Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Barbeelvissen op de kribben van de Waal (juni 2009)
 

    
 
Barbeelvissen op de kribben van de Waal (juni 2009)


Helaas heb ik nog nooit een barbeel gevangen.
Maar ik heb er ook slechts één keer op gevist en mocht toen wel een winde vangen, die ik voorheen ook nog nooit aan de haak heb gehad, omdat ik daar ook nog nooit gericht op heb gevist.

Deze winde was prachtig in zijn onderlip gehaakt

Vorige week ben ik met Ed van der Kraats naar de rivier de Waal toe gereden en we moesten het afsluiten zonder een enkele barbeel. Ed was wel de gelukkige die hem even aan de haak had gekregen, maar hij mocht de barbeel helaas niet landen.
Inmiddels heb ik veel over deze vissoort gelezen en ik ben van mening dat je de barbeelvissers kunt scharen onder de karpervissers, want ze zijn net zo gedreven, net zo fanatiek en net zo zorgzaam.
Ik heb de intentie om helemaal idolaat te worden van het vissen op bepaalde vissoorten en ondanks dat ik nog nooit een barbeel heb mogen vangen is mijn interesse helemaal gewekt, door de prachtige verhalen van deze specialistische tak van sportvissen.

Ik heb Ed zover kunnen krijgen ( zonder moeite overigens) om weer op barbeel te gaan vissen in de rivier de Waal en we reden ditmaal in mijn auto vrijdagmorgen 12 juni 2009 om 05.00 uur naar de rivier.
We reden naar dezelfde plek als vorige week, omdat je daar op een gemakkelijke manier naar de kribben (strekdammen) en kribvakken kunt lopen.
Ed is wat minder mobiel, dus zijn lange afstanden uit den boze.
We zullen eerst in een kribvak tussen twee kribben onze hengelsteunen plaatsen om links en rechts onze gevulde voerkorven met aas aan de hair of haak te deponeren.

Het aas en voerkorven liggen op strategische plekken in de rivier de Waal en nu…afwachten maar op een aanbeet

Mocht deze opstelling na een paar uur geen vis opleveren, dan kunnen we ons altijd nog op een van de vele kribben (strekdammen) installeren.
Gelukkig staat de wind Noordwest, maar jammer genoeg kracht 5
Natuurlijk hebben we weer grondvoer bij ons waar ook een paar druppels sterk geurige kaasolie ( van Ron) en gemalen oude kaas in is verwerkt en in het voer wemelt het van krachtige grote maden die onvermoeid heen en weer kruipen.

Makkelijk die voorgesneden blokjes kaas van C1000

Aan de hair bevestigen we weer een blokje oude of belegen kaas, want daar schijnt de barbeel verzot op te zijn. Maar ik heb ook een zak ongeboorde Halibutpellets bij mij en die stinken werkelijk de zak uit.
Ditmaal heb ik ook een lichte karperhengel van 2 lb en 3.60 mtr. lang meegenomen, naast mijn feederhengel, om de strijd met de barbeel aan te gaan.

We zoeken even naar de neringen in het water en dat zijn de gladde stukken oppervlaktewater die naast en in de snelstromende stukken liggen. We kunnen ze makkelijk ontdekken.

In het midden van de foto zijn de neringen te zien

Doorgaans schijnen dat de gedeelten van de krib te zijn waar de barbeel zich pleegt op te houden, maar ze verblijven ook vlak langs de rotsen van de kribben (strekdammen), waar de rotsen in het zand overgaan.
De onderlijnen van 20 honderdste nylon heb ik zelf gemaakt.
Ze zijn ca. 80 tot 100 cm lang en voorzien van een karperhaak 6 met een hair die bevestigd is met de knotless knot ofwel de knooploze knoop. Lekkere lange wapperlijnen ver van de voerkorf, zodat deze zo min mogelijk opvalt.
We gooien ons aas en voerkorf precies in een van de neringen, laten hem af zinken en we zetten de hengels bijna rechtop in de steunen zodat er zich minder hoofdlijn onder water bevindt voor zo weinig mogelijk weerstand van de stroming.

Ed van der Kraats en ondergetekende krijgen een stijve nek van het toppen turen. Ik zat nog te denken aan ligstoelen voor deze tak van sportvissen


De grote schepen met hun lading liggen diep in het water en veroorzaken grote zware hekgolven, die tegen de kribben aanbeuken, maar ook een enorme trek onder water veroorzaken die duizenden kubieke meters water aanzuigen en weer afstoten.
Op deze momenten kun je aanbeten verwachten en mijn handen zijn ook in de buurt van de handgrepen van de hengels.

We zitten lui, maar alert in onze karperstoelen naar de toppen van de hengels te kijken en we zien ze buigen en terug komen, buigen en terugkomen door de stroming van de rivier en ineens zag ik een trilling en een paar korte stootjes van de top van een van de hengels.

Niets kan ons afleiden, al gaat er een blote meid op mijn knie zitten met haar broekje over haar arm

Golven adrenaline spoelden door mijn aderen en alle zenuwuiteinden van mijn armen en handen knisperden en kraakten voor een snelle actie.
Mijn ogen volgden gedecideerd de top van de hengel en plots was de trilling er weer en even leek het of de hoofdlijn slap viel, terwijl er geen schip voorbij ging die een onderstroom kon veroorzaken.
BEET! Gilden mijn hersenen tegen mijn oorvliezen en de automatische piloot stuurden mijn handen naar de handgreep van de betreffende hengel waar de signalen vandaan kwamen.

Hier zie je duidelijk hoe breed de Waal is

Mijn hart sloeg enkele slagen over, mijn longen zogen naar zuurstofrijke lucht en mijn hele motoriek was gericht naar het aanslaan en het haken van de vis in deze rivier.
Euforie spoelde door mijn aderen en dat opwekkende natuurlijk medicijn die mijn lichaam zo vrijelijk aanmaakte, gaf mij vleugels en de kracht om de aanbeet die zo fel en furieus was aan te kunnen.
De suiker in mijn armspieren gaven mij voldoende kracht om de eerste beuken van de vis aan te kunnen en het zou een zeer lange strijd moeten worden wilde deze voorraad in mijn spieren verzuren.
Ed!!, moet je die kromming van mijn hengel eens zien, kreet ik onbeheerst.
Wouw!, wat een kracht hebben die vissen in zo’n stromende rivier en ze geven ook niet snel de strijd op.

Tijdens de dril moest ik constateren, dat ik besmet was met het barbeelvissen.
Ik was ontroerd en bewogen door de felle pogingen van de vis om de haak te lossen, maar deze zat verankerd in zijn dikke onderlip en was alleen door mij te verwijderen.
Wat een spetterende actie beleefde ik weer.
We waren nu toch wel heel erg benieuwd, wat er boven water zou komen en daar was hij reeds in zicht.

Een mooie winde was weer mij ten deel gevallen


Weer een winde!, zei ik tegen Ed en ik bemerkte een lichte teleurstelling in mijn stem.
Het lukt ons gewoon maar niet om een barbeel te vangen.
Ed had al die tijd nog geen aanbeet gezien, maar genoot van het weer, het uitzicht en de rust van de omgeving.
Het viel mij op dat hij veel schepen herkende als oud schipper zijnde. Dingen die mij nooit waren opgevallen wist hij mij te vertellen, zoals de diepgang van een schip en de manier hoe ze naar elkaar seinden met borden en vlaggen.

Oud-collega van Ed

De top van een van mijn hengels trilde even.
Een zeer kort trillinkje, die ik waarschijnlijk gemist zou hebben als ik niet naar mijn toppen had gekeken of even niet had opgelet.
En weer was een trilling waar te nemen.
Ik pakte de hengel en sloeg met een korte ruk aan.
Niets. Geen beuken onder water, geen geruk aan de lijn maar ik besloot om toch de lijn naar binnen te halen om mijn aas te inspecteren.
Kijk nu eens, zei ik verrast tegen Ed, wat voor een klein visje is dit?

Marmergrondel?

We wisten niet zeker of het een grondel was of een ander soort visje. Ik zou het later opzoeken op Google.
Vanuit mijn ooghoek zag ik weer een van de toppen van mijn hengels bewegen.
Toen niets meer.
Weer was de beweging waar te nemen, dus het was geen verbeelding wat ik had waargenomen. Tijdens een heftige beweging van de top sloeg ik aan en ik voelde een vis aan de andere kant van de lijn.
Volgens mij heb ik een barbeel aan de haak, sprak ik tegen Ed, die belangstellend naar mijn handelingen keek. Moet je eens kijken naar die kromming van mijn hengel, zei ik en ik genoot intens van het moment.
Het zware stoten onder water kon niet anders dan dat van een barbeel zijn, die constant naar de bodem van de rivier trachtte te zwemmen.
Zullen we nu eindelijk een barbeel mogen vangen?
We keken onze ogen uit toen de vis in zicht kwam.
Het bleek geen barbeel, maar een brasem te zijn die verstrikt zat in een van mijn onderlijnen en aan zijn buikvin vast zat.
Nog al logisch, dat hij bij zijn strijd op een barbeel leek, aangezien een verkeerd gehaakte brasem best wel een goede strijd levert om te ontsnappen en heel zijn gewicht in de strijd kan gooien.

Weer geen barbeel!


Natuurlijk was de brasem welkom, maar ik rekende heel even op een barbeel.

Zullen we gaan verkassen?, vroeg ik aan Ed, zullen we maar weer op een van de kribben gaan zitten net als vorige week?
Het was inmiddels 14.00 uur geworden en Ed vond het ook een goed idee. Ik begon alvast de hengelspullen van ons te verkassen naar dezelfde plek als de vorige keer.
Na een paar keer sjouwen was alles overgeheveld en weldra lagen onze gevulde voerkorven en beaasde hairs en haken in de stroming te wapperen op een aanbeet van vis.

Het zou nu toch wel eens tijd worden dat Ed een aanbeet kreeg. Tot nu had hij nog geen aanbeet gezien en verlangde ook eens naar een kromme hengel in zijn handen.
Weer zag ik een trilling aan de top van mijn feederhengel.
Bij het inhalen voelde ik geen gespartel of stompen van vis en daarom was het een verrassing, dat er weer een grondel aan mijn haakje hing.

Bij het snoepen aan de maden haakte hij zichzelf

Hij had zich gehaakt tijdens het afsnoepen van de maden van de haak.
Helaas mocht Ed deze sessie geen enkele keer een aanbeet verzilveren en we besloten om 17.30 uur maar weer eens huiswaarts te rijden.
We waren met regelmaat onze voerkorven en onderlijnen kwijt omdat we telkens vastzaten aan voorwerpen op de bodem van de Waal. Door de kracht van het gooien met volle voerkorven, braken bij mij de pootjes van het lood van de 3 oz voerkorven gewoon af. Ze waren tegen dit geweld blijkbaar niet bestand.

Uitzicht vanaf een kribbe van de rivier de Waal

Ron zou eens op de markt kijken of er betere voerkorven in de handel zijn en ze speciaal voor ons gaan aanschaffen.
Ook deze keer mochten we geen barbelen vangen maar we blijven toch optimistisch.
Dat betekent in ieder geval, dat we de moed niet opgeven en blijven proberen om deze spetterende vis aan de haak te krijgen.
Een volgende keer pakken we ze wel!

Een prachtige gezonde winde


 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator