk in haar handen


Ron, had vandaag de hoofdprijs getrokken.
Hij wist 32 vissen te vangen waaronder weliswaar vele kleine ruisvoorns, kolblei en blankvoorns, maar ook een aantal mooie grote brasems.



Sommige brasems zagen er niet uit. Mede door het paaien en het seksueel stoeien met elkaar


Iedereen had zijn aantallen visjes gevangen en was tevreden over de resultaten. Soms waren er stiltes en had de vis gewoon geen zin om een aasje tot zich te nemen, maar als je kijkt naar de vangsten, dan hebben we alleen geen karper gevangen ( bijna wel door Ed), maar voor de rest bijna alle voorkomende vissen en ook twee Amerikaanse zoetwaterkreeften.

Wat een monsters zijn dit toch en gek op maden, casters en wormen. Een aaseter bij uitstek


Om steeds dezelfde afstand naar de overkant te kunnen werpen, kun je de hoofdlijn om de lijnclip van de spoel bevestigen.
Na een aantal keren gooien, brak echter mijn gevlochten hoofdlijn van 10 honderdste op de clip, zuiver en alleen door de grote krachten die daar op uit werden geoefend.
Ron wist mij te vertellen, dat het aan mijn manier van werpen kon liggen en dat nam ik zo maar aan, omdat ik in het verleden zeehengels wist te breken, zuiver en alleen maar door het gooien met 100 gram lood met zo'n enorme kracht, terwijl de hengels 200 gram konden hebben.

Even later bleek, dat de lijn al beschadigd raakte met het bevestigen van de hoofdlijn aan de clip en al slijtage vertoonde zonder er ook maar mee geworpen te hebben. Het lag dus aan de clip op de molenspoel die de beschadiging aan de lijn veroorzaakte.

Alleen maar kijken naar de rust van dit plaatje. Voel je je bloeddruk zakken?

Bosdijk.
Dat is een plek, waar ik zeker meer naar toe ga om te vissen. Zo dichtbij en wat een mooie natuur en wat een prachtig water. Je wordt doof van het getjilp van de vele vogels, je ziet hazen rondlopen en je hoort af en toe de roep van een fazant.
Dagrecreanten leggen een hengeltje uit, terwijl moeders een romannetje zit te lezen.
Er heerst rust en dat doet je goed. Zeker in deze soms hectische tijden.

Kom maar bij Ome Leo




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator