Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Andere visverhalen|| Vissenleed
 

    
 
Vissenleed


Het gebeurt wel eens, dat je onweidelijk met vissen bezig bent terwijl dat helemaal niet je bedoeling is. Er is nooit sprake van opzet of het bewust beschadigen van een vis.
Het overkomt je en daar krijg je niet bepaald een gelukkig gevoel van, want dat vindt niemand echt leuk.
Je schaamt je ook dat het je overkomt en de herinnering blijft lang in je geheugen gebrand. Als je het ook van een ander ziet, dan weet je onmiddellijk hoe de ander zich voelt en dat is een pijnlijk proces die elke visser heeft en blijkbaar moet ondergaan.



Er zijn natuurlijk verschillende soorten vissenleed.
Als beginnende visser zag ik een roofvisser met zijn laars op een snoek staan om de dreggen met een ruk uit zijn bek te trekken.
Dan ben je in staat om hetzelfde bij hem te doen.
Ik zag ook eens een man die een baars aan de dreg zo hard ronddraaide, dat er stukken lip en tong aan zijn dreg achterbleven en de overgebleven baars in het water belandde.
In een Oostenrijks blad zag ik een gevangen vis zonder boven en onderlip en ook zag ik in datzelfde blad een fiere man een camera twee gevangen snoeken tonen, die hij beet hield met zijn vingers in de oogkassen van de snoeken.



Vreselijk, waar zijn ze mee bezig. Hebben ze dan helemaal geen gevoel meer in hun lijf?
Je hoopt, dat die snoeken dood waren voordat ze zo aan de camera werden getoond.
Jaren geleden werden in Ierland de gevangen snoeken gewoon op de kant gegooid om daar te sterven en nog steeds worden in Australië de gevangen karpers op de kant geworpen om te sterven en je een boete boven het hoofd hangt als je ze in het water terugzet.

We weten allemaal dat een ten dode opgeschreven vis, die ernstige verwondingen vertoont of vreselijk verkeerd of te diep is gehaakt, niet verder hoeft te lijden en dan maak je humaan een eind aan zijn leven.
Maar wat doe je als zo’n vis vangt in een betaalwater?
Maak je hem dood?, wetende dat de vis de eigenaar van het water een vermogen heeft gekost. Zet je hem dan terug?



Bovenstaande graskarper was ziek en blind aan een oog, wat moet je doen……, wat je hart je ingeeft?
Zou jij hem doodmaken? En hoe ga je dat de eigenaar vertellen.
We maken ons (bijna) allemaal schuldig aan een vorm van vissenleed, want daar ontkom je soms niet aan en soms realiseer je dat gewoon niet.
En dan heb ik het niet over het vissen met een weerhaak, want het vissen zonder weerhaak is net het roken van een sigaret met filter, aangezien je jezelf maar ook de vis gewoon belazert.

We hebben het ook niet over een te klein schepnet, waar de vis dubbelgevouwen in ligt en ook niet over gevlochten lijnen waarmee bij te hard aanslaan je de lippen van de karper afscheurt, nee, we hebben allemaal wel eens een vis laten vallen, die plotseling door een krachtige spartel uit je vingers ontsnapte en op de onthaakmat of erger, op de grond terecht kwam.



Natuurlijk is dat nooit je bedoeling geweest, maar het kan je overkomen of gebeuren.
Daarom is het wel zo belangrijk dat je gehurkt een vis toont aan de camera want dan is de afstand tot de grond niet zo hoog als hij door een onverwachte beweging uit je handen vliegt.
Zeg niet, dat je dat nooit zult overkomen, want zelfs zeer ervaren vissers kunnen dit niet altijd voorkomen.
Waarschijnlijk zal je bij het lezen van dit verhaal vast wel herinneren wanneer jou dat ook is overkomen, want zulke voorvallen vergeet je niet zo snel.



Ik kan mij nog een recent geval herinneren ( enige maanden geleden) van een karper die door de trotse visser werd getoond voor een mooie foto.
Plotseling schoot de karper uit zijn handen en belandde op de onthaakmat.
Niets aan de hand denk je, want hij zat netjes gehurkt boven de onthaakmat en de afstand was hooguit 30 cm voordat de karper de mat raakte.
De karper was echter een dertigplusser en viel precies op zijn staart en door het grote gewicht brak de staart tot op de helft doormidden.
Bloeden als een rund en een grote scheur bij de staartwortel was zichtbaar tot op het misselijkmakende af.
Met tranen in zijn ogen keek de karpervisser ( kennis) ons aan en kon wel in elkaar kruipen van ellende en zei dat hij het vreselijk vond dat dit hem en de karper overkwam.



Natuurlijk kan je daar niets aan doen, want het is en was gewoon een vervelend voorval, die hem en ons lang zal bijblijven.
Een van de ergste dingen vind ik het afknippen van vinnen of de staarten van karpers.
Je hebt van die “karpervissers” die dat zonder blikken of blozen doen.
Die zetten gewoon de schaar in de vinnen of staarten van de door hun gevangen karpers zodat ze waarschijnlijk de volgende keer de karper herkennen als een eerdere vangst.
Dat betekent echter, dat je een aantal fotoboeken in je bezit moet hebben en moet aanleggen van de verminkte vissen, want anders herken je ze toch niet.



Ken jij mensen die fotoboeken hebben met pagina’s vol met dergelijke verminkte vissen ?
Ik niet en ik zou trouwens ook niet weten wie er in mijn vrienden en kennissenkring in staat is om zoiets te doen.
Ga je eigen kring maar eens na en zal je zomaar iemand aan kunnen wijzen die dat rustig zou doen?
Daar wil ik geen vriend van zijn.
Wat gebeurt er dan eigenlijk met die verminkte karpers als ze opnieuw gevangen worden door deze hengelaar? Herkent hij ze dan als zijn product of ziet hij in een oogopslag dat een ander deze handicap heeft aangebracht en knipt hij rustig verder.
Bah!



Wat is in godsnaam de lol in het verminken van een karper.
Als hij, zoals bovenstaande foto’s, zo verminkt is, dan moet zo’n karper nu zijn uiterste best doen om vooruit te komen, want hij mist gewoon een groot stuk van zijn staart.
Gelukkig is het geen snoek die aangewezen is op snelheid om zijn prooi te pakken.
De karper is nog in staat zijn voedsel te vinden maar een snoek gaat de pottenbak in omdat hij nooit zijn prooi achterna kan zwemmen met een schot van zijn staart.

Opgehangen aan een tak van een boom

Een bewaarzak voor karpers valt in principe ook onder vissenleed, want daar verblijft een karper in het donker soms vele uren in.
Hoe vaak lees je niet dat de zak is verdwenen, losgeschoten door een wild om zich heen stompende gestreste karper en een langzame hongerdood moet sterven.
Dat vind ik ook voor een weegnet voor gevangen witvis, want alle gevangen vis worden na een verblijf in een leefnet ( ook een onding) op elkaar gestapeld en gewogen na een wedstrijd.
Wedstrijdvissers weten dat, maar staan daar klaarblijkelijk niet bij stil of ze bagatelliseren het.



Op de bovenstaande foto wordt de karper expres zo vastgehouden voor een leuke kiek.
Kattenkwaad en moet kunnen, maar het is niet wenselijk voor de karper die er gedesoriënteerd van kan raken.
We zijn niet Roomser dan de Paus en we hebben ook massaal levende getakelde vissen de snoek of snoekbaars aangeboden ( en nog, ondanks het verbod) en als we de dreggen aan de levende aasvis bevestigen dan houden we ons ook voor, dat de vis daar niet zoveel hinder van ondervindt.
Kul natuurlijk want de vis is een kort leven met stress beschoren en we weten uit ervaring dat bepaalde vissoorten sterker zijn en langer blijven leven dan andere vissoorten.
We weten het allemaal wel, maar we sluiten vaak expres en welbewust onze ogen.

Louter baldadigheid






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator