Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Brasems en barbelen. Vandaag drie keer niks
 

    
 
Brasems en barbelen. Vandaag drie keer niks


Het begon vandaag zo mooi.
Redelijk koel was het om 05.00 uur in de morgen toen ik het strandje aan de Waal betrad.
Theo was er al en had al een plek op rechts gereserveerd.



Na drie keer sjouwen kon ik aan de slag om mijn hengels en rodpod op te bouwen.
Je voelde de warmte toenemen, naarmate de dag vorderde en daar bedoel ik gewoon elk half uur mee aangezien het zinderde van de hitte.
Het was mijn beurt om links naast de kribbe te zitten en weldra stond alles gereed.



Als je een kribbe gaat opzoeken om op barbeel te vissen, kun je het beste kribben opzoeken die werkelijk ook barbelen waarborgen (al is dat nooit zeker).
De omstandigheden kunnen bepalen of je barbeel vangt of niet.
Je zult gangbare kribben moeten opzoeken aan de buitenbochten die ten eerste te betreden zijn of te bevissen zijn vanaf een kribvak.

Ten tweede zal je er op moeten letten, dat er schelpen vermengd met grind aanwezig is.



Barbeel is namelijk verzot op grindgronden en zoekt daar veelal zijn voedsel tussen.
Als een kribbe of kribvak aan deze volwaarden voldoet, dan kan het bijna niet meer missen en vang je barbeel.
Sommigen vangen ze in de morgen, anderen in de namiddag en avond.

Zwiep!
Na 5 uur niks gezien te hebben stond de hengel van Theo helemaal krom en zijn slip deed geen dienst.
Die waaghals had hem veel te strak afgesteld.



Gelukkig liep alles goed af en Theo kon een prachtige winde landen. Met zijn 54 cm was het best wel een gigant, gaaf en sterk bovendien.
Weer een pracht exemplaar kan toegevoegd worden aan de lijst mooie vissen.

Kleine grondels vraten telkens onze naar kaas geurende maden van de haken en dat was te zien aan het trillen van de toppen van de hengels.



Deze boefjes bleven met blijkbaar constant lege buikjes de maden van de haken afsnoepen en daar was niets tegen te doen want ze zaten overal waar je ingooide.
Zelfs aan de kaas op de hair was genibbeld door deze stouterds, aangezien er minimale kleine hapjes waren afgebeten.

Met een ruk sloeg mijn hengel uit en mijn slip begon vervaarlijk te zingen om hulp.
Ik voelde een behoorlijke weerstand na het opnemen van mijn hengel van mijn rodpod en na een minuut stoeien liet de haak plotseling het vlees van de vis los.
Een losgeschoten barbeel, flitste door mijn gedachten.
6 uur geen enkele aanbeet en dan een misser.
Maar ja, dat hoort er ook bij.



Ik hield de toppen van mijn hengels in de gaten en verloor ze geen seconde meer uit het oog.
Was de barbeel van de vorige run maar net gehaakt?
Had ik te vroeg aangeslagen?, terwijl mijn slip gierde van het geweld.
Het maalde door mijn gedachten, want elke aanbeet hoort verzilverd te worden, dacht ik nog.

Rrrrttttt!
Daar ging mijn slip weer en mijn hengel maakte spastische bewegingen.
De barbeel probeerde weg te schieten toen ik de hengel naar boven liet wijzen en hij zocht links van de kribbe de onder water liggende stenen op.



Daar ga jij niet heen, sprak ik hardop en Theo vroeg, is het een barbeel, waarop ik bevestigend antwoordde.
Ik trok letterlijk en figuurlijk de barbeel naar de andere kant toe en voelde zijn nood om los te komen.

Het bleek een barbeel van 45 cm te zijn, toen hij op het droge was beland en ik zit mij nog steeds af te vragen waar die kleine geweldenaren de kracht vandaan halen om zon strijd te leveren.



Om 12.00 uur ging Theo weg, want hij had een afspraak met zijn kapper in Ede? ( maak je altijd een afspraak met je kapper op een visdag?)
Ik pakte een uur later mijn spullen in, want na nog een mislukte run (weer een barbeel) en de inmiddels opgelopen tropische temperaturen tot 36 graden, had ik het ook al gezien vandaag.
Het zand op het strandje gaf meer hitte af dan de woestijn in Afrika.

Ik had een afspraak met een koude toeter, zon ijskoude goudgele rakker en met misschien nog wel meer.



We hebben geen brasem gezien vandaag en dat is opmerkelijk.
De barbeel en de winde waren gewoon te heet om aan te pakken, want de temperatuur van het water van de kribvakken kan tot ongekende hoogten oplopen en misschien bleef de brasem daarom wel weg.
Die het weet, mag het zeggen.









 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator