Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Leo vertelt|| Leo vertelt nr. 6 ( Brasemslijm )
 

    
 
Leo vertelt nr. 6 ( Brasemslijm )


Ik lees regelmatig je verhalen over het vangen van brasems, zei een goede “kennis” tegen mij.
Waarom eigenlijk, want ik kan mij gewoon niet voorstellen, dat jij zo idolaat bent om grote brasems in het net te krijgen.



Iedereen die ze vangt haalt zijn neus op vanwege de stank en het slijm wat ze produceren en pakken het liefst alleen het haakje beet in plaats van de vis om ze te onthaken in het water en niet op de kant via een schepnet.

Als je ze via een schepnet landt, dan zit het net helemaal vol met slijmdraden, je haak, je lijn, je handen en je handdoek als je ook nog eens je handen er aan afveegt.
Het lijkt net een schot zaad van een zieke oude manke blinde beer met een horrelvoet.
Een penetrante visgeur dringt in je neus, rechtstreeks naar je braakpapillen en die geur beukt tegen je hersenreceptoren tot hoofdpijn toe en die raak je voorlopig niet meer kwijt.

Leo the breamwhisperer

Je auto geurt nog dagen na als je geen behoorlijk foedraal voor je schepnet hebt en hem zo in je kofferruimte moet leggen en als de zon je auto opwarmt, dan is het net of je bij de visafslag hebt gewerkt en in je visoveral naar huis rijdt met je achterbak vol bedorven vis.
Die misselijkmakende geur blijft in de bekleding van je auto zitten en met een open raampje voor elk stoplicht, zullen de plotseling weghollende voetgangers met hun neuzen dichtgeknepen, nog niet eens de overkant van de weg halen zonder de straat te bevuilen met de inhoud van hun magen.



En je moet er op bedacht zijn, dat als je die geur eenmaal hebt geroken, je een week lang je smaakpapillen hebt overbelast en alles wat je daarna eet smaakt naar karton.
Je krijgt trouwens die vieze lijkengeur ook nog niet eens direct van je handen en als het tegenzit, dan raakt de brasem ook nog je kleding aan, die je subiet met chirurgische handschoenen aan in de wasmand moet deponeren en verwijtende blikken van je wederhelft zal opleveren.

Er zit soms zelfs slijm op mijn jas

Een foto maken van een slijmjurk van een vis lijkt mij totaal overbodig, want wie zit daar nu op te wachten. Wie wil nu deelgenoot worden van een prop slijm met ogen, dan moet je toch een probleem hebben in de relationele sfeer als je daarmee op een foto wilt.
Ik zou mijn hond er nog niet eens tegen aan willen laten zeiken, bang dat hij een enge ziekte op zou kunnen lopen.

Wat moet je nou met die uitlatingen van die “goede kennis?”.
Zou je hem eigenlijk niet met zijn porum in de pas gedeponeerde dampende hoop stront ( Das wat boeren vervoeruh en poten in roeruh) van zijn eigen hond duwen.
Zou je die niet even zijn tanden willen poetsen met een pleeborstel met de opgedroogde resten van zijn eigen uitgepoepte darmflora en al het slijm van gevangen brasems bewaren om die diep in zijn keelgat te duwen.
Nee…dat doen we maar niet, die kennis negeren we maar gewoon en als zich de gelegenheid voordoet, dan duwen we hem met een lachend gezicht in de vaart, hopende dat hij tussen de slijmerige brasems terecht zal komen.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator