Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| La Carrière stek 13, Augustus 2010 Deel 1
 

    
 
La Carrière stek 13, Augustus 2010 Deel 1


Voor de derde keer ga ik naar La Carrière om te gaan vissen op karper en in 2008 had ik stek 16 met de beruchte en beduchte, geroemde en benoemde Dennissen.



In 2009 had ik stek 22 met Stephan, die na twee keer zakken, maar nu eindelijk zijn rijbewijs heeft.



en nu stek 13 met Nick Verkerk, karpervisser Optima Forma tot in detail.



Ron Noorlander van Schwegler hengelsport in Uithoorn was weer de initiatiefnemer en deze keer gaan we met 21 man (inclusief drie vrouwen) een week karpervissen in den vreemde.
Voor de eerste keer rijd ik met iemand mee, n.l. met Nick.
Donderdag, een dag voor we op weg gingen, is hij bij mij thuis langs geweest om mijn karperspullen in zijn auto te laden.
Het was nog maar de vraag of het er allemaal in ging, want in mijn eigen auto gaan alleen maar mijn eigen spullen en dan kan ik nog niet eens een extra passagier meenemen.

We hebben de twee karperstoelen en de twee stretchers niet in de auto kunnen krijgen , maar die kunnen we gelukkig kwijt bij Stephan, aangezien die een grote bus tot zijn beschikking heeft.

Vrijdagavond gingen we op pad met een flink aantal auto’s en omdat we al geloot hebben welke plek men heeft om te vissen, gaan er ook mensen wat later dan de ploeg rijden,omdat die geen zin hebben om in colonne te rijden.



Wij hebben stek 13, op het kaartje linksboven in de hoek.
Volgens sommigen een superstek, maar dat zullen we maar eens afwachten en vertellen als de week voorbij is.
Een aantal lezers van mijn site, hebben aan mij gevraagd of ik wat foto’s van de stek (13) wilde maken en ook om de stek op te meten, omdat er ook een lezer bij zat, die een hele grote groene tent heeft ( 6 x 3 meter).
Ga ik allemaal doen, dat doe ik voor mijn lezers.



Ik heb geprobeerd om minder spullen mee te nemen en dat is mij aardig gelukt (ahum), maar ik heb toch het gevoel dat ik straks misgrijp.
Mijn pleetje gaat gewoon mee, want ik kan niet zonder, maar dat is weer een chopper van AH met kakspullen en dat heeft een ander niet.



Ik hoef niet mijn Oval Umbrella mee te nemen, want Nick heeft er ook een en dat is een soort paraplu met zijflappen, waar je heerlijk in kunt vertoeven als het regent, te veel zon of wind staat en je kunt er je eten in bereiden.
Mijn driepoot met weegschaal, mijn onthaakmat en weegzak gaan ook niet mee, want daar zorgt Nick voor.



Mijn drie Shimano karperhengels zijn 6 delig en zitten in drie kleine kokers, dus heb ik geen groot onhandige foedraal nodig, die een ander weer wel heeft.
Ik heb ook maar een (1) gasstel meegenomen, scheelt weer een extra gasstel met 3 of 4 vullingen en ditmaal heb ik ook geen kookpannen meegenomen, want ik ga niet uitgebreid koken en heb alleen maar 2 koekenpannen bij mij voor een paar biefstukjes (bevroren mee) een paar dagen blikvoer die ik in de koekenpan op kan warmen en ik neem geen eten mee voor de hele week, maar voor een paar dagen (weekend)

We gaan toch bijna elke dag naar een winkelketen om eten in te slaan en Nick heeft een koelkast op gas, dus daar blijft het een lange tijd goed in (moet hij het wel doen, nee dus).



Mijn zware RVS rodpod heb ik ook thuis gelaten en alleen de gebogen buzzerbars en 4 banksticks meegenomen, scheelt weer gewicht en volume.
Zo kun je wel een uurtje doorgaan, dus je leest, dat ik echt mijn best heb gedaan om minder spullen naar de waterkant te slepen.

Voor het vertrek nog contact met Nick gehad en ik word tussen 22.15 en 22.30 uur opgehaald en dan rijden we naar Uithoorn, naar het verzamelpunt.
We maken een gezamenlijke portemonnee, waar de benzine, geld voor de tolwegen en eten van betaald wordt.
Makkelijk en geen gezeik over, ik heb dit betaald en ik krijg nog dat van je, gewoon een bedrag storten in de knip en als de bodem in zicht is, bijstorten.



Om ca. 00.00 uur van vrijdag op zaterdag vertrokken we en na een aantal stops, kwamen we om 08.30 uur aan in La Carrière.
Dat was nog redelijk snel, aangezien er een aantal auto’s bij waren die met zware aanhangwagens en met soms toenemende snelheden worstelden, omdat sommige koprijders de snelheidslimieten overschreden.



Maar iedereen was heel en zonder schade aangekomen.
Daar stonden we dan, want we mochten niet eerder dan na 10.00 uur de plekken opzoeken.
Sta je toch even 2 uur te niksen en je peilt elkaar uit hoe iedereen van plan is de karpers te benaderen.



Het sein werd gegeven dat we naar de stekken konden gaan en dat was niet tegen dovemansoren gezegd.
Iedereen sprong in zijn auto en met een naderende regenbui moesten de stekken snel opgebouwd worden om niet gelijk met een natte stretcher en karperstoel te beginnen.
Plek 13 is groot.



Ik heb al een aantal plekken gezien van La Carrière, maar deze plek is aan de zeer ruime kant.
Ruim 20 meter lang en 8 meter breed met drie plekken waar je de rodpods aan de waterkant kunt zetten.

Van links naar rechts en achter de boom is ook nog plek voor een bivvy en van rechts naar links



Weer van links naar rechts en van rechts naar links, maar nu met drie tenten


Je hebt ruimte genoeg om je auto achter je te parkeren.
Houdt er rekening mee, dat anderen ook van het weggetje achter je gebruik moeten maken, dus parkeer je auto een beetje sociaal want er is ruimte zat.

Weg achter stek 13, 12 en 11

Nick begon zijn rodpod en hengels in orde te maken en ik begon mijn bivvy op te zetten, want dat vond ik even belangrijker met de naderende regenzone.
De paraplutent werd snel opgezet en daar konden even de stoelen en de stretchers een plaats krijgen tegen het zomerbuitje.
Weldra waren we gereed en Nick begon alvast de plekken met de markerhengel uit te peilen om een aantal harde platen en plekken zonder aanwezig wier te lokaliseren.
Daarna was het mijn beurt.



Na een uitgebreide voersessie op diverse gevonden plekken in het meer, lieten we de hotspots met rust en gingen verder met de opbouw van de plek.
Het zou lang duren voor we een aanbeet konden registreren.
Maar daar kwam hij dan om 15.45 uur.
Nick pakte zijn hengel uit zijn steun en landde na een relatief korte dril een karper van 14 pond (7 kilo)



Nick blij en ik blij, want de eerste spiegel was op de kant en werd uitvoerig bewonderd en gefotografeerd.
We namen ons voor om alle gevangen karpers te fotograferen en dat hebben we op slechts een karper van 13 pond na ook werkelijk gedaan.
Om klokslag 18.00 uur was het mijn beurt.
We zouden om en om gaan drillen als er een aanbeet kwam op welke karperhengel dan ook.



Na een heerlijk partijtje drillen, waarbij ik elke keer weer ontzag voel voor de vechtlust van de karper, kon ik een 25 ponds spiegel (12 ½ kilo) in het net brengen.
Heerlijk!
Mijn rechterarm voelde plezierig warm aan en de opgewarmde spieren verlangden naar meerdere krachtpatsers om te drillen.

We spraken over rigs en haken, toen om 19.00 uur een beetmelder schreeuwde om aandacht.
Het was de beurt van Nick en die vloog (die had net een Red Bull op) naar de hengel en stond met een prachtig gekromde top die door een flinke karper werd veroorzaakt.



Een prachtige schubkarper van 21 pond gleed na een tiental minuten in het net in mijn handen en kreeg een tijdelijke rustplaats op de natgemaakte onthaakmat.
Deze gave vis poseerde gewillig voor de camera en na een minuutje gleed hij via de weegmat in zijn natte habitat en zwom statig met een paar rustige slagen van zijn brede staart weg, voor ons het onbekende in.

’s Nachts om 05.00 uur kregen we een volle fluiter te horen.
Helaas loste deze vis de haak in het wier en ik stond daar een beetje slaapdronken van bij te komen.
Maar zondag zou het goed komen en dat lees je in het tweede deel.


 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator