Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| Karpervissen op Two Island Lake mei 2010 (200ste verhaal)
 

    
 
Karpervissen op Two Island Lake mei 2010 (200ste verhaal)


Een week geleden zat ik nog op La Horre met Ed en nu ben ik weer onderweg naar Frankrijk om daar een week te gaan karpervissen op Two Island Lake nabij Verneuill en Halatte in Departement 60 nabij Oise.
We hadden bij Eurocarpgroup Etang 5 geboekt, maar door een terminale ziekte van de eigenaar van Etang 5 hadden zij Two Island Lake aangeboden als compensatieregeling.
Ditmaal ga ik met Theo de Wit naar dit voor ons allebei nieuw water en omdat Theo in Ede woont, zullen we elkaar onderweg in België ontmoeten om in colonne verder te rijden.



Dit water is vorig jaar voor het eerst opengesteld voor karpervissers en naast het natuurlijk bestand is er graskarper in overgebracht om het aanwezige wier te bestrijden.
De grootte van het natuurlijk bestand is blijkbaar niet bekend, want daar kunnen totaal geen mededelingen over gedaan worden.

Plek 15 ( later bleek het plek 16 te zijn) is voor ons gereserveerd en bij de plek heb ik ook een bootje besteld, zodat we de lijnen uit kunnen varen, voor kunnen voeren en we mogen de boot ook gebruiken voor het drillen van karper.
Een bootje kost 10 euro per dag en dat is niet veel voor deze extra service.



Plek 16 is aan de Noordkant gevestigd en zo kunnen we optimaal gebruik maken van de ochtendzon.
De stek is met de auto is te bereiken en we kunnen de auto achter ons laten staan en dat is makkelijk omdat je anders alles uit de auto moet halen en het nu er in kunt laten liggen.
Is een gekozen plek aan het water begroeid met wierbedden, dan krijgt je als karpervisser de gelegenheid om met gevlochten draad te gaan vissen.



De eigenaar George is door vele karpervissers gezwicht en staat gevlochten hoofdlijnen toe omdat het ook voor de karper niet bevorderlijk is om met stukken draad en haken in de bek rond te zwemmen na een eventuele lijnbreuk door de dikke wierbedden.
Een karper zoekt zoals men weet deze wierbedden op als bescherming.
Maar let wel, het is alleen toegestaan met gevlochten draad te vissen als er bij je plek wierbedden aanwezig zijn, want niet iedere plek heeft dat.



Nick Verkerk is met een aantal vrienden naar deze plas geweest en wisten twee weken geleden met 18 karperhengels (6 man) slechts 4 karpers te vangen.
Vorige week zijn er 5 karpervissers in de weer geweest en hebben slechts 3 karpers in het net weten te krijgen.
Op het Carpboard forum staan echter vol van deze verhalen van blankende vissers en dat is opmerkelijk.
Waarschijnlijk waren de perioden waarin zij visten niet de optimale perioden, of het natuurlijk bestand is minder groot dan men denkt en ons voorhoudt.



EuroCarpgroep houdt ons voor, dat dit water in de nabije toekomst van zich zal laten spreken en we zijn er van uit gegaan, dat het ook werkelijk zo is.
Een duidelijke reden om te twijfelen is (nog) niet aanwezig, maar onbekend maakt bij sommigen onbemind en zoiets kun je het beste zelf constateren en we zullen zien of de vangsten mee- of tegen zullen vallen.

Op plek 16 is geen houten vlonder aanwezig, maar het is een ruime plek.
Het beste kun je de banksticks in het gras vlak bij de waterkant steken of je rod pod daar opstellen.
Er is ruimte genoeg voor twee karpervissers en ik besluit om de linkerkant te nemen.
Zo te zien, zijn er geen vervelende wierbedden aanwezig en ik pak mijn Shimano LC Baitrunners met op de spoelen 31 honderdste monofilament.



Ik begin met een dubbele gele pop up aanbieding in een ananas flavour met een lange onderlijn van 50 cm, om boven het bodemwier uit te komen.
Wat lang zul je zeggen.
De onderlijn (rig) die ik niet verzwaar, staat vanaf de wartel van het lood door de pop ups recht omhoog om de karper er opmerkzaam op te maken en te verleiden tot een aanbeet.

Het weer ziet er beter uit dan de afgelopen weken.
Vogels zingen hun hoogste lied en een aantal zwanen foerageren over de plas.
We staren een beetje voor ons uit en we hopen allebei dat de beetverklikkers van zich laten spreken.

38 1/2 cm

Ik pakte met een extra vlokhengeltje een ruisvoorn van 38.5 cm en die had ik in geen jaren meer zo groot gezien. Wat een fantastische sportvis is dat toch.
Theo maakte helemaal een klapper en ving zijn Personal Best (PB), namelijk een ruisvoorn van 41 cm!!

41 cm

Zeer welkom, maar daar waren we niet voor gekomen.
Ze bleken alleen met een maďskorrel te vangen, want iets anders, zoals een worm, made of caster pakten ze niet.
De temperatuur liep op naar 35 graden in de schaduw en we zaten te puffen onder de paraplu’s.
Vorige week zat ik in La Horre met slechts 6 graden, wat een verschil.



Theo besloot zijn lijnen uit te varen en ik bleef op de kant staan met een van zijn hengels in mijn handen.
Na een schatting van honderd en vijftig meters moest ik roepen dat zijn spoel bijna leeg was en hij bleek nog niet eens zo ver weg te zijn.
We zouden met zijn tweeën het water voor ons uit eens gaan inspecteren om te zien hoe het bodemverloop was en hoe het met het wier was gesteld.

Bij het afduwen verloor Theo zijn evenwicht in het schommelende bootje en lag languit in het water.
Hij moest zich even verschonen met kleding uit zijn auto.



Plotseling begon de beetverklikker van mijn hengel met de dubbele groene pop up met een knoflookgeur te blčren.
Karper!, schoot door mijn gedachten en ik begon aan de dril.
Het voelde echter helemaal niet aan als een karper en ik vermoedde een zeelt aan de haak te hebben geslagen en dat bleek achteraf ook zo.



Een zeelt van 53 cm met een vette buik gleed in mijn net.
Jammer, maar ook welkom als je voor de rest niets vangt en de zeelt was erg sterk en protesteerde fel op de onthaakmat om gepakt en gefotografeerd te worden.
Theo zat regelmatig voorns van tussen de 25 en 30 cm uit het nat te hengelen en had daar veel plezier in.
Waren we ook niet voor gekomen, maar ja, het breekt de tijd en het wachten op grotere vangsten.



Na verloop van tijd begon weer mijn beetverklikker luid te melden, dat er wat aan de boilies zat te peuzelen.
Het waren weer de knoflook pop ups die lekker genoeg waren om even geproefd te worden.
Weer pakte ik een mooie zeelt, ditmaal van 51 cm na een korte dril en weer geen karper.



Toen kwam bijna dagelijks ’s middags de regen.
Lange tropische buien, en geen gewoon regenbuitje wat wij gewend zijn in Nederland.
Donkere wolken kwamen overdrijven en in het begin denk je dat het wel meevalt, maar dan komt gewoon een twee uur lang keiharde regenbui.

Grote modderstromen vulden onze plekken en alle vette klei bleef aan je profiel van je laarzen/schoenen hangen, zo dat je steeds groter werd door die dikke plakkaten bij elke stap die je zette.



Geeft niks, want daar moet je als karpervisser tegen kunnen, maar het verhoogd je visplezier niet in bijzondere mate en draagt er niet toe bij, dat je visvakantie completer is.

De opdringerige zwanen verjoeg ik met de spod aan mijn spodhengel en elke keer als ze in de buurt kwamen en ik de spodhengel alleen maar vastpakte, zwommen ze in een hele ruime boog om ons heen.
Daar hebben we geen last van gehad voor de rest van de week.



Op een gegeven moment zaten we met nog slechts 15 graden na de vele regenbuien en dat was een verschil van 20 graden in een paar uur tijd.
Het werd zelfs tijd voor een vest of een trui en ik was blij deze ook ingepakt te hebben.
Hoger dan 22 graden zat er van de rest van de week niet meer in, maar we schikten ons in ons lot.

De natuur is prachtig als je er maar oog voor hebt.



Deze libel kwam uit zijn larve stadium, die een tijd leeft onder water en later op de wal is gekropen om te ontpoppen.
De libel lag helemaal opgerold en opgesloten in deze larve en barstte via de rug naar buiten om zich te drogen aan de zon.

Zachtgeel zijn ze in dit prille stadium en alles is zeer fragiel.
Later op de dag komen ze op kleur en dan zijn de vleugels gedroogd door de wind en zon en dan vliegen ze weg.



Dezelfde libel na het opdrogen en aansterken, klaar voor zijn grote avontuur.
De regen kwam weer met bakken uit de hemel.
Was de boel net een beetje opgedroogd en daar begon het weer.
De stroompjes water rolden naar beneden van het aflopende talud en het meer steeg werkelijk enkele centimeters door het vele water wat uit de hemel kwam



Het extra tentje wat we mee hadden genomen was wederom een uitkomst van jewelste.
De investering er van hebben we ruimschoots terug verdiend en in de avond is het een verzamelplaats om te eten en om rustig een aanbeet af te wachten.
De aanbeten van karper bleven echter de hele week uit.

We kregen aanspraak van een Duitser, die wel een dertigtal karpers had gespot bij het eerste eiland van de plas met zijn verrekijker.
Niet te vangen en ze bleven daar maar liggen.



Hij wist ons ook te vertellen, dat Eurocarpgroup schulden had aan de eigenaar van Etang 5 en dat die alle aanvragen van Eurocarpgroup niet honoreerde en weigerde geboekte vissers toe te laten.
Eurocarpgroup wendde zich echter in een e-mail aan mij en anderen en wist te vertellen dat de eigenaar van Etang 5 terminaal ziek was en zij als compensatieregeling Two Island Lake konden aanbieden.

Zo ga je echter niet met je geboekte vissers om, maar je gebruikt ook niet een levensbedreigende ziekte als een overtuigend argument, want het is al erg genoeg als je dat overkomt.



De sanitaire voorzieningen zijn ook abominabel en gewoon smerig.
Er wordt niets schoongemaakt en de wc en douche zijn ronduit niet om aan te zien.
Er is ook geen controle op je hengelspullen of je alles wel bij je hebt om weidelijk te vissen (onthaakmat, klinik, weegzak en grote schepnet) en niemand kijkt naar je gebruikte rig of weerhaakloze haken.

De stekken zijn niet van een nummer voorzien en bij inspectie van andere stekken lagen zakken met vuil, legen flessen en gewoon veel los papier in het rond en dat blijkt mede veroorzaakt te worden door de lokalen uit de buurt, die komen zwemmen in het meer en niemand voelt zich verplicht het na het gebruik van de plekken om het vuil op te ruimen.



Bij andere stekken kun je gewoon nog niet vissen, om de eenvoudige reden dat zij nog niet goed toegankelijk zijn en vol liggen met kuilen van er uitgetrokken struiken en bomen door een tractor.
Wel zijn rond het meer enkele houten wc’s geplaatst met een eenvoudige troon met een heuse wc deksel boven een groot gegraven gat in de grond.



Voor de hoge nood ideaal, maar je moet de wc bril wel even inspecteren op onreinheden en schoonmaken voor je er met je billen op gaat zitten.
Dat niet iedereen er gebruik van maakt, zag je aan vele losse stukken toiletpapier verspreid over de plekken.
Ben ik even blij, dat ik altijd mijn eigen toilet bij mij heb en dat is weer een uitermate fijne investering geweest, want daar heb ik al heel veel plezier van gehad.
Ik ga hier wel eens over schrijven op een later tijdstip.

We zijn vrijdagmorgen vroeg (06.30 uur) in plaats van zaterdagmorgen het kamp op gaan ruimen, want we hadden genoeg van de negatieve vangsten (uitblijven van karper aanbeten) en we waren het gewoon zat.
Na een bezoek aan de plaatselijke bakker in het dorp en een bak koffie bij een lokaal kneipje, reden we om ca. 09.00 uur richting Nederland en ’s middags om 13.45 uur zat ik thuis op de vlonder achter een geurig kopje koffie die mijn vrouw Els voor mij had gemaakt.
Ik ga er niet meer terug en toen ik later de negatieve reacties van andere vissers op forums las, gaan die er ook niet meer heen.

Met Eurocarpgroup wil ik al helemaal niets meer te maken hebben en ik vind persoonlijk, dat ze in gebreke zijn gebleven en ons met misleiding naar een andere bestemming hebben gedirigeerd.
Ik heb ze dat ook gemaild.










 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator