Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| De Waal (aug 2009)
 

    
 
De Waal (aug 2009)


Vanmiddag reed ik ca. 16.00 uur richting de rivier de Waal.
Herwijnen aan de Waal was mijn einddoel, want ik zou daar op een kribbe de barbeel aan de haak proberen te krijgen.
Door de vakantieperiode viel het verkeer mee. Gelukkig geen files of andere narigheid.
Wat schetste mijn verbazing toen ik de dijk afreed naar de kribben.
Een ongelofelijke drukte van auto’s , dagrecreanten, speedboten en jetski’s.
De hele buurt was uitgelopen om via de trailerhelling de boten te water te laten.

Alle dorpen uit de buurt waren aan het recreëren


Gelukkig zat er niemand op de kribbe (strekdam), maar wel op de strandjes tussen de kribben.
De vele paraplu’s tegen de zon, kuilen voor de kinderen, honden aan de lijn, het leek Scheveningen wel.
Ik sjouwde me een ongeluk, want ik wilde al mijn hengelgerei in een keer naar de plek brengen.
Het is ongeveer 100 meter lopen naar de punt van de kribbe, over geplaveide stenen.
Je moet toch wel goed kijken hoe je loopt, want je verzwikt zo je enkel door de scheve stand van sommige stenen en de open gaten er tussen.

En nu maar wachten op een aanbeet

Weldra stonden de hengels in de steun en kon ik bezweet door het sjouwen in mijn karperstoel plaats nemen.
Ik trakteerde mijzelf op een blikje zeer koude limonade en stal een stuk kaas die eigenlijk voor de barbeel was bestemd.
Tiktik…tiktik, mijn hengeltop bewoog anders dan de heen en weer bewegingen van de stroming.
Ik had een uur lang nog niets gezien en nu zag ik toch een duidelijke aanbeet.
Wap!, zei mijn hengeltop en ik greep het handvat en sloeg aan.
Hevig stoten onder water was mijn beloning en ik kreeg een droge mond van de spanning.
Voorzichtig probeerde ik de barbeel, want het kon niets anders zijn door de stotende bewegingen onder water, te leiden naar de uitgekozen plek om hem te scheppen met het schepnet.

Een kleine barbeel van 35 cm gleed in het net

Daar was hij dan.
Een kleine barbeel van 38 cm, een zeer felle knokker, gleed in het klaarstaande net.
Wat zijn het toch een prachtvissen.
Snel een foto en weldra lag hij weer in zijn element.
De volgende aanbeet was fenomenaal.
Nog geen half uur later stond mijn hengeltop krom en begon de slip van molen te krijsen.
Na de aanslag voelde de vis zwaar aan en hij bleef de bodem opzoeken.
Ik zette alle zeilen bij om de barbeel te landen, want de hengeltop kreeg het zwaar te verduren.
Daar was hij dan, een zilveren gedaante liet zich even zien. Een prachtige barbeel en ik schatte hem rond de 70 cm en mijn hart sprong op van vreugde.
Echter vlak voor de kribbe dook hij weer omlaag en met een kromme top zat ik ineens vast.
Hopeloos vast.
Ik opende de beugel van de molen en gaf direct meer lijn en ik wachtte een vijftal minuten en hoopte dat de vis zich vrij zwom.
Helaas, ik probeerde van alles en onder een partij Haagse vloeken brak mijn lijn.

Wachten maar weer, op de volgende aanbeet

De volgende aanbeet zou niet lang op zich laten wachten.
Ditmaal trilde mijn hengeltop en meer niet.
Even dacht ik, dat mijn voerkorf over de bodem rolde door de stroming, maar dit trillen was afwijkend.
Hij hing.
De weerstand was gering en het kon nooit een grote barbeel zijn.
En dat was het ook niet. Een barbeel van 45 cm landde uiteindelijk in het net, en ook deze was zeer welkom.

Slechts 45 cm groot, maar hij vocht als een kneitebijter

Ik zou er nog twee verspelen.
De laatste barbeel die ik verspeelde deed mij het meeste zeer.
De slip van mijn molen begon te lopen en de hengeltop van mijn hengel sloeg als een bezetene heen en weer en boog als een rietstengel onder een zware storm.
Zeker tien minuten was ik met de dril bezig en mijn arm voelde aan als lood. Telkens weer kon hij lijn van de molen aftrekken en mijn slip, die niet al te licht was afgesteld, begon bij elke vluchtpoging te krijsen van plezier.
Je raadt het al.
Vlak voor de kant schoot hij in een laatste poging naar de bodem om zijn vrijheid te herwinnen en direct daarna zat ik hopeloos vast.

Rond 21.15 uur mocht ik dit mooie plaatje van de ondergaande zon fotograferen

Volgens mijn gevoel was het een barbeel van rond de 80 cm, omdat ik niet eerder zo’n krachtige barbeel aan de haak heb gehad.
Je kunt dit redelijk inschatten als karpervisser.

Met deze trip laat in de middag en aansluitend de avond wilde ik bewijzen, dat deze uren de beste uren zijn om de barbeel aan de haak te krijgen.
Vijf keer mocht ik een aanbeet krijgen en ik heb er slechts twee verzilverd.
Er zit grote barbeel in de Waal en dat is zeker.
Maar het is een crime om ze in je net te krijgen omdat de stenen onder water bij de kribbe een behoorlijke spelbreker kan zijn.
Maar al te vaak kom je vast te zitten op cruciale momenten en dat zijn dé momenten die het allerbelangrijkst zijn in de dril.
Dit middag/avond vissen heeft natuurlijk een vervolg en daar kun je van op aan.
Tot de volgende keer.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator