Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Karperverhalen|| Karpervangsten op de Ebro in Spanje (okt 2010)
 

    
 
Karpervangsten op de Ebro in Spanje (okt 2010)


Als je in de Ebro gericht op karper wil gaan vissen, dan kan je dat natuurlijk met je meegebrachte of gehuurde karperhengels doen, maar voor hetzelfde geld kun je ook een van de twee meervalhengels er voor gebruiken als je daar op de meerval gaat vissen.

Doe maar een of twee pellets aan de hair voor de karper.

Helaas mag je “maar” met twee hengels vissen, dus is een extra karperhengel uitgesloten, anders loop je het risico dat bij controle van de Guardia Civil ( Benemérita) alle hengels in beslag worden genomen en ze die pas vrij zullen geven tegen een torenhoge boete.

Ga er maar verbaal niet tegen in op straffe van een knuppel in je nek of opsluiting in een cel (Calabozos), want de leden van Guardia Civil hebben een zeer kort lontje.
Niet dat ik ineens zo’n heilig boontje ben, maar je visvakantie is gelijk verpest.

Deze mannen hebben het motto: Todo por la Patria ( Alles voor het Vaderland) en hebben zowel militaire als civiele functies, die ze uiterst streng toepassen en daar zijn ze onverbiddelijk in.
Ze zijn ook ingedeeld in diverse kazernes in het land en wonen niet thuis of in hun omgeving, om onbevooroordeeld te blijven.



Een aanbeet van een karper in de Ebro, is niet hetzelfde als een aanbeet van een karper in Nederland of op een betaalwater in Frankrijk.
Geen gemier, geen tutterige aanbeet, maar gelijk vol er in.
De schubkarpers in de Ebro hebben een schot, na een aanbeet, die ongeëvenaard is vergeleken met een aanbeet van een joekel van een karper in bovengenoemde wateren.



Ze zijn sterk, ongewoon sterk, want ze scheuren op hun gemak tientallen meters lijn van je spoel, terwijl je de slip van je molen helemaal hebt dichtgedraaid.
Dat kun je overigens alleen bij je vrijloopmolen of baitrunner doen, anders wordt je hengel het water in getrokken.

Je doet je vingers pijn als je zelf probeert lijn van je spoel af te trekken, als de slip stevig is aangedraaid, maar de karper (en ook de meerval) sleurt op zijn gemak daar tientallen meters van af en het maakt niet uit of het een karper van 10 of 25 kilo is.



Daar wordt je toch ademloos stil van.
Je snapt eigenlijk het verschil niet, want alle karpers in de wereld horen toch dezelfde krachten te hebben, maar daar kom je als karpervisser snel achter.
Het vissen op karper zit in je genen en in je bloedlijn, want je bent als karpervisser steeds in extase als je zo’n goedzak aan de haak hebt geslagen, maar de kracht van een karper uit de Ebro laat je versteld staan en je weet even niet wat je overkomt.

Zo kan je langs de kant nog wel 10 minuten staan drillen, want de meeste karpers zijn na een pittige strijd nog lang niet uitgedold

Misschien wordt de felle aanbeet veroorzaakt door voedselnijd, want in de Ebro zwemmen vele zeer grote scholen karpers rond, die allemaal een gemakkelijke maal als een paar pellets tot zich willen nemen en degene die het eerst deze smakelijke hap ontdekt, zal ook snel reageren voor een ander dat heeft gedaan.

Dat verklaart ook de snelle aanbeet, want een karper in de Ebro heeft geen tijd om te treuzelen en eerst op zijn gemak te nibbelen aan de hapklare brokken, nee, de geur vertelt hem dat het eetbaar is en hij schrokt als een jonge hond de hap naar binnen.



Tja, en merkt hij dan dat hij in zijn bewegingen wordt gehinderd en geprikt is door de haak door het zelfinhakingsysteem, dan volgt het bekende schot en sta je keer op keer verwonderd te kijken hoeveel kracht zo’n karper kan ontwikkelen.

Vaker dan je wilt komen ze naar je toe zwemmen, dat zie je ineens aan je slappe lijn en dan is het noodzakelijk dat je als een bezetene de lijn opspoelt, voor de karper de haak heeft kunnen lossen.
Dat naar je toe zwemmen, heb ik overigens alleen met graskarpers meegemaakt en niet met “gewone” karpers.
Je hebt in het begin ook geen idee hoe zwaar de karper zou kunnen zijn, want elke karper die op de vlucht is geslagen gebruikt alle krachten die hij heeft en dan is tijdens zo’n krachtexplosie moeilijk te raden wat hij weegt.

25 kilo aan brute kracht woog deze vechtmachine. Daar ben ik even zoet mee geweest

Vergeet ook niet dat ik viste met een flinke steen aan een stuk elastiek, die het lood moest vervangen, en dat gewicht werd dan ook nog eens door de karper meegesleurd.

Tijdens het drillen schoot altijd de loodvervangende steen uit het elastiek, dus had je daar geen last meer van en dan pas kon je aan het vechten van de karper merken of het een zware of lichtere karper was.

65 pond spiegel uit het water van La Horre

Ik kan rustig met de hand op mijn hart verklaren, dat mijn vangst van de 65 pond spiegelkarper in La Horre (Frankrijk), maar de helft van de krachten had, dan van de 50 ponder die ik in de Ebro heb gevangen, want daar heb ik een zware dobber aan gehad.
Ten dele is dat natuurlijk wel te verklaren.

Het water van La Horre is gemiddeld 2 ½ tot 3 meter diep en er staat geen stroming, dan een klein beetje trek door het water.
De aldaar gevangen karper kan alleen maar van je af zwemmen, naar links of rechts en niet naar de diepte.

Deze woesteling bleef maar vechten voor zijn vrijheid

De karpers in de Ebro kunnen naar diepere stukken zwemmen en waar ik mijn aas deponeerde, was het water aan de overkant meer dan 9 meter diep.
Daar kwamen ze ook vandaan (250 meter ver) omdat daar de oude rivierbedding loopt en zich daar veel vis (ook meerval) geconcentreerd vertoeft.

Een vis die de ruimte heeft om diep te duiken, kan ook veel meer kracht ontwikkelen om een schot te geven en dat is onmiskenbaar.
Je kon het soms aan de bolle ogen van de gevangen karper zien, dat hij van diep water kwam, net als een snoekbaars uit 10 meter water.
Geen gezicht en onwenselijk.



In principe kwam ik in september 2010 om te vissen op meerval en niet specifiek op karper.
Maar ik kon het toch niet nalaten om een meervalhengel met een eenvoudige handeling om te dopen als karperhengel.
Ik maakte een onderlijn met aan de haak (nr. 2/0) een kortere hair gemonteerd en reeg daar een of twee halibut pellets (20 mm) aan vast.

Niks spannends, gewoon minder pellets aanbieden om de karper ook de kans te geven het aangeboden aas tot zich te nemen.
Als je 5 of 6 pellets aan een hair aanbiedt, sluit je bij voorbaat al aanbeten van karper uit.



Volgend jaar neem ik halibut pellets mee van 50 mm groot en ik ben benieuwd of de karpers pellets van die grootte wel in de bek kunnen krijgen.
Denk ik aan de piepers (kleine aardappelen) van vroeger, dan moet dat best lukken.
Je nodigt tevens de grotere karpers uit om het aangeboden aas te nemen, want die kunnen de grote pellet wel makkelijker in de bek kwijt en daarmee sluit je de kleinere karpers bij voorbaat al uit.
Krijg je dan een aanbeet, dan kan het een meerval of een karper van een flink gewicht en afmetingen zijn.
Ik ben erg benieuwd.



De bovenstaande halibut pellets stinken de pan (emmer) uit en deze pellets zijn eigenlijk voor de meerval, maar de karpers in de Ebro zijn ze ook gaan eten.
Dat kon niet uitblijven.
Karper is al gek op visboilies, dus de stap naar de halibut pellets was geen grote stap met een hoge drempel er tussen.
Er worden per jaar honderdduizenden kilo’s halibut pellets in de Ebro gesmeten.
Het schijnt dat de Engelse vissers daar vele jaren geleden mee begonnen zijn.

Wil je direct meerval of karper vangen, dan zal je eerst van te voren een flinke voerplek moeten (laten) maken en dan dagelijks als je aan het vissen bent, 10 kilo per persoon moeten verspreiden over de gemaakte voerplekken.
Dat doe je door na elke vangst een flinke schep pellets bij je uitgevaren aas te werpen.
Dat de karper daar ook mee van profiteert is natuurlijk vanzelfsprekend.



Volgend jaar vraag ik aan Anton of hij vier dagen van te voren elke dag een zak pellets kan uitstorten op de plek waar wij zullen gaan vissen.
Dan verlies je geen tijd als je dat ook nog moet gaan doen, want dan bevindt zich de meerval en karper al in de buurt bij je stek en kan je er gelijk al gericht op vissen.

Dat is natuurlijk niet goedkoop, want een zak halibut pellets van 20 kilo kost 60.- euro en via een eenvoudige rekensom kom je er achter, dat je al 240.- euro lichter bent voor je zelfs maar een hengel hebt aangeraakt.
Reken je dan ook nog de 6 zakken in je visweek, dan ben je met zijn tweeën al 600.- euro aan alleen voer op de bodem van de Ebro kwijt.

Deze karper nam wel 4 pellets tot zich en daar past een pellet van 50 mm best in!

Je moet wat over hebben voor je hobby.
Om elkaar niet af te blokken, kan je het aas van de hengels aan de buitenkanten, links en rechts op 250 meter deponeren en het aas van de binnenste hengels op 220 meter te water laten.
De afstanden tussen de hengels moeten minstens ook 20 meter zijn.
Dan snap je wel hoe groot de voerplek moet zijn en dan is een zak van 20 kilo eigenlijk nog veel te weinig om te voeren.

Maak je de afstanden kleiner, dan loop je het risico dat een beetje karper door alle lijnen zwemt tijdens het drillen (is mij gebeurd)

Deze grootte vang je doorgaans met pellets van 20 mm (8 tot 15 kilo)

Denk nou niet, dat je een gedrilde karper even makkelijk onthaakt en een foto van kan nemen, want een Ebro karper heeft nog steeds een werkende turbo in zijn reet.

Als je hem maar even aanraakt, dan ligt de karper op de onthaakmat te spartelen als een zeehond met epilepsie en door de vele schuine kanten van de Ebro, glijdt hij gemakkelijk van de onthaakmat het water in.
Je hebt soms je handen vol aan zo’n glibber en dan ben je weer blij dat het onthaken en de fotosessie achter de rug zijn.

Het mag dan ook een wonder heten, dat ik de gevangen karper van Ed, een karper van 17 kilo, in de handen van Ed kon geven en gelijk daarna een paar foto’s mocht maken, zonder dat de karper begon te spartelen.



Volgend jaar (2011), gaan we in mei weer terug naar de Ebro en dan hopen we weer op fantastische vangsten van zowel meerval en karper.
We doen ons voordeel van de vorige trip en we weten nu waar we voor staan en wat ons te wachten staat.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator