Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Barbelen, barbelen en nog eens barbelen (Brasem 63cm)(juli 2009)
 

    
 
Barbelen, barbelen en nog eens barbelen (Brasem 63cm)(juli 2009)


3 juli 2009 is de datum waarop het weer ging gebeuren.
We hebben het gevoel, dat we ditmaal misschien wat meer geluk hebben om deze fraaie vis aan de haak te krijgen.
Niet alleen wat meer geluk, maar ook het besef dat we elke keer rijker aan ervaringen zijn geworden omdat onze inspanningen eindelijk vruchten gingen afwerpen en we een stuk zekerder naar de Waal toereden om het geleerde in de praktijk te brengen.
In het begin voelden we ons als een roofvogel met hoogtevrees, maar tijdens de derde sessie waar we een prachtige barbeel vingen zijn onze latente gevoelens van jacht(on)lusten wakker geworden en we gaan er voor.

Prachtige uitzichten van dit gedeelte van de rivier de Waal


We gaan iets verder zitten dan de laatste keer (een kribbe verder) want volgens Ed van der Kraats is dat een mooiere plek om daar onze beaasde haken in de neringen te werpen. Dat had hij op zijn gemak op Google Earth bekeken.
Nu reden we naar de pont bij Herwijnen en binnen 5 minuten en 1.95 euro armer waren we eerder bij de plek dan via Zaltbommel, Nieuwaal en Zuilichem.
Het voer is hetzelfde als de vorige keer echter met een kleine wijziging om het wat vaster te maken zodat het langer in het voerkorfje blijft zitten.
De onderkanten van de voerkorfjes hebben we met ijzerdraad een beetje dicht geregen om niet direct het voer kwijt te raken als deze op de bodem van de snelle stromende rivier liggen. Het vastere voer zorgt er voor, dat er een langere geurspoor aanwezig blijft om de barbeel of andere vis te lokken en niet vrijwel onmiddellijk na de worp uit de korf wordt gespoeld.

Voerkorven met ijzerdraad aan de onderkant

Natuurlijk heb ik mijn gebroken hengel vervangen door een heuse barbeelhengel van het merk Grauvell, de Specialist Barbel 2.25 lb. Ron Noorlander van Schwegler hengelsport uit Uithoorn heeft mij deze barbeelhengel aangeprezen. Misschien lijkt hij iets te zwaar en was een barbeelhengel van 1.75 lb ook voldoende, maar de stroming in de Waal kan behoorlijk sterk zijn en herbergt redelijk grote barbelen en ik wil geen gebroken hengel meer door een te zwaar voerkorfje.


Een mooie sterke barbeelhengel met sic-ogen voor weinig

Maar ja, aan een homo vraag je ook niet of hij het kontje van het brood wil, dus we doen het er maar mee.
Volgens Ed gooi ik als een wildeman en kon breuk niet uitblijven, maar ik heb nu eenmaal een sterke worp die voornamelijk uit mijn armen en schouders komt en in het verleden ook gebroken hengels opleverden.
Toen ik lid was van de Castingclub s- Gravenhage, gooide ik ook al zo achterlijk ver met een zeehengel. Bij het clubhuis t Hokje was het grasveld te klein voor mij, want ik gooide van het begin van het grasveld het loodje van 50 gram tot ver over het omheinde hek de straat op en eventuele passerende fietsers liepen werkelijk gevaar van hun leven door suizend lood om hun oren. Dat stukje land was al gauw 140 meter.
Deze hengel moet mijn brute kracht maar weerstaan en gewoon doen waar hij voor gemaakt is.

Let op de komma van de s die stond mooi verkeerd (1979) Alle badges naar de kloten. Niemand had het opgemerkt


De plek was inderdaad mooier met een ruim strandje en mooie neringen in de kolkende rivier. Je kon ook vanaf de kribbe (strekdam) met een gemak je aas in de snelle stukken rivier gooien en dat was ik zeker van plan.
Je leert een rivier lezen en te ontdekken en je weet precies waar de barbeel zich op pleegt te houden. Dat is een voordeel die je uit moet buiten en waar je uitgebreid aandacht aan moet besteden. Zit er barbeel, dan vang je ze, zitten ze er niet, dan vang je ze gewoon niet.
Was het maar zo gemakkelijk. Tja, stewardessen worden ook niet zwanger van een automatische piloot.

Op een gegeven moment ging ik onder de bomen zitten, uit de zon, want het was niet te harden

Wat mij wel was opgevallen is dat als de barbeel zich eenmaal heeft gehaakt, hij je hengeltop diep laat doorbuigen of er een Chinees zijn onmetelijke dankbaarheid toont.
De hengel wordt bijna uit de steun getrokken door het brute geweld en is onmiskenbaar en herkenbaar als een aanbeet van een barbeel op een rivier.
Daar zwellen je teelballen van op als van een krolse kat.

Het was mooi weer met een fel zonnetje maar het werd toch een beetje te heet voor mij

Eigenlijk waren we gematigd optimistisch, maar ook weer zeer enthousiast.
Ik hoopte voor Ed, dat hij ook eens het geweld van een barbeel mocht proeven, want dat ik de vorige keer die toevalstreffer had, had hem ook kunnen overkomen.
Maar ook ik wilde het geweld weer voelen en proeven, want je kickt als een wouskees met een dubbele dosis gedroogd apenhaar in een joint.

De natte doeken voorkomen dat onze hersencellen overkoken


Wapp!, zei de hengel van Ed en boog zover door, dat door die plotselinge druk op de hengeltop de onderkant uit het zand schoot en de neiging had subiet in het kolkende water te verdwijnen.
Op zon moment moet niet net naar de blauwe hemel kijken of een bakkie hete koffie in je handen hebben, want dan ben je absoluut te laat om je hengel te redden en de vis te drillen.
Je moet ook niet met je handen in je zakken zitten of je kleine kereltje aan het uitlaten zijn, want dan loopt het zeik in je schoenen en zie je met lede ogen je hengel en toebehoren in het onstuimige nat gelanceerd worden.
Weldra kwam Eds Personal Best (PB) op de kant. Een brasem van 61 cm!

Wat een vloermat! Wat een grote slijmbabbel van 61 cm

Ed kon er geen genoeg van krijgen en kreeg weer een aanbeet, die hij met zon routine stond te drillen, dat je als leek minstens denkt dat je het met een pro te doen hebt.
Hij zat te genieten van elk moment en ik pakte weer mijn fototoestel om fraaie plaatjes te maken voor het nageslacht.
Toen ik het water in liep om de vis te scheppen zorgde een hekgolf er voor, dat ik een schep water in mijn laarzen kreeg.
Na de fotos werd de brasem opgemeten en de maat stopte bij 58 cm!

Een mooie brasem van 58 hele centimeters

Nu was ik aan de beurt om een vis aan de haak te krijgen en die kwam vrijwel direct.
BEET!, schreeuwde ik veel te hard, maar je bent het je niet bewust.
Je lichaam heeft zich in een luttele seconde opgemaakt om de strijd met de vis aan te gaan. Je spieren vullen zich met vers zuurstofrijk bloed en je pupillen van je ogen verwijden zich zover, dat je geen bril meer nodig hebt om duidelijk te zien.
Je begint te stotteren in gebarentaal, maar je bent een mooie vis aan het drillen en dat is het enige wat je nog opmerkt in je omgeving.
Ineens krijg je een droge mond en je tong raspt over je droge lippen en je kijkt naar het vermeende punt in het water waar de vis zich van de haak probeert te ontdoen.
Kijk eens wat een kneitebijter, zei ik tegen Ed.
Als hij maar niet groter is dan mijn brasem, dan vind ik het best, zei Ed met een serieuze ondertoon.
De cm kwam er aan te pas en ik kwam aan de 63 centimeter!
Nee h, kreet Ed, het zal toch niet, maar na een tweede keer meten bleef de 63 cm echt staan.
Hoera, weer een Personal Best (PB) Het kan gewoon niet op. Ik refereer naar mijn verhaal waar ik de brasem van 62 cm uit mijn handen liet vallen en daar geen foto van had omdat de sluiter van het fototoestel af ging op het moment dat de brasem uit mijn handen schoot en het water in gleed.

63 cm. brute kracht en wat een mooie donkere teint

Oeps!, daar ging hij bijna en ik was naderhand een kwartier bezig om het slijm van mijn lijf te verwijderen

Nog geen kwartier later schoot mijn hengel bijna uit de steun.
De vis aan de andere kant van de lijn vocht voor zijn leven en het voelde anders aan dan een brasem.
De vis stompte meer onder water en mijn hart sprong op toen ik de contouren van een barbeel in het water zag.
Twee meter uit de kant schoot de barbeel van de haak en liet mij teleurgesteld op de kant staan.

Op de kribbe (strekdam) waren geen aanbeten te constateren

Ed, die al was aan komen lopen om de vis te fotograferen liep weer mompelend terug naar zijn stoel.
Hij zat net of mijn andere hengel boog zeer fraai en de top trilde nog even na.
Hangen!, riep ik naar Ed en Ed stond weer op ( ik heb die man laten lopen vandaag) om een foto te maken.
Ook ditmaal was de strijd anders dan de gedragingen van een brasem en toen de vis vlak bij de kant kwam zag ik dat het een prachtige winde was.

Een prachtige winde van 53 cm

Ed maakte plaatjes als een volleerd fotograaf en liep weer terug naar zijn vertrouwde plek, waar hij plaats nam in zijn heerlijke karperstoel.
Er viel een stilte en die duurde gewoon te lang.
De vissen waren van de plek verdwenen en het wachten op een aanbeet was weer begonnen. Dat zijn momenten die je liever niet hebt, maar gewoon bij het vissen horen.
Tijd voor een broodje, wat te drinken, maar blijvend gluren naar de toppen van je hengels anders mis je aanbeten.

Even een broodje met beleg, maar we blijven alert naar de toppen van de hengels kijken

Ik zat een beetje te knikkebollen in mijn stoel toen ik de onderkant van een van de hengels over het zand hoorde schuiven.

Mijn ogen gingen vanzelf dicht

Ik was direct alert en ik zag dat mijn hengel fraai doorboog.
Snel pakte ik de hengel en weer voelde het anders dan een brasem.
De vis was sterk en gaf de strijd niet snel op.
Ik hoopte stiekem op een barbeel en naarmate de strijd vorderde, zag ik dat het weer een mooie winde was die ik had gehaakt.

Deze winde was ook 53 cm lang en een bonk spier

Ja hoor, weer was ik aan de beurt.
Ditmaal schoof er een brasem van 52 cm in het net.
Na het opmeten en een fotootje door Ed gemaakt, kon hij weer zijn vrijheid tegemoet zwemmen.



Een brasem van 52 cm

Al met al, was het een mooie visdag.
Er kwamen mooie PBs op de kant, zowel Ed als ik waren er zeer gelukkig mee.
Over de gemiste vissen praat ik niet en ook niet over de gestrekte haak die Ed terug kreeg en ook niet over dat kleine regenbuitje, nee, onze visdag kon niet meer stuk en ook zonder een barbeel op de kant hebben we meer geluk gehad dan de vorige keren.
Om 17.30 uur reden we richting pont, waar we een tiental minuten moesten wachten omdat hij aan de overkant lag.
Een mooi meisje met een korte broek en flinke posten onder het schiethuus, maar ook met een fraai bos hout voor de deur nam het geld in ontvangst voor de overtocht.
Ik gluurde openlijk naar haar borsten, maar zorgde er voor dat zij het niet zag. Haar zwarte bh paste niet onder haar veel te korte en uitgesneden T-shirtje en ze was een zalfje voor de ogen van elke man.

Zullen we het nog een keertje overdoen, is het bekende liedje want het vissen op riviervissen heeft wel iets speciaals.
Gaan we weer binnenkort?
Nou graag!

12 uur, dat is de tijd voor Ed om te bieren. Leo zit met een lekker bakkie koffie (van Ed)





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator