Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Leo vertelt|| Leo vertelt nr. 5 ( Verminderde arbeidsvreugde )
 

    
 
Leo vertelt nr. 5 ( Verminderde arbeidsvreugde )


De haemorrhoïden zwellen vanzelf naast mijn kringspier op, als ik tijdens de vakanties aan werken denk.
Ik mocht dit nooit eerder ervaren, want ik had altijd arbeidsvreugde in mijn werkzaamheden.
De laatste jaren ga ik 7 tot 8 keer met vakantie, waaronder 4 of 5 visvakanties en de andere 3 vakanties in het jaar zijn gereserveerd voor mijn levenspartner.



Afbouwen noemt men dat. Gewoon disinteresse in je huidige werkzaamheden.
Het ongenoegen zal ook wel met mijn leeftijd te maken hebben, aangezien ik nog maar 1 jaar en 10 maanden hoef te werken op het moment dat ik dit korte stukje schrijf.
Het kan maar niet snel genoeg om zijn.
Sinds 1 januari 2008 ben ik nog maar 4 dagen in de week werkzaam en dat bevalt mij prima.
Op de vrije vrijdag ga ik altijd vissen evenals de zondag, want alle kerken in de buurt zijn toch gesloopt of voor andere doeleinden beschikbaar gesteld.
De 4 overgebleven werkdagen duren veel te lang naar mijn zin en ik merk dat ik vaak op mijn werk op de klok kijk om vast te stellen dat er weer pas vijf minuten werktijd voorbij zijn gegaan.

Het lijkt wel of het batterijtje in de klok aan de muur van mijn werkkamer maar zeer summier stroom afgeeft zodat de werkdag drie keer zo lang duurt naar mijn gevoel.
Zelfs mijn horloge met automatische opwinding doet hier schijnbaar ook aan mee, want hij geeft exact dezelfde tijd aan als de wandklok.
Het lijkt wel een complot.



’s Middags is de drang om naar huis te gaan het grootst en bij thuiskomst kan ik niet wachten om mijn hengels, die gestald staan in de schuur, in de handen te nemen.
Bij die aanraking komen vanzelf de vangsten van weleer in mijn gedachten op en ik koester deze dromen met grote zorgvuldigheid.
Deze denkbeelden heb ik het sterkst als ik mijn schepnet aanraak en dan heb ik geen foto’s van de vangsten nodig.
Ik voel dan opnieuw de adrenaline in mijn aderen stromen en met woeste kolkende stuwkracht worden zelfs de kleinste haarvaten met dit hormoon van de bijnieren bereikt.

Euforie neemt bezit van mijn gedachten en dit gevoel van welbehagen blijft heel lang nagloeien.
De blos op mijn wangen en de rustige blik in mijn ogen verraden en zeggen mijn vrouw, dat ik weer in de schuur ben geweest.
Maar dat kan mij niet schelen, maar ik vrees wel de dag dat ik apathisch of overvallen wordt door de sluipende ziekte die Altzheimer heet en dat ik alles vergeet, maar ja dan kun je je eigen paaseieren verstoppen want je weet toch niet meer waar je ze gelaten hebt.



Om mijn poepertje wat rust te gunnen, ban ik de gedachten aan werken tijdens mijn vakanties of visdagen helemaal uit mijn systeem.
Straks hoef ik niet meer aan het arbeidsproces deel te nemen en kan ik heerlijk een aantal dagen in de week mijn hobby vissen gaan uitoefenen.
Met die zaligmakende gedachte kan ik genoegzaam leven en elke, van de nog overgebleven werkdagen, doorkomen.

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator