Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| De Waal bij Hellouw
 

    
 
De Waal bij Hellouw


We zijn weer teruggegaan naar de allereerste plek, nl. de kribben van de Waal bij Hellouw.
Vlak bij de trailerhelling heb je links een kribbe, waar ik mijn eerste winde heb gevangen en ook barbelen.
Vandaag gaan Theo en ik het weer eens proberen op een grauwe vochtige zaterdag in oktober.
Theo is hier nog nooit geweest, maar ik heb deze plek met Ed een aantal keren bezocht vanwege het gemak hoe je de kribbe bereikt, maar ook omdat de strekdammen gemakkelijk te betreden zijn.



Deze keer zal ik de snoekbaars, die in de Waal ook overvloedig aanwezig is, met ingevroren spiering proberen te vangen. Gewoon op de bodem aanbieden met een vrijloopmontage en een brok lood van 100 gram en wachten op de aanbeet via de top van de hengel.
Met de tweede hengel probeer ik een barbeel te vangen, maar eigenlijk loopt het seizoen voor het vangen van barbelen af vanwege de lage watertemperaturen.
Misschien is dit een van de laatste sessies aan de Waal, want de waterstand is wel bijzonder laag en de kribvakken zijn zeer ondiep geworden voor deze tijd van het jaar.

Een prachtige marmergrondel

Mijn gevoel zegt me, dat het vandaag al afgelopen zal zijn, maar het vissen op snoekbaars zal misschien toch wel vis op de kant brengen.
Theo is er van overtuigd, dat hij wel de nodige brasems zal vangen en dat hoop ik voor hem, maar ik ben gekomen voor snoekbaars en barbeel en daar ga ik mij vandaag op richten.
Wordt het niks, dan kan ik altijd nog mijn aasaanbieding veranderen.
We begonnen met de vangst van een kolblei (Theo) en daarna een aantal marmergrondels.
Dat betekent schoon water, maar daar waren we niet naar op zoek.
Theo zat een paar keer vast en verloor daardoor zijn onderlijnen, dus zijn we maar gaan verhuizen van het kribvak naar een van de koppen van een kribbe.



Theo was zijn driepootsteun en zijn paraplu vergeten en dan ben je behoorlijk gehandicapt als visser.
Er stond eerst een redelijk koel windje, maar het werd op den duur toch wel kouder, zodat Theo zijn warmtepak uit de auto moest halen om aan te trekken.
Later op de dag kwam zelfs even een uur de zon door de wolken, maar al snel werd het weer bewolkt.
De vangsten bleven uit.
Geen enkele aanbeet, maar als we de uitgeworpen voerkorven met onderlijnen binnenhaalden om het aas te controleren, dan waren de haken schoon gevreten zonder dat we dat gemerkt hadden.



Mijn voorspellingen zijn helaas toch wel uitgekomen.
Vorige week merkte ik al dat het een aflopende zaak is om in de Waal verder te vissen op witvis en barbeel.
We staan aan de eerste dag van november en we mogen blij zijn, dat we nog zo lang hebben kunnen witvissen op deze prachtige rivier. We besloten om 15.30 uur om deze visdag maar te beŽindigen en begonnen met het aftuigen van de hengels.
De volgende keer dat we deze rivier weer gaan afvissen is met de verticaalhengel als we gaan snoekbaarzen.
Ongetwijfeld geeft dan de Waal weer zijn geschubde stekelige vrienden prijs.







 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator