Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Vliegvisverhalen|| Rivier de Sava Bohinsjka in Slovenia (Juni 2004)
 

    
 
Rivier de Sava Bohinsjka in Slovenia (Juni 2004)


Appie de Jong en ik wilden eens dolgraag gaan vliegvissen in rivier de Sava Bohinsjka in Slovenia, omdat we daar al goede geluiden van hebben gehoord over mooie vangsten van forellen en de prachtige omgeving.



We reden in juni 2004 richting Bohinsjka Bistrica in Slovenia om eindelijk te gaan vliegvissen en daar hebben we twee weken voor uitgetrokken.
De rit zou ca. 1250 km lang zijn we hebben dat in een keer gereden.
Aangezien het voor ons de eerste keer was dat we naar de Sava Bohinsjka gingen was het eigenlijk een pilot, omdat we geen flauw idee hadden waar we precies terecht zouden komen.
Natuurlijk hadden via Internet een kamer geboekt in Pension Stare en verder wat inlichtingen ingewonnen, maar dat was alles.



Deze visvakantie was tevens het aftasten van de mogelijkheden van het parkeren langs de rivier, het ontdekken van plekken aan de rivier, waar we geld konden wisselen, want de euro was daar nog niet ingeburgerd en de lokale vliegvissers eens gade slaan hoe zij visten.
We keken ook gelijk waar we konden tanken, welke winkels er open waren voor boodschappen en om een beetje vertrouwd te raken met de omgeving.

Pension Stare

We konden onze ogen niet geloven van de grote hoeveelheid regenbogen, vlagzalmen en bruine forellen die in de Sava stonden.
We konden vanaf de brug de forellen in het water zien staan en dat waren er veel.
Wat een pak vis.

Als je een beetje spuug in het stromende water liep vallen, dan kwamen er tientallen op het witte kwakje af.



Zoals eerder gezegd, logeerden we in het Pension Stare, waar Joze Stare de scepter hanteerde, waar de rust oorverdovend was en later bleek dat de wijn bij het avondeten net zo duur was als de huur van de kamer.
Maar ja, een restaurant sleep je niet voor een gerecht.
Logisch dat de eigenaar van het Pension telkenmale boog als een knipmes als we een fles wijn bestelden.
Het eten in Pension Stare was niet slecht, maar men moest genoegen nemen met wat er opgediend werd, want een spijskaart was er niet.

We kregen de indruk dat de moeder van Jozef met de pollepel in de keuken zwaaide en het was elke keer weer een verrassing wat je als avondeten aangeboden kreeg.
Maar goed, het was beter dan een bamihap uit de Chinese muur.



Het Pension lag in het midden van een dal bij Ukanc, in het National Park Triglav en in de verte kon je het Bohinsjki meer zien en het hotel is slechts via een enkele weg te bereiken.
ís Morgens zag je de herten en reeŽn in de tuin lopen, de konijnen lieten hazewinden en de lucht was zo zuiver en puur, dat je ademnood kreeg van de zuiverheid.

Elke ochtend maakten wij na het ontbijt een wandeling door het bos en betraden rotsige paadjes en prachtige bloemenvelden die het natuurgebied rijk is.



De kamers waren eenvoudig, maar een grote man vanaf 1.85 meter had al moeite met het toiletbezoek, want de deur van de wc moest open blijven staan bij een grote boodschap en de wasbak drukte in je zij.
Het balkonnetje stelde niks voor en bood slechts staanplaatsen, want als je op een stoel ging zitten, dan klemden je knieŽn tegen de balustrade.

Door de stoelen anders te plaatsen konden we elkaar aankijken, maar je moest over elkaar klimmen als je naar het toilet wilde.



Na een dag of twee hadden wij de meeste parkeerplekken in kaart gebracht en de rivier grondig bestudeerd.
Ook wisten wij waar je geld kon wisselen, want nergens dan het hotel was met de euro te betalen en we wisten ook waar je boodschappen kon halen om ís middags een broodje te eten aan de waterkant.
Ben je voor een dubbeltje geboren, gaan ze over op de euro.

Zonde van de tijd zou men zeggen, want dat gaat allemaal van je vistijd af, maar dat is ten dele waar.
Nu wisten we welke plekken door vele vliegvissers in beslag werden genomen en op welke
tijdstippen, ook waar we wel en waar nog niet konden vliegvissen.



De Sava stond hoog in de maand juni.
Veel plekken waren door deze hoge waterstand niet te bevissen.
Nog steeds was er veel smeltwater aanwezig en volgens de lokale bevolking moest de rivier zoín 20 Š 30 cm zakken alvorens men op alle (bijna) interessante plekken kon vliegvissen.

Je kon het ook zien aan de kleur van het water.
Na een aantal warme dagen kwam het smeltwater uit de omliggende bergen met de nodige troep in de Sava terecht en dat kleurde zo erg, dat er gewoon niet in te vissen was.



De snelheid van het water wat dan door de Sava stroomde nodigde ook al niet uit om in te vliegvissen, want dieper dan tot aan je kuiten moest je echt laten op straffe van meegesleurd worden.
De Sava Bohinsjka is overigens een zeer heldere rivier met brede stukken tot 40 meter, maar ook soms 10 meter breed met overhangende takken die met een korte vliegenhengel te bevissen zijn.



De rivier heeft langzame en snel stromende stukken, veel grindbedden, diepe uitgesleten rivierbeddingen en gedeelten waar een vliegvisser op hoge leeftijd gemakkelijk zijn visje kan vangen.
Deze plekken lagen ook dicht bij het Pension en die waren bijna altijd snel bezet door meerdere vliegvissers die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hadden en bijna over elkaars vliegenlijnen gooiden voor een aanbeet van een forel.



De meeste stukken van de Sava zijn beloopbaar tot kniediep, maar er zijn stukken bij waar je staande kan drinken.
We voelden ons hier als muisjes in het kaasrijke Gouda.

Al eerder haalde ik aan dat in het voorjaar tot de maand juni het water relatief te hoog staat en er zijn veel stukken van de rivier die je in deze maanden niet kan bevissen en pas later in het jaar veel makkelijker te bewaden en te bevissen zijn.

Je kunt dan veel meer stukken met de vliegenhengel bevissen omdat het water tot 30 Š 40 cm lager staat.



Eigenlijk is het vliegvissen in het voorjaar, door de hoge waterstand helemaal af te raden.
In de maanden juni t/m augustus staan er dagelijks tot zeventig ( 70 ! ) vliegvissers de Sava Bohinsjka vliegvissen en is een plekje niet zo snel gevonden.

De beproefde plekken zijn al vroeg in de ochtend door meerdere vissers bezet en die blijven de hele dag op dezelfde plekken doorbeuken tot ze niets meer vangen en pas stoppen als ze door het invallen van de avond niet meer zien dat ze een aanbeet hebben.

Als je op 8 tot 10 km water 70 vliegvissers zet, dan raadt je de uitkomst al.
De rivier wordt dan op deze manier zwaar overbevist en de vis wordt knap leaderschuw.
Dat is ook te merken als je in september de Sava bevist, want dan is de forel schrikachtiger dan voorheen en ze zwemmen verschrikt weg als ze een vliegenlijn door de lucht zien klieven.



Je wordt door de aanwezige controleurs streng gecontroleerd of je wel een vergunning van het hotel hebt om te vliegvissen.
Een byte-indicator op je vliegenlijn in de vorm van een kleurig pluisje is echt niet toegestaan en moet terstond verwijderd worden.
Ik protesteerde daarover maar ze zijn onverbiddelijk en het blijkt inderdaad in de vergunning te staan.

De controleurs struinen te voet en met de auto de hele rivier af op zoek naar stropers en vissers zonder vergunning en staan verdekt opgesteld in de bossen je af te peilen met een verrekijker of je wel weidelijk vist.



60% vist werkelijk weidelijk en houdt zich aan de regels, wist een controleur ons te vertellen en helaas doet 40% dat niet.
Dat is echter een hoog en onaanvaardbaar aantal en dat wordt vooral veroorzaakt door vele Italianen die de Sava zien als een markt vol verse vis die je zo snel mogelijk er uit moet halen op welke manier dan ook.

Ze staan met vliegenhengels met aftma 8 vliegenlijnen met daaraan een leader geknoopt, die ze ingekort hebben tot een dikte van 25 įį en met een zeer zware vlieg of een visnabootsing rolworpen maken omdat er niet mee te werpen is.



Door wat meer vliegenlijn mee te geven zakt de zware vlieg door de stroming naar de bodem en de regenbogen, bruine forel of vlagzalmen worden met succes aan de haak geslagen.
De een na de andere grote vis wordt gevangen en doodgeslagen met een steen, gevild waarbij de ingewanden in het water worden gegooid en de forel in een plastic zak geworpen.
Daar zak je broek van af en het voelt aan als een natte wind in een wit trouwpak.

Dan zie je geen controleur in de buurt en de vogel is gevlogen en als er later een controleur achter je staat, kan deze na je verhaal niets meer uitrichten.



Door de Sava Bohinsjka meer bekendheid te geven in diverse buitenlandse visbladen is de populariteit van deze rivier enorm toegenomen.
In juni 2004 merkten wij nog niet, dat er zoveel vliegvissers zouden komen, want die kwamen in de maanden en jaren daarna.
Natuurlijk moet je als vliegvisser nooit in de kindervakanties gaan vliegvissen, want dan kan iedereen en elke huisvader een vliegenhengel hanteren.

Nee, je gaat pas vliegvissen als de vakanties over zijn, want dan is de hengeldruk een stuk lager en zijn vissers schaarser dan sneeuwballen in de hel.



Slovenia is een mooi gedeelte van het voormalig JoegoslaviŽ en waarvan het Nationale Triglavpark een hoogtepunt van dit gebied is.
Het is ook een arm land met trotse bewoners, die soms stug en soms behulpzaam zijn, maar door hun gebrekkige talenkennis beperkt worden in hun vriendelijkheid.

We zagen een onafgebouwde woning aan de kant van de weg, die waarschijnlijk door geldgebrek niet afgebouwd kon worden.



(Toen wij in 2006 weer langs het huis reden, stond het er nog precies hetzelfde bij.)

Het waden in de rivier was gemakkelijk op sommige langzaam stromende stukken en we realiseerden ons, dat met een lagere waterstand hier weinig water zou staan en veel grindbedden te zien waren.
Voorlopig waren we blij onze dagelijkse forellen en vlagzalmen te vangen en al waren het geen grote aantallen, toch daar duidelijk plezier in hadden.



Hier zouden we in ieder geval weer naar toe gaan en wel zo snel mogelijk.
De natuur is in deze omgeving zo mooi, dat je een wordt met de omgeving als je in het midden van de Sava staat en je vliegje precies onder een tak hebt aangeboden waar je een forel hebt gespot.

Bij elke aanbeet springt je hart bonkend in je borstkas en dat geluid valt duidelijk op in dit prachtige stukje natuur en bijna als storend word ervaren.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator