Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meerval vangsten op de Ebro in Spanje (sep 2010) Deel 1
 

    
 
Meerval vangsten op de Ebro in Spanje (sep 2010) Deel 1


Ed van der Kraats en ik hadden het er al eerder over gehad.
Vissen op meerval in Spanje in een van de bekendste rivieren van Europa, namelijk de 740 km lange Ebro, waar gigantische meervallen in plegen voor te komen.
Het is niet echt de bedoeling dat we uitsluitend twee meter plus meervallen willen gaan vangen, want ook die zijn maar voor weinige geluksvogels weggelegd, maar waar wij kansen krijgen en creëren om in een week meerdere meervallen te vangen in een rivier die tienduizenden meervallen herbergt.
Al zouden wij er maar elk een (1) per dag vangen, dan is onze wens al ingewilligd en zijn wij rondom blij.

De dam van de Ebro

Voor velen is het vissen op meerval op de Ebro een onbereikbare en soms een stille wens, maar als je er werkelijk eens naar toe wilt gaan, dan ga je toch sparen tot je het geld bij elkaar hebt al duurt dat sparen twee of drie jaar.
De kosten vallen in principe wel mee, maar nog altijd kun je van dat bedrag er drie keer voor naar Frankrijk om drie keer een week te gaan karpervissen in een betaalwater, inclusief met tolgeld en benzinekosten.

Je begint met de kosten van de vliegreis, want met de auto is het 1600 km rijden met (dure) tolwegen, die oplopen tot 100.- euro en een hoop benzine of diesel kosten en er gaat heel veel tijd inzitten, plus dat je compleet stuk en gebroken bent als je aankomt.



Een retourticket van Amsterdam Schiphol naar Barcelona kost maar 180.- euro per persoon en je bent er in nog geen 2 ½ uur.
Dan heb je wel een huurauto nodig om van het vliegveld van Barcelona naar de Ebro te komen en als je alles hebt afgekocht (No-Risk, Ongelimiteerde kilometers, Diefstalverzekering, etc. etc) kost je dat 130.- euro per persoon per auto op basis van twee personen.
Ga je met zijn drieën dan is het nog goedkoper.
Tja, en dan moet je nog een week overnachten, eten, drinken en een visboot met buitenboordmotor huren, maar dat hele exclusieve arrangement met volpension is er al voor 600.- euro per persoon en daar zit (bijna) alles in.
Samengevat:
180.- + 130.- + 600.- = 910.- per persoon.
Is dat veel voor een week vissen op meerval?
Ja, maar ook ja en nee, want je bent er nog niet aangezien er natuurlijk nog wat kosten bijkomen, die flink kunnen oplopen zoals het kopen van Halibut pellets (60.- euro per zak), klein materiaal, benzine voor de huurauto, want je krijgt een volle tank heen en je moet hem met een volle tank afleveren en de benzine voor de buitenboordmotor van de gehuurde boot en misschien nog wat drank, hoewel het bier (redelijke hoeveelheden) bij de prijs inbegrepen is.
Laten we zeggen, dat je 1150.- á 1200.- euro kwijt bent voor die week en dat is een beter realistisch beeld.
Haak je al af of begin je nu toch met sparen?

De huurauto naast de Ebro

Toen ons plan vorm kreeg en het steeds duidelijker werd dat we ook werkelijk naar de Ebro zouden gaan, heb ik dat gelijk vastgelegd en in maart 2010 de tickets gereserveerd en de huur van een auto vastgelegd en betaald en ook al een voorschot van 200.- per persoon naar Anton en Jutta van Gool overgemaakt, die het “Viskamp Casa van Gool” in Spanje in beheer hebben.

Nu konden we niet meer terug (geintje) en Ed en ik zijn allerlei sites gaan bezoeken om alles over de manieren van het vissen op meerval te weten te komen en geloof me, er is daar veel over te lezen en later bleek dat niet iedereen de juiste manier op het vissen van meerval machtig was en er nogal methoden zijn om meerval aan de haak te krijgen.

Er zijn nogal wat variaties om deze prachtige vis te haken.
Ook waren we nieuwsgierig naar de verhalen van vissers die naar de Ebro zijn gegaan om daar hun kapitale vis te vangen en ook die zijn niet aan te slepen.

Anton en Jutta van Gool in de keuken aan het kokkerellen

Gewapend met al deze kennis, zijn we onderlijnen gaan knopen met gigantische haken en dreggen, meervalhengels aan gaan schaffen, zware karpermolens ( baitrunners) op laten spoelen met ca. 300 meter 80 pond gevlochten lijnen, hengelkokers vervaardigd om de hengels in te vervoeren, want we vissen liever met ons eigen materiaal dan met gehuurde spullen.
Kortom, we zijn er maanden mee bezig geweest en wat een feest is die voorpret toch.

Anton met zijn meerval van 2.37 cm

In de maanden tussendoor werd er ook nog door Ed en mij op andere vissoorten gevist, en ik ving zelfs nog een kleine meerval van 70 cm in de Ringvaart tijdens het trollen op snoek, maar het vissen op meerval in Spanje bleef in het achterhoofd meedraaien als een spannende maar nog niet ontwikkelde film.

Waar moet je beginnen?

De dag was aangebroken.
De weken er voor waren voorbij gekropen en de dagen leken drie keer langer te duren dan voorheen.
Ed was behoorlijk zenuwachtig, want dit zou zijn eerste vliegreis worden en Ed baalt van onzekerheden. Onzeker over het meervalvissen, vliegen, autohuur, kortom het hele pakket, maar hij kon zich aan mij optrekken, want na zoveel buitenlandse vistrips weet je al wat je te wachten staat en ik blijf daar erg rustig onder.

De koffers en de hengelkokers lagen vrij snel op de lopende band in de bagagehal van het vliegveld Barcelona en we togen naar buiten naar de plek waar het autoverhuurbedrijf was gevestigd om na wat getekende paperassen de sleutels van de gehuurde auto in ontvangst te nemen.
Een zo goed als nieuwe 5 deurs Citroen C3 stond op ons te wachten met 5500 km op de teller en ik had even mijn twijfels of alle meegebrachte koffers en kokers er wel in zouden passen, maar dat viel reuze mee en er kon makkelijk nog een derde man mee.



De rit naar Playas de Chacon zou ca. 3 ½ uur in beslag nemen.
Vanaf Barcelona namen we de snelweg A2 (niet de tolweg van 30.- euro, hoeveel zegt u!) en reden richting Caspe.
Daar namen we de provinciale weg naar Zargoza en Bujalaros en reden we over de brug van de Ebro waarop we na 1 km naar links afbogen en de afslag Playas de Chacon namen.
Vanaf de berg zie je na een km of 5, Playas de Chacon in de vallei liggen terwijl je nog steeds uitkijkt over de Ebro.
Toen we bergafwaarts aan het eind van de weg links Ronda de las Sabinas binnenreden, was het eerste huis , genaamd “Casa van Gool” onze bestemming.

We zijn er, mompelde ik tegen Ed en sloot de zin af met een zucht.
Ondanks de snelle vlucht, waarbij we vrij fris bleven, was de rit van 3 ½ uur in de auto vermoeiender dan we dachten en ik was blij niet vanuit Nederland met onze eigen auto te hebben gereden.
Anton en Jutta van Gool stonden ons al op te wachten met een koud biertje en een gereedstaande lunch.
Na een hartelijke begroeting braken we het brood en we lieten ons dat goed smaken.

De boot van Anton met een 15 pk buitenboordmotor

Willen jullie vanmiddag nog gaan vissen, vroeg Anton aan ons met een lichte twijfel in zijn stem en hij keek ons afwachtend aan.
Nee, dat niet, antwoordden wij terug, maar we willen wel graag de rivier en een paar plekken zien, aangezien we erg nieuwsgierig zijn naar de loop van de rivier en naar een paar potentiële plekken waar we morgen kunnen gaan vissen.



De boot van Anton werd aangekoppeld en we togen naar de trailerhelling, die er fantastisch bij lag om met een gerust hart veilig en ongecompliceerd te traileren.
We wisten toen nog niet, dat Anton ons elke dag naar de trailerhelling zou brengen.

De trailerhelling

De Ebro is groot en overweldigend.
Op sommige stukken tussen Playas de Chacon en Caspe is de rivier meer dan 300 meter breed en door zijn meandervorm loopt de breedte op naar meer dan 500 meter en na elke bocht is de rivier weer anders met zijn eigen specifieke plekken, waar kapitale vissen liggen te wachten om gevangen te worden.

Onderweg zagen we twee Engelsen in een boot, waarvan er een visser met een kromme hengel een meerval stond te drillen.



Dat zag er spectaculair uit en we besloten even rond te dobberen om het einde van de dril mee te maken.
We waren onder de indruk van de kromme hengel, die soms tot het uiterste werd getergd om nog verder te buigen dan waar hij voor gemaakt was, maar dit zware werk kon hij makkelijk aan.
De meerval kwam in zicht en een grote kop stak boven water uit.

Ik keek naar Ed en Ed keek naar mij en we zaten te glunderen om wat voor ons in het verschiet lag.
De enorme meerval van ca. 1.80 werd zijdelings tegen de boot omhoog getrokken en door een van de twee mannen in de bek vastgehouden en ze voeren terug naar de kant om de meerval te onthaken en om wat foto’s te maken.



We vervolgden onze weg en Anton liet ons twee plekken zien, waar we de volgende dag op een daarvan zouden gaan vissen.
Hij had een zak Halibut pellets van 20 kg meegenomen en kiepte de zak leeg op twee strategisch uitgekozen plekken in het water, die onlangs grove meerval opbrachten.

Op deze plek is twee weken niet gevist op meerval, wist hij ons te vertellen, maar met veel voeren op een regelmatige basis brengt weer aaszoekende vis op de plek.
Blijkbaar is voorvoeren, net als bij de karpervisserij, noodzakelijk om vis op de plek te krijgen en te houden.



Sommige meervalvissers die bij Anton en Jutta komen, vragen aan Anton een week voor te voeren door hem elke dag een zak Halibut pellets op bepaalde plekken leeg te laten kieperen.
Tot deze service is Anton natuurlijk best bereidt.

Hier loopt de oude rivierbedding, vertelde Anton en zoals je ziet op de fishfinder is het ongeveer 8 tot 9 meter diep en kijk eens wat een leven onder water.
Ook zijn deze plekken vrij van obstakels op de bodem en is dus een veilige dril van een meerval gewaarborgd, vervolgde Anton met zijn verhaal.

We zagen grote banaanvormige vissen op de fishfinder voorbij schuiven en dat beloofde veel goeds, alleen de afstand naar de oever baarde ons zorgen, want die bedroeg meer dan 250 meter en we hadden baitrunners bij ons die met ca. 270 meter gevlochten draad waren opgespoeld.
In deel twee vertel ik het spannende vervolg van deze uitzonderlijke supertrip.


 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator