Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meerval vangsten op de Ebro in Spanje (sep 2010) Deel 2
 

    
 
Meerval vangsten op de Ebro in Spanje (sep 2010) Deel 2


Anton bekeek onze baitrunners van X2, de Endura 6500.
Gelukkig zijn de assen van de molens dik genoeg, bromde hij, die kunnen wel wat hebben.
Ed had deze pas aangeschaft, 3 voor 100.- bij Raven en dat is niet veel voor drie molens.
Ik had ze al vele jaren geleden aangeschaft voor de karpervisserij en heb ze toen ook voor dezelfde prijs gekregen.
Later heb ik mijn drie Shimano’s voor het karpervissen gekocht bij Ron Noorlander in de hengelsportzaak Schwegler in Uithoorn

Ik wilde niet gelijk mijn Shimano’s LC baitrunners meenemen maar net als Ed de boel even bekijken om te leren aan de rivier zelf.



Anton zou ons vandaag gidsen en ’s morgens om 07.30 uur reden we naar de trailerhelling om een dag te gaan vissen op de plek waar we gisteren een zak pellets hadden gestrooid.
Op advies van Anton hebben we andere onderlijnen geknoopt met aanzienlijk kleinere haken, dan die we hadden meegenomen.
Er zat nogal verschil in de grootte en de kleinere haken bleken sterk genoeg om de grootste meerval op de kant te krijgen.
Dan merk je zeker wel, dat de meerval snel leert en net als bij de karpervisserij ook last heeft van dressuur.
Daar keken we toch wel van op, aangezien de grotere haken ons aanbevolen waren en dat zet je toch wel aan het denken.

Haakmaat 6/0 zijn echt te groot, dus gebruikten we haakmaat 2/0.

De aasaanbieding was eenvoudig.
Aan de haak werd een lange hair ingebonden, waar vier, vijf of zes pellets een plek konden vinden.
Meervallen hebben een grote muil en als je de rij pellets in de bek ziet liggen, dan lijken het een stel Smarties in een mond van een volwassene.

De haken moeten zo scherp zijn als de tong van je schoonmoeder, want dat scheelt veel missers of lossers tijdens het drillen.

Pellets aan een hair

Je hoeft van thuis ook geen lood mee te zeulen.
Het scheelt aan gewicht in je koffers omdat je nog steeds maar 20 kg aan bagage mee mag nemen in het vliegtuig en dat is inclusief de hengelkoker met inhoud.
Met grove elastieken waar de post mee samen wordt gebonden, kun je uitstekend uit de voeten.
Je schuift een Power Boom met een elastiek aan de speld, daarna schuif je een rubberen kraal op je hoofdlijn en dan bevestig je daarop een grove wartel zonder speld aan je hoofdlijn.
Je maakt de onderlijn van een centimeter of 70 er aan vast en klaar is je montage. Je hoeft alleen nog een steen aan het elastiek te bevestigen.



Simpeler bestaat bijna niet en vereist een minimum aan onderdelen.
De stenen liggen in alle maten en gewichten langs de oevers voor het oprapen, dus je grijpt nooit mis.
En, grote meerval met dressuurverschijnselen ziet geen kwaad in een steen als loodverzwaring!
Bij een aanbeet verlies je vaak de steen uit het elastiek en dat scheelt weer gewicht in het drillen.
Bij het binnenhalen om je pellets te verversen geef je een snelle ruk met de top van de hengel en daarmee glijdt de steen ook al uit het elastiek.
Appeltje eitje.
Bij het uitvaren van de lijnen zagen we pas goed hoe penibel de situatie zou kunnen worden, als je ver weg vist.



Aangezien we grote afstanden moesten vissen om met het aas in de geul te kunnen vissen, en dan heb ik het over meer dan 250 meter, dan begrijp je dat je hoofdlijn tekort komt als er op je spoel “slechts” 270 meter lijn opgewonden zit.
Bovenstaande foto illustreert dit probleem.

Een enkele keer zat er helemaal niets meer op en werd mijn hengel haast uit mijn handen getrokken door gebrek aan draad en na hard schreeuwen hoorde Ed die de lijnen aan het uitvaren was, dat ik in nood zat.
Krijg je dan een aanbeet van een knoert van een meerval, dan heb je een zwaar probleem aangezien deze vissen zo 50 tot 100 meter lijn van je molen af kunnen sleuren.

Anton gaf aanwijzingen hoe te vissen op meerval

En over de slip gesproken, en dan bedoel ik niet het onderbroekje van je buurvrouw mee……helemaal vast draaien was het advies.
Niet een klein beetje stroef of zwaar afstellen, nee, helemaal dicht en zo vastdraaien als de spoel het toelaat.
Een beetje meerval trekt zelfs nog draad van je spoel met een vast aangedraaide slip en dat is een belevenis die je lang bijblijft.



Ik heb zelfs karpers aan de haak gehad, die een spoel met de vastgedraaide slip liet zingen of die gewoon normaal was afgesteld.
Je gevlochten hoofdlijn van 80 pond kan het hebben en je hengel, wartel, haak en onderlijn ook, dus vastdraaien die hap.
Een flinke wartel met speld kon dit echter niet hebben.



De grove wartel met speld, speciaal voor meervallen gemaakt, brak finaal af bij de bocht en dan kan je nagaan welke krachten er vrij komen bij een meerval van een omvangrijk gewicht.
Deze dag zouden we echter niets vangen en daar was Anton niet blij mee, omdat zijn geloofwaardigheid een beetje in het geding kwam.

De volgende dag gingen Ed en ik naar de plek waar we gisteren hadden gezeten en deze dag werd een stuk lucratiever.
Na weer een halve zak pellets gevoerd te hebben bij de uitgezette markeerboeien, kreeg ik op 10.00 uur een aanbeet, die mij nog lang zou bijblijven.
Mijn hengel zwaaide in de steun heen en weer en de spoel van de vastgedraaide slip begon te ratelen van plezier.



Mijn Triple XXX meervalhengel van 3.00 meter stond helemaal krom in mijn handen en felle rukken aan de top verraadde een flinke vis aan de andere kant van de lijn.
Met rukken en stoten gaf de overbelaste molen lijn af en ik moest snel op de losse stenen onder mijn voeten houvast vinden, omdat ik richting het water ingetrokken werd.

Dat viel om de drommel niet mee en de fysiek wat zwakkeren onder ons, zouden daar een enorme dobber aan hebben gehad.
Het gevecht begon en Ed stond ademloos toe te kijken, want zo’n kromme hengel had hij, maar ook ik, nog nooit gezien en met wilde uitvallen probeerde de vis onder water de haak te lossen.

De adrenaline gierde door mijn lijf en de spieren in mijn armen en rug werden tot hun uiterste kunnen aangesproken.
Na 25 minuten kwam de meerval op de kant en ik stond nog na te hijgen of ik een marathon had gelopen.



Een grote kop met een lang lijf kwam in zicht en ik bleef maar de meerval uit het water op het klaarliggend zeil trekken, want er kwam geen einde aan zijn lengte.
Het meetlint bracht uitkomst en Ed riep luid, twee meter en tien centimeter (2.10 mtr) man!
Ik moest er gewoon bij gaan zitten, wat het talud was zo schuin, dat de meerval op het natte zeil naar beneden zou glijden, het water weer in, als ik hem los zou laten.
Ed maakte een aantal foto’s en ik glunderde van zuiver plezier, want mijn eerste meerval was gelijk een tweemeterplus vis.
Dat beloofde wat.

Een meerval van 2.10 mtr, wat een indrukwekkende kop!

Wat een prachtige kop had deze meerval en wat een kleine oogjes in verhouding.
Ik was blij, dat een gevangen meerval zich overgeeft en niet ligt te klapperen op een onthaakmat, zoals een karper dat weleens pleegt te doen.
De haak zat in zijn linkermondhoek en leek op een kleine piercing. Zo nietig zag het haakje er uit, maar de haak had zijn werk gedaan en was eenvoudig te verwijderen.
Ik liet hem na een aantal foto’s los en de meerval gleed langzaam via het zeil het water in en keek mij nog even aan voor hij in de diepte verdween.



De onderlijn bleek beschadigd en gerafeld door het raspen van de vele tanden in de onder en bovenkaak van de meerval en die was duidelijk aan vervanging toe.
Dat kan je beter gelijk doen, anders heb je kans op lijnbreuk bij een volgende aanbeet en dan komt spijt om de hoek kijken.



Ik zou vandaag om 17.00 uur ook nog een schubkarper van 11 kg vangen en daarmee was de koek op.
Deze karpers zijn verrassend sterk en geven het niet gauw op, want ze strijden tot hun laatste snik.
Helaas moest Ed het vandaag zonder vis stellen, maar hij had een knappe meerval verspeeld (dat dachten we tenminste) door een loslater na een tiental minuten strijd.

De volgende dag reden we wat vroeger naar de trailerhelling om wat eerder op de plek te zijn .
Vandaag moest het gebeuren en we waren vol goede moed.
Om 11.00 uur kreeg ik een aanbeet en mijn hart klopte in mijn keel toen ik de hengel uit de steun nam.



Ik voelde helemaal geen weerstand en ik vermoedde dat de vis aan de andere kant van de lijn de pellets had losgelaten.
Toen ik wat sneller indraaide kreeg ik ineens weer weerstand van een zwaar gewicht, die alle moeite deed om los te komen.
Of het is een kleine meerval of het is een karper, zei ik tegen Ed.
Hij is helemaal naar mij toe gezwommen en dat doet een meerval niet zo snel, dus het zal wel een karper zijn, vervolgde ik mijn verhaal.



En inderdaad, een karper van 12 ½ kg kwam in zicht en liet zich pas na veel gespetter scheppen.
Zelfs op de onthaakmat ging hij nog tekeer als een bezetene.
Om 13.00 uur verspeelde Ed opnieuw een meerval door een loslater en hij was duidelijk teleurgesteld door deze misser.

Om 15.00 uur trok iets zwaars mijn hele hengel krom en de molen met de vastgedraaide slip begon te krijsen van ellende.
Toen ik de hengel uit de steun nam werd hij bijna uit mijn handen getrokken door de harde rukken aan de andere kant van de lijn.
Nog steeds gaf de vastzittende slip hortend en stotend vele meters draad mee en ik nam zomaar aan, dat een grote meerval de oorzaak van dit geweld was.
Maar nee hoor, het bleek een kneiter van een schubkarper te zijn.

De karper haalde alle truckjes uit zijn hoge hoed, want ik heb er mijn handen vol gehad aan deze gigant.



Loei en loeisterk was deze kanjer en hij bleef maar strijden om zijn vrijheid en telkens als ik dacht, dat hij het op zou geven, ging hij weer met hernieuwde krachten er vandoor.
Super gewoon.
De weegschaal gaf 25 kilo karper aan en dat zijn 50 hele ponden!
Daar hoef je niet voor naar La Horre of La Carrière in Frankrijk.
Fantastisch!

Anton was later helemaal van zijn stuk, want hij had nog niet eerder in de jaren ervoor een karper gevangen van 25 kg, maar moest het doen met karpers van onder de 20 kilo.
Toen ik de foto’s liet zien, vroeg hij zich af hoe ik dat voor elkaar had gekregen.
Het antwoord was simpel.
Gewoon 2 pellets aan je hair hangen, was mijn antwoord.
Hij keek mij verwonderd aan.



Ed stond om 17.30 uur met een kromme hengel.
Hij stond te juichen van plezier, toen de meerval steeds uitvallen deed naar een diepte die de vis voor zichzelf veilig achtte.
Schokkerig draaide Ed aan de slinger van de molen en met elke slag won hij weer enkele decimeters lijn en bracht daarmee de vis dichter bij de kant.
Na nog een paar wilde uitvallen was de 84 cm meerval rijp om met de kaakgreep geland te worden.

De eerste meerval van Ed was een feit

Nog geen half uur later scheurde een vis weer een flink aantal meters van mijn molen en de Triple XXX boog telkenmale richting andere oever.
Bij het aanslaan voelde ik het al. Weer een kneiter van een karper had de pellets op de bodem van de Ebro gevonden.

Hij was net zo sterk als de 25 kilo karper van eerder op de dag en hij zwom gewoon door de drie uitstaande lijnen heen.
Met alle macht stond ik te trekken aan de hengel om de karper een andere richting op te laten gaan en na veel moeite lukte dat gelukkig.



Het is weer een 40 ponder hoor, sprak ik tegen Ed en langzaam won ik steeds meer meters terrein.
De weegschaal was onverbiddelijk en de schubkarper woog exact 20 kilo.
Weer zo’n beer van een karper uit de Ebro en het flitste even door mijn gedachten, dat de Ebro waarschijnlijk monsters van karpers moest herbergen.
In deel 3 gaat de meerval maar ook de karper weer los en dat deel mag je beslist niet missen.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator