Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Barbelen en brasems, Personal Bestís in overvloed.Winde 55 1/2 cm (juli 2010)
 

    
 
Barbelen en brasems, Personal Bestís in overvloed.Winde 55 1/2 cm (juli 2010)


Ditmaal waren Theo en ik om 04.30 uur op de plek aan de Waal aanwezig.
Vandaag is het 2 juli 2010 en nu al ís morgens vroeg 25 graden Celsius.
Het zou bar en boos worden vandaag, want de thermometer zou pas stoppen bij 38 graden Celsius en dat is heet.



We gaan vandaag weer eens op de brasem, barbeel en winde, omdat de Waal een zeer goed water is om te bevissen, maar ook omdat je telkens weer voor verrassingen komt te staan als je een aanbeet krijgt.
Vandaag vis ik links van de kribbe (barbeelstek) en Theo rechts (brasem en windestek), want we doen dit elke keer afwisselend als we de Waal bezoeken, want we gunnen elkaar de Personal Bestís die daar uit kunnen voortvloeien en we krijgen op deze manier gelijke kansen.



Pas om 05.00 uur werd het licht wat beter om de feederhengels op te tuigen en alle spullen klaar te maken voor de eerste worp naar een vis, die met smart op ons aas ligt te wachten.
Op de plek van Theo lagen ze in rijen van drie en een paar minuten na de inworp kon Theo al een brasem binnendraaien.



Dat was gelijk een fraai exemplaar van een beste afmeting en Theo was er blij mee.
Je voelde de warme wind als een wollen deken over je heen draperen en het klamme zweet brak je op dit uur al uit.
Zwaai!, zei de hengel van Theo opnieuw en dat betekentÖ. vis.




Bram brasem kwam zijn opwachting maken en voelde de warme handen van Theo op zijn borst en buik.
Hij spartelde even, maar liet zich gewillig fotograferen voor zijn en ons nageslacht.
Ik stond meer vis te scheppen en fotoís te maken voor mijn vismaat dan dat ik mij geheel over kon geven aan mijn eigen stek en mogelijke aanbeten.

Je hebt beet, zei Theo droog.
Ik keek naar mijn hengels en zag, dat een van de toppen als een bezetene uitsloeg.



Een mooie goudkleurige brasem van 62 cm gleed in het net na een flinke tegenstand, want hij gaf zich niet snel gewonnen.
Ik blij, want brasems van deze kleur komen minder voor in de natuur.
Leo!, schreeuwde Theo mij toe, ik heb wat anders aan de haak dan een brasem, ik denk zelfs dat het een winde is.



En ja hoor, het was inderdaad een winde van 46 cm.
Theo had het goed aangevoeld, want een brasem geeft een heel andere strijd en je ontwikkelt daar automatisch een gevoel voor als je er veel op vist en aan de haak hebt gekregen.
Okť, ik doe ook nog even mee, bralde ik en ik toonde mijn gebogen hengel.



Een kleine barbeel had zijn opwachting gemaakt en knokte als een bezetene.

En even later gleed na een verbeten strijd een brasem van 60 cm in het net.
Van af het begin dat de brasem werd gehaakt, tot het eind voordat hij het net in gleed, bleek het een waardige tegenstander omdat hij streed voor zijn vrijheid met alle kracht die hij in zich had.


Niks sleuren, niks slappe hap, maar stompen tot het schepnet daar een eind aan maakte.

Theo liet zich gelden.



Een constant kromme hengel was hem weer ten deel.
Laat hij een prachtige winde van 51 cm aan de haak slaan die met een krachtexplosie zijn eigen weg wilde gaan, maar het niet kon bewerkstelligen omdat hij aan de haak zat en met een power waar je als visser stil van wordt.
Wat een vreselijke knoert was dat.
Daar zou het niet bij blijven.



Laat die Rotterdamse Edenaar nog een winde van 55 Ĺ cm vangen, waarvan het kwijl automatisch je bek uit loopt, want het zien van deze kneitebijter is je hartenwens voor een grote winde gelijk opgelost.
Wat een knoert.
En natuurlijk is dat voor Theo een PB!



Na deze fantastische vangst, kwam er nog een prachtige brasem aan de haak.
Je snapt het al, weer een knoert van een brasem, die in het teken stond van Theoís gesternte.

2 dagen geleden heb ik ook deze aan een oog blinde brasem gevangen

Theo moest om 11.30 uur naar huis.
Moeilijkheden met een wasmachine had ik begrepen.
Op de valreep pakte ik nog een mooie brasem voor hij weg ging.



Ik viste nog door tot 14.00 uur, maar zat het laatste uur met een zooitje visite opgescheept.
Vaders en moeders met kinderen van 5 tot 13 jaar bevolkten het strandje waar ik zat te vissen.
Je kent het wel, golfje springen, met de bal naar elkaar gooien, stenen in het water gooien en rennen door de vloedlijn, maar ook zwemmen.



Ze liepen onder mijn hengels door, gillend en schreeuwend en ik zat mij peentjes te zweten in de zon en begon me te ergeren aan het lawaai.
Ik ving nog 3 brasems in die periode en gelijk dat grut er om heen met het stellen van allerlei vragen, zoals, is dit nu een winde, doet die haak zeer aan zijn lip, wat een grote vis, heeft u weleens een grotere gevangen.



Ik dacht, wegwezen hier.
Zondag gaan Theo en ik weer en dan gaat Ed ook mee, kan Ed ook eens proeven van dat lekkers.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator