Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| La Carrière stek 13, Augustus 2010 Deel 2
 

    
 
La Carrière stek 13, Augustus 2010 Deel 2


Het tweede deel beginnen we met zondag.
Na in de nacht van zaterdag op zondag een volle fluiter te hebben geconstateerd en de karper uiteindelijk de haak wist te lossen, moesten we vandaag zeer geduldig zijn, omdat we pas om 12.00 uur in de middag een aanbeet kregen.

En dat was gelijk een mooie start.



Ondanks de losser bleef het mijn beurt, tot er een karper op de mat lag.
Deze spiegelkarper van 24 pond was sterk en wist niet van opgeven en hij wist feilloos alle wierbedden op zijn weg naar de kant op te zoeken.
Maar daar was hij dan.



In de tussentijd vulden we wat PVA netjes en experimenteerden we met wat onderlijnen.
Eindelijk om 16.30 uur gaven twee piepjes het startschot naar een volle aanbeet.
Nick was nu degene die de karper mocht drillen en terwijl hij een paar minuten bezig was met de dril, jammerde een andere beetmelder op hoge toon.
Nick pakte een prachtige spiegel van 27 pond, terwijl ik de andere karper met volle moed afdrilde.



En terwijl mijn karper even in het schepnet in het water bij lag te komen, nam ik de foto van de karper van Nick en na zijn karper terug op de onthaakmat te hebben gelegd, legden we mijn spiegel van 20 pond er even naast.
Dat moesten we even bewonderen.
De karper van Nick gleed even later het water in en van mijn gevangen karper werd een foto gemaakt en gewogen.



Dat was genieten en van grote klasse, omdat we twee aanbeten hadden binnen 5 minuten.
We kregen bezoek van een klein vogeltje.
Het bleek een roodborstje te zijn die trek had in wat in de haast vertrapte boilies in het gras.
Het kleinood keek met pientere oogjes naar ons en was helemaal niet bang uitgevallen.



Hij zat eerst op een van mijn hengels, maar voordat de foto genomen kon worden vloog hij alweer weg.
Om kwart over vijf in de middag gaf een van de beetmelders schuchtere berichtjes, dat er vermoedelijk een vis aan het aas zat te knabbelen.

Ineens begon de beetmelder te piepen als een opgewonden muisje die een flink stuk geurige kaas had gevonden en Nick zwaaide de hengel omhoog en voelde hevige weerstand.
Daar kwam na een gegeven moment een vette bak van een spiegel binnen oogafstand.



Deze 26 ponder was gaaf en oergezond om te zien en na wat gespartel op de onthaakmat, liet hij zich toch gewillig fotograferen.
Het zou nog een uur duren voor ik de volgende vis mocht landen.
Om precies kwart over zes in de middag gilde een beetverklikker in hoge nood dat er een vis zich had gehaakt.
Na een fijne dril gleed er spiegel van 18 pond in het net.



Heerlijk, dat is pas karpervissen.
Je weet van tevoren niet wat en hoe zware karper je zult landen en of de dril een uitgelezen zaak is of je net zo moet vechten als de vis om de boel heel te houden en de karper veilig te landen.

Het bleek de laatste karper te zijn van deze dag.
’s Nachts kregen we om 04.30 en 06.00 uur nog twee aanbeten, maar die schoten allebei los in het wier, tot ongenoegen van slaperige Nick.
De maandag begon pas goed voor Nick om 8.45 uur, want toen werd hij beloond met giller en die hield pas op toen hij de hengel van de steun had gehaald.



Deze vette karper van 21 pond had een rare staart en later in de week zou hij nog een keer door mij worden gevangen.
Het bleek een spartelaar van de eerste orde te zijn, aangezien hij geen moment stil op de onthaakmat wilde liggen.
Of de onthaakmat in brand stond, zo ging hij tekeer.

Nick ging boodschappen doen in een naburig dorp.
Hij was amper een kwartier weg of ik kreeg om 11.15 uur een loei van een aanbeet die de beetmelder liet gieren van ellende.
De gehaakte karper voelde zwaar aan en het bekende stoten met kop begon om de weerhaakloze haak te lossen.
Na drie minuten drillen vroeg een andere beetmelder mijn volle aandacht, door op luide toon me te waarschuwen dat er een andere karper het aas op de hair had genomen.

De eerste 27 ponder werd door Peter gefotografeerd

Ik liep al drillend naar de andere hengel zette de baitrunner uit, neeg de hengel omhoog en voelde hevige weerstand, waarop ik direct de hengel terug in de steun plaatste en de spoel vrij liet lopen na eerst mijn beetmelder uit te hebben gezet.
Ik floot naar Peter rechts van mij, die gelukkig 100 meter verder mijn fluitje hoorde en die kwam gelijk aangerend.

Hij schepte de 27 ponder spiegel na het drillen en na de genomen foto, liep ik snel naar mijn andere hengel en zei tegen Peter of hij ook met deze karper wilde helpen.
Met open mond keek hij mij aan, want dat had hij niet verwacht en ik begon met de dril, die niet eenvoudig bleek te zijn, want de karper had zich in het wier gezwommen.
Na vakkundig druk op de vis uit te oefenen en dan weer de lijn bijna slap aan te bieden op een verantwoorde wijze, kwam er beweging in de karper.



De karper vond de knoflook popup blijkbaar heerlijk genoeg om er in te happen en deze spiegelkarper met zijn halve staart bleek 30 pond (15 kilo) te wegen.
De eerste dertiger was binnen.
Ik bedankte Peter uitvoerig en toen Nick terug kwam van de boodschappen zag hij de foto’s en hoorde verrassend mijn verhaal aan.

Nick zou tot 13.15 uur moeten wachten voor de volgende aanbeet zich aankondigde.
De spiegel bleek 25 pond zwaar te zijn en gaf Nick totaal geen speelruimte bij het drillen omdat de vis alles uit de kast haalde om niet gevangen te willen worden.



Nick toch blij, dat hij bij zijn terugkomst weer een fraai uitziende spiegel kon landen.
Pas om 20.00 uur kreeg ik een zwaar aanvoelende karper te drillen en die dril zou slecht aflopen.
Na een twintigtal minuten gaf hij het eindelijk op en toch nog naspartelend liet hij zich scheppen door Nick.

Dat liep echter fout omdat de karper met zijn brede kop half uit het water op de rand van het schepnet lag en zich met een snelle zwaai met zijn staart naar de zijkant van het net wist te manoeuvreren en daardoor lijnbreuk veroorzaakte voor Nick dat kon herstellen.
Weg kapitale vis, want het was een kneiter.
Nick kon niet anders dan zich verontschuldigen en voelde zich nog een lange tijd daarna schuldig aan het voorval, terwijl ik daar allang al overheen was en het maar heel even vervelend vond.
Kan gebeuren en dat hoort bij het karpervissen en misschien had ik dat eerder tegen hem moeten zeggen.



Om 20.45 uur kreeg ik een herkansing.
Deze voelde een stuk lichter dan de vorige aan en bleek na een relatief korte dril 17 pond te wegen.
Natuurlijk was ook deze karper welkom en dat is elke karper, hoe gering van gewicht hij ook mag zijn, aangezien elke karper die de moed heeft gehad om het aangeboden aas te nemen, respect verdient.



Een half uur later (21.15 uur) was Nick degene die de volgende karper mocht drillen.
Het bleek een sterke vis te zijn, die zwaarder leek bij het drillen, dan toen hij gewogen werd na het onthaken.
De weegschaal gaf exact 18 pond aan.



Eindelijk weer een mooie gave spiegelkarper die een hoge overlevingsdrift bleek te hebben omdat hij zo moeilijk te drillen was.
Het bleek nog een lastige opgave te zijn om een fatsoenlijke foto te maken, want hij bleef maar doorvechten voor zijn vrijheid.
Het bleef een uurtje stil en langzaam verdween het daglicht omdat de nacht zich aankondigde.

Om 22.15 uur schrokken we allebei klaarwakker door een beetmelder die zijn hoogste lied zong en de slip van de baitrunner die krijste met kreunende lagers.
We waren een beetje ingedommeld, maar nu waren we zo alert als een leeuwin die zijn prooi besluipt.



De hengeltop boog en boog en de slip van mijn baitrunner gaf korzelig draad mee als de karper probeerde te ontsnappen.
Hoera, ik ontstak in vreugde toen ik na een vermoeiende run en drilperiode de karper in het lichtje van mijn hoofdlampje kreeg.
Dat is een mooie, zei ik tegen Nick en na het scheppen liep hij met gekromde rug naar de onthaakmat waar hij liefdevol de karper op deponeerde.

Zou het weer een dertiger zijn, vroegen wij ons af, maar een weegschaal liegt niet en de naald bleef bij 29 pond staan.
Geef niks, de karper werd er niet minder om en was vandaag zeer welkom.
In deel drie brengen we veel meer karpers op de kant en ook dat verhaal is de moeite meer dan waard.







 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator