Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Leo vertelt|| Leo vertelt nr 38 (Gebrek aan ruimte in je auto)
 

    
 
Leo vertelt nr 38 (Gebrek aan ruimte in je auto)


Ik heb op het punt gestaan, om mijn Volkswagen Golf R32 weg te doen.
Niet omdat het een oud beestje is en aan vervanging toe is, maar omdat ik er te weinig visspullen in kan vervoeren.



Wat zegt u?.... Tja.
Slechts 4 jaar is mijn snelle bolide, mijn eigen wolf in schaapskleren en nieuw gekocht (mijn derde overigens) om de kracht van de 3,2 liter motor die mij, tot veel vreugde, al snelheden van 270 km op de teller heeft gegeven.

Daar kickte ik op en nog steeds, maar toch wilde ik hem inruilen om een eenvoudige auto aan te schaffen met een hoop laadruimte om mijn hobby vissen meer gestalte te geven.
Ik ging uit van de veronderstelling, dat ik nog een goede prijs voor mijn auto terug kon krijgen (22.000 euro) en weer een nieuwe andere auto (met een grotere laadruimte) aan kon schaffen met een kleine financiŽle bijdrage.

Hoe kan een hobby je blind maken.
Hoe ver ga je om je hobby koste wat het kost uit te willen oefenen en je daarmee compleet de realiteit uit het oog verliest.
Dat zal mijn leeftijd wel zijn (62 jaar) en mijn vergevorderde gekte om steeds meer visspullen mee te willen nemen om nooit mis te grijpen.



Na een aantal brochures bekeken te hebben, informatie bij mijn dealer te hebben opgevraagd, zakte eindelijk het kleverige muntje in het geldbakje van mijn verstandelijke vermogens.
Ik zag ineens het licht in de inktzwarte duisternis.

Mijn liefste wens, een flink aantal jaren geleden, was een snelle bolide omdat ik daar lichamelijk en geestelijk aan toe was.
Ik wilde dolgraag een mooie snelle wagen omdat ik veel plezier in het autorijden heb en ik niet vies ben van een behoorlijke snelheid in de bebouwde kom, secundaire wegen en de grote wegen.
Let wel!
Op een verantwoorde manier, want ook ik heb een hekel aan wegpiraten, waar ik mij absoluut niet onder wens te scharen.



Verkeersboetes voor te hard rijden, zijn in al die jaren op een hand te tellen en overschreden nooit meer dan 20 km.
Ik heb daar ook een soort antenne voor. Die gemene agenten stralen iets uit, wat ik opvang.
Zelfs nu, kan ik niet gewoon rijden zoals elke ouwe snikkel van mijn leeftijd.
Dat onzekere rijden, het niet overzien van situaties die snelle beslissingen vragen, het truttig over de weg manoeuvreren is voor mij nog lang niet aan de orde.

Nee, ik zoek de Duitse autowegen op om eens flink uit mijn dak te gaan en doseer met een zware rechtervoet het soepele gaspedaal.
Mijn vrouw deelt mijn passie niet, zij probeert met grote regelmaat mijn rijstijl te corrigeren door mij kordaat onder het rijden van repliek te dienen.
Daar ben ik in de loop der jaren wat ongevoeliger voor geworden en raak daar steeds minder geagiteerd onder dan voorheen.



Zij is voorzichtiger geworden naarmate de jaren verstrijken, en ik blijf nog steeds dezelfde onbesuisde kwajongen met een snelle bolide.
Het kind in mij is nog niet aan ouderdom bezweken, het leeft en gedraagt zich als een ADHD figuur.
Vroeger bestonden er geen ADHD-kinderen, maar Kwikzilvertjes en daar was ik er een van.
Snel in antwoorden, ontzettend assertief, rap in het overzien van moeilijke situaties en nooit op mijn bekje gevallen.

Nee, ik hou me bij mijn eigen vertrouwde bolide en stouw er in wat mogelijk is, want vissen, maar ook autorijden in een snelle auto blijft een van mijn grootste passies.
The difference between man and boys is the size of their toys.

 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator