Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| De Waal en zijn brasems (aug 2009)
 

    
 
De Waal en zijn brasems (aug 2009)


Afgelopen vrijdag 28 augustus 2009 , vielen we met onze neus in de boter.
Aanvankelijk zou het slecht weer worden met veel regenbuien, bliksem en heel veel wind.
Tja, waar kan je een beetje beschut uit de wind en regen gaan vissen op kneitebijters van brasems?.........juist!...in de Waal bij de veerpont van Brakel.
Je hebt de wind in de rug en je zit in de luwte onderaan de dijk en als je een paraplu achter je openvouwt, dan zit je prinsheerlijk in je stoeltje te vissen beschut tegen de elementen van de natuur.

Ed op zijn stoel in een kribvak aan de Waal

Regen en wind gaan over je heen en je zit te neuriën van plezier en alle aandacht gaat uit naar je vismaten, de omgeving en de potentiële vangsten.
Een tijd geleden wist een inwoner uit Gorichem te vertellen, dat er flinke brasems, tot wel 74 cm groot in de Waal rondzwemmen.
Daar tekenen wij voor, absoluut, maar die hebben wij overigens nog niet gezien of gevangen.
Een wedstrijdvisser wist ons mede te delen, dat je onder de 200 pond vis niet meetelt met viswedstrijden, omdat er veel meer dan dat gewicht gevangen wordt in een paar uur tijd.

Een prachtige gezond exemplaar

Huh?!
200 pond?! Dat is nogal wat en hoeveel vissen zijn dat wel niet. Zijn wij beginners ofzo?
Vandaag werd een klein tipje van de sluier opgelicht en we mochten meemaken, dat de verhalen van deze heren niet zomaar uit de lucht zijn gegrepen, nee, we werden ons er van bewust dat er meer onder water afspeelt dan wij bevroeden.
Vandaag waren de grootste brasems 63 cm, zat zestig plussers en vele kilo’s zwaar.
Dat tikt aan als je toevallig aan het wedstrijdvissen bent.

Moegestreden laat hij zich naar binnen loodsen

Maar wij waren niet aan het wedstrijdvissen, maar gewoon voor het plezier aan het vissen in onze vrije tijd en we hebben de grootste lol als we dan ook nog eens wat vangen.
Kul natuurlijk, want als je gaat vissen, dan verwacht je toch minimaal één vis aan je haak?
Daar heb je toch niet een kluit geld voor hengelspullen voor uitgegeven?
Nee, in je hart hoop je eens een flinke vis te vangen, die je vismaten nog niet eerder hebben mogen vangen, maar het is natuurlijk ook de kennis en kunde die bepaalt of je werkelijk de kneitebijter vangt die je voor ogen had.

We gaan Ed voortaan, nattepootEd noemen. Haha

Is dat zo?
Heeft iedereen niet eens een beetje geluk nodig om de vangst van zijn leven te maken?
Het is toch niet vanzelfsprekend, dat je grote of zware vangsten maakt omdat je meerdere jaren vist en een bepaalde species op het oog hebt en deze dan vanzelf aan je haak gaan hangen omdat je dat na die vele jaren vissen verdiend hebt?
Daar gaan we weer!

Theo ving de eerste brasem van 50+. Zo snel als hij hem heeft gedrild, des te sneller lag de brasem alweer in zijn eigen nattigheid. Hij leek wel haast te hebben.
Geen foto dus.
Mijn top maakte een fraaie buiging en een brasem van 50+ kwam op het droge.
In de zenuwen (en ik dacht die echt onder controle te hebben) liet ik de vis weer zwemmen zonder hem te hebben opgemeten of een foto er van geschoten te hebben.
Waar ben ik mee bezig?
Geen foto dus.

De eerste 60 cm brasem

De eerste 60 cm brasem meldde zich aan en mijn hengel stond krom tot aan het handvat.
Wat een heerlijke belevenis was dat, want mijn hart zat te kloppen in mijn strot en de adrenaline golfde door mijn aderen.
Door de lichte stroming liet hij zich meeslepen en werd het extra zwaar om hem te drillen. Daar hebben we rekening mee gehouden en met de top van de hengel naar de hemel te laten wijzen, kwam hij zijdelings aan de oppervlakte en ik sleepte hem naar het net.
Weldra lag hij in het net te spartelen van ongeduld.
Maken we geen foto’s meer en meten we ze niet meer op?!, vroeg Ed op hoge verwijtende toon.

Je hebt natuurlijk gelijk, zei ik nog terug, niet wetende dat Ed in de loop van de dag constant voor mij bezig is geweest, aangezien ik vele brasems op de kant heb gebracht en Ed elke keer weer uit zijn stoel moest komen om een foto van de vangsten te maken.
Dus ik heb hem vandaag laten lopen, dat wil je niet weten, want het tweede gedeelte van de middag bleef ik vangen en Ed moest steeds weer opstaan, foto’s maken, hengel aanpakken en steeds zijn goede humeur behouden.
Zat hij net op zijn stoel, dan moest hij er weer uit om een foto te maken van mijn vangst en ondanks dat hij moeite had om elke keer weer die afstand af te leggen , bleef hij optimistisch en plezierig in de omgang.
Proficiat! Wat een reserve heeft die man. Had hij maar niet zo bijdehand moeten zijn om die opmerking te plaatsen. Hihihi!

Ed met zijn eerste 60 cm brasem

Ditmaal pakte Ed een mooie brasem van 60 cm precies.
Trots toonde hij de brasem voor een foto voor zijn nageslacht en kon een grijns niet onderdrukken.
Zo, de eerste zestiger, sprak hij meer om zich heen dan tegen mij.
Theo ving weer een 50 plusser en die ging net als de eerste brasem direct weer het water in.
Ik kwam net, voor Jan met de korte achternaam, met het fototoestel naar hem toe lopen, maar de vis was al nergens meer te bekennen.

Net te laat voor een foto

Geen foto dus.
Mijn hengeltop wiebelde heen en weer en na het aanslaan voelde ik een loodzware zak aardappelen aan mijn haak.
Een prachtige brasem van 61 cm gleed in het net. Een oude baas keek met zijn priemoogjes naar mijn triomfantelijk gezicht en deed zelfs geen moeite om te gaan spartelen in mijn handen.
Hij gunde mij dit ogenblijk.
Dit was mijn tweede zestiger op een rij.

Een oude baas van 61 cm kon een flinke tros maden niet weerstaan

Ed pakte wild zijn hengel en begon als een razende lijn op te spoelen. Zijn ogen rolden wild in de kassen en zijn tong streek over zijn lippen.
De top van zijn hengel stond permanent krom bij het inhalen. Daar was hij dan, een brasem van 55 cm, maar deze wilde het net niet in en ik moest hem drie keer scheppen omdat hij vlak voor het scheppen weer aan zijn stutten trok naar dieper water.

Een brasem van 55 cm voor Ed

Theo riep met omfloerste stem, Ja hoor, het is weer zover en hij keek ons aan met een air van “kijk mij nou toch eens weer ”.
Hij stond met een kromme hengel in zijn hand, wild te draaien aan zijn molenslinger.

Ik stond braaf te wachten voor een kiekje

Theo had haast blijkbaar, want binnen een mum van tijd was de brasem aan de kant getakeld. Ik stond nu wel met mijn fototoestel klaar en met zijn schepnet de vis te scheppen, want ik wilde nu wel een foto.

Daar was de getakelde brasem van 50+ cm

Ik nam een foto van de brasem in de handen van Theo en ik zei, Blijf nog even staan, dan maak ik er nog eentje voor het verhaal.
En floep!
Daar schoot de vis uit de glibberige handen van Theo, nam een duikvlucht over zijn schouder en na een driedubbele salto mortale kwam hij plat op zijn zijkant op een net aanrollende golf.
En weg was hij, ons verbijsterd achterlatend.

Theo had een echte vliegende vis gevangen, die een salto mortale niet uit de weg ging

Weer ging de top van een van mijn hengels te keer.
Ik kwam net terug lopen van de fotosessie met Theo, toen ik de wilduitslaande top bemerkte.
Een zware vis was aan de andere kant aan het bonken met zijn kop voor zijn vrijheid en tilde gewoon de onderkant van de hengel uit de steun. ( voortaan de slip iets losser zetten)
Het duurde net iets langer, dan normaal, voor ik de vis binnen had want hij leverde een formidabele strijd voor een brasem althans. Een puntgave brasem kwam in zicht met een goudgroene schubbenpatroon.
De meetlat gaf precies 60 cm aan en dat was de derde zestiger op een rij.

De derde brasem van 60 cm op de kant

Theo was begonnen met inpakken.
Het was pas 13.00 uur, maar hij moest thuis de hond verzorgen. Slechts drie vijftigers had hij in die paar uren gevangen.
Hij was net met zijn auto weg of Ed kreeg een aanbeet.
Het zou de tweede 55 cm brasem voor Ed worden en het was een prachtige gave vis om te zien.

De tweede brasem van 55 cm voor Ed

Nu was het weer mijn beurt om een mooie brasem binnen te brengen.
Deze vis begon al veertig meter uit de kant te strijden voor zijn vrijheid en de top van mijn hengel had het zwaar te verduren. Ik had het gevoel een volle boodschappentas van C1000 aan de haak te hebben, door het dooie gewicht.

Op ongeveer twintig meter uit de kant bonkte hij zo hard, dat mijn slip van mijn molen telkens krijsende geluidjes ging maken.
Zo, mompelde ik om mijn heen, wat een power heeft die vis.
Maar daar was hij dan, de meetlat lag al klaar en de punt van zijn staart tikte de 63 cm aan.
Dit was de vierde zestiger op een rij.

63 cm brasem schoon aan de haak

Ed moest nog even wachten op zijn beurt, want ik kreeg even later weer een aanbeet.
Inmiddels had ik de montage veranderd.
Ik had de haak vol met maden bevestigd, maar ik gebruikte ook een madenclip ( van karpervissen), die ik helemaal vol met maden aan de hair bevestigde.
Een dubbele dot krioelende maden was het aanbod, want ze keken niet om naar het stukje kaas aan de hair. Maar ook het voer heb ik ruller gemaakt, zodat het voer direct de voerkorf verliet door de stroming die altijd in het kribvak aanwezig is.
Dat verspreidt een geurspoor door het hele kribvak en dat trekt natuurlijk vis aan.
Pas een paar meter voor de kant kwam de brasem boven water en kon ik hem eindelijk aanschouwen, want al die tijd liet hij mij in het ongewisse.
Het bleek een puntgave en oersterke vette brasem van 60 cm te zijn en die wil ik weleens aan de haak hebben als hij richting 70 cm nadert.
Dit was de vijfde zestiger op een rij.

Een mooi sterk en puntgaaf exemplaar van 60 cm

Het zou toch nog voor Ed even duren, voor hij zijn volgende brasem zou vangen, want weer sloeg een van de toppen van de hengels als een razende heen en weer.
Schepnet! en fototoestel! , schreeuwde ik naar Ed en die keek mij ongelovig aan.
Heb je er al weer een?, vroeg hij met ongeloof in zijn stem.
Ja, riep ik, of het de gewoonste zaak van de wereld was.

Weer zo’n oude strijder, dacht ik nog, want hij ging tekeer als de brandweer.
Het was een loeisterke vis en hij haalde alles uit zijn trukendoos om te ontsnappen , maar hij moest toch na een vermoeiende strijd opgeven.
Strak 63 cm lang volgens de meetlat en Ed en ik keken elkaar aan.
Dit is de zesde zestiger op een rij, zei ik tegen Ed en het leek er op of we in een school volwassenen terecht waren gekomen.

Weer een 63 cm brasem in een uitstekende gezondheid

Het was even stil met aanbeten.
Maar dat zou van korte duur zijn, want ineens dook Ed naar zijn hengel.
Met de hengel hoog opgeheven, draaide hij als een gek de overtollige lijn in omdat de vis naar hem toe kwam zwemmen.
Bij een opzwemmer valt je lijn slap en dat duidt altijd op een aanbeet.
Ed had moeite met de vis, want het bleek een sterke brasem te zijn van….juist, daar gaat hij weer….61 cm.
Weer zo’n kneitebijter in het net!

61 cm brasem met een prachtige ongeschonden schubbenhuid

De tweede zestiger voor Ed was een feit en weer was het een mooie gezonde brasem in elk detail.
Ik had net mijn fototoestel neergelegd of mijn hengel gaf duidelijke tekens, dat er een vis het aas had genomen.
Na een korte strijd landde ik een kleine brasem van 45 cm in het net.
Ed nam de foto en moest direct daarna naar zijn hengels terug lopen omdat hij beet had.

45 cm, een kleintje tussen de vloermatten

Die van Ed bleek groter te zijn.
Ik pakte intussen de meetlat, het schepnet en het fototoestel en liep naar Ed, die de brasem stond te drillen.
De stroming die naar rechts stroomde, nam elke keer de brasem aan de haak mee maar weldra kon hij naar binnen getrokken worden tot aan de opening van het schepnet.
Het bleek een brasem van 56 cm te zijn en dat was helaas de laatste brasem voor Ed, want hij zou nog een paar missers krijgen, maar geen brasem meer landen.

Die brasem van 56 cm mag er beslist wezen

Ik daarentegen zou er nog een flink aantal in het net krijgen en hieronder komen de brasems voorbij die ik nog mocht landen.

Een brasem van 54 cm en daarnaast weer een oude rot van een brasem van 62 cm


Een brasem van 57 cm en daarnaast een brasem 56 cm


Weer een brasem van 61 cm en weer een brasem van 57 cm


Nu weer een brasem van 55 ½ cm en een slanke brasem van 59 cm


Een brasem van 61 cm en een vrij slanke brasem van 58 cm


Een windeachtige brasem van 51 cm

Bij de volgende en laatste twee brasems ging het net even anders dan normaal.
Terwijl ik de een aan het drillen was en in het schepnet liet glijden, pakte Ed mijn andere hengel vast uit de steun waar ook een brasem het aas had genomen.
Ik nam de hengel over en drilde de tweede brasem en schepte hem met de eerste brasem nog in het net.
Een mooi fotootje van de twee brasems Snip en Snap van 46 en 53 cm.

Hier zijn ze dan de duo broertjes Snip en Snap

We hebben met zijn drieën 29 brasems gevangen, waarvan Theo 3, Ed 5 en ik 21 stuks .
Ed heeft 2 zestigers en ik heb 9 zestigers op de kant gebracht en dat zijn héél veel zestigers.
De Waal herbergt, naar eerder zeggen, nog grotere brasems en we zijn we vast van plan om die ook op de kant en in het net te krijgen.
Sommigen die ik spreek over het vissen op brasem, zitten zich af te vragen waar je in godsnaam mee bezig bent.

Lach eens om het vogeltje

Vind je dat leuk, zeggen ze dan met een ongeloof in hun stem, die slijmjurken, die vloermatten, die viezeriken die alles onder het slijm laten komen, waar heb je zin in?
En dan zeg ik, voel maar eens de kracht van een brasem van formaat op zo’n veertig meter van je vandaan en ondanks de relatieve korte strijd, je kromme hengel en de kick van het drillen maar ook het slijm, vind ik het een mooie sportvis die het vangen waard is.
Nu nog over die 63 cm heen.
We blijven volhouden, want vandaag of morgen hangen die zware kneitebijters toch aan onze haken.
De maximale lengte van de brasem is 90 cm. Een Duitse recordvis uit 2000 was 85 cm lang en woog zeven kg. Normale lengten zitten in het bereik van 40 tot 60 cm en brasems boven de 70 cm komen alleen in specifieke omstandigheden voor.
We gaan er voor!




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator