Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Vliegvisverhalen|| Rivier de Sava Bohinsjka in Slovenia (September 2006)
 

    
 
Rivier de Sava Bohinsjka in Slovenia (September 2006)


De dag was eindelijk aangebroken, dat Appie de Jong, Peter Naarden en ondergetekende naar de Sava Bohinsjka in Slovenia zouden rijden.
Peter was op ons aanraden meegegaan en was na het lezen van de verhalen van mij en de vorige verslagen helemaal om.

We gingen ditmaal met de auto van Appie want daar kon veel meer in en met twee auto’s rijden is ook vervelend voor degene die helemaal in zijn eentje de auto moet besturen.



Onderweg zagen wij een auto(‘s) op een trailer staan waar we even niet van begrepen waarom die zo gefabriceerd was.
Nog voor wij in Bohinsjki Bistrica op 3 september 2006 waren aangekomen, kregen wij een ongeval met de bus van mijn vismaat Appie.

Een brandweerauto reed in een scherpe bocht onze linkerspiegel eraf en reed gewoon door.
Typisch een chauffeur van een collecte-bus
Gelukkig voor ons reed er achter ons een politiewagen en die ging er achteraan nadat wij de schade aan de aangehouden agenten kenbaar hadden gemaakt.



De chauffeur van de brandweerauto zei, dat hij niks had gemerkt en dat het ook zijn schuld niet was, terwijl hij zo’n 40 cm over de doorgetrokken streep op de andere weghelft had gereden.
De agenten gaven hem geen proces-verbaal voor het doorrijden, hoefden zijn papieren van de auto niet te zien, zijn rijbewijs niet ingekeken en hielden geen controle of hij wel of niet gedronken had.

Je merkte aan de agenten, dat ze hun handen boven het hoofd van de chauffeur van de auto van de Brandweer hielden.
Het aanrijdingformulier werd moeizaam ingevuld op aandringen van de agenten en de chauffeur werkte ook maar net mee en kletste als een breedbek kikker met een aangeboren hazenlip.



Later bleek, dat er een grote bijeenkomst was geweest van brandweermannen in hetzelfde Pension waarin wij zouden vertoeven.
Van Irena Tripic hoorden wij, dat er tijdens deze bijeenkomst zwaar gedronken was.

In 2004 hadden wij in juni en september nog niet zoveel last van Italiaanse vliegvissers.
Daar maakten wij in september 2006 kennis mee.

Als zij tot hun middel in het water stonden aan een kant van de brug en ons voorbij zagen lopen in onze vliegvis uitrusting om de andere kant van de brug te gaan vliegvissen, dan stonden ze al op de plek waar wij wilden gaan beginnen terwijl wij ons nog door de bosjes moesten banen om bij het water te komen.



Ze renden door het water met grote stappen als een jachtluipaard met heimwee om snel op dezelfde plek te komen waar wij in de rivier wilden gaan beginnen.
Ongelofelijk maar waar.
Ze claimden met dat gedrag ook dat stuk water en gunden een ander die plekken niet.
Er werd geen woord gewisseld, alleen gerend door het water en met een snelheid die bewondering afdwong.
Te gek om over te praten.



Wij stonden op een geven moment een tijd achter elkaar te vliegvissen bij een brug.
Ik zat met een koperkopje de stroomversnelling af te pielen en Appie en Peter hielden het even voor gezien en zaten op een trapje bij de rivier naar mijn kunsten te kijken.
Aan de andere kant van de brug stond op een veertig meter afstand een Italiaan ook te proberen een vis te vangen en dat was hem nog steeds niet gelukt.

Mijn vliegenlijn stond even stil in het stromende water en ik haakte een mooie forel. Na een korte strijd onthaakte ik de vis en stond bij het onthaken met mijn rug naar de brug om de vangst aan de jongens te laten zien.



Ik dacht dat ze wilde lunchen en begon mijn vliegenlijn op de reel te winden, nadat ik de forel weer in het water had gezet.
Ze stonden met open mond langs mij heen te kijken en toen ik mij omdraaide zag ik de Italiaan al hevig bezig op tien meter van mij zijn vliegenlijn met vlieg op dezelfde plek te laten landen waar ik net de forel haakte.



Dat bedoel ik nou.
Had ik mijn reel nog niet opgewonden dan had hij vast en zeker ruzie met mij gekregen, want hij claimde met dit idiote gedrag direct dat stuk water waar ik in stond te vissen.

Mijn vismaten zagen dat de Italiaan direct reageerde toen ik de vis haakte en die rende het water uit en rende langs de oever naar de plek waar ik stond te vissen.
Zij waren benieuwd naar mijn reactie, maar ik had dat gewoon niet door omdat ik te druk bezig was met mijn vangst en met mijn rug naar de verkeerde kant stond.



Al met al, gaan we voorlopig even niet meer naar de Sava in Slovenia toe.
We slaan een paar jaar over.
Na twee weken in het Pension gegeten te hebben werden we ons meer bewust van de verschillen in bediening en het eten dan in juni 2004.
De spijskaart bleek niet dezelfde spijskaart te zijn die je ’s middags kreeg als je daar als voorbijgaande gast ging lunchen.

Er stonden minder gerechten op dan de originele kaart en was meer Italiaans georiënteerd door de vele pizza’s in allerlei vormen, maten en smaken.
Het biefstukje was slechts in een uitvoering beschikbaar en was kleiner en toch wel van een mindere kwaliteit dan op de originele spijskaart.
Een streekgerecht bracht wel enige uitkomst, maar er zijn toch mensen die dat nooit zullen nemen.
Je moet maar afwachten wat je als streekgerecht krijgt, want zelfs de honing had een bij-smaak.



Ook op de bediening was toch wel wat op te merken.
Niet van Irena zelf, maar de bediening vergat je soep te geven of kwamen direct met het hoofdgerecht.
Je had een fles wijn besteld en die kwam maar niet opdagen.
Je bestelling werd opgenomen en er gebeurde gewoon niks of je had Championsoep besteld en kreeg drie stukjes paddenstoel en tot aan de rand gevuld met aardappelstukjes, terwijl je al dagen dezelfde soep rijkelijk gevuld met 5 soorten paddestoelen kreeg met slechts enkele stukjes aardappel.

De ober liet duidelijk een steakje vallen.
Maar ja, een hamkaas-hostie bestellen in een kerk is ook niet alles.

Ook de rekening was aangepast.
De 12% korting was gebleven, maar nu van de kamerhuur afgetrokken en niet meer van de totale rekening.
Het heeft Irene waarschijnlijk te veel geld gekost.
Want die korting was afgelopen juni ook voor de visvergunningen, de wijnkaart, de biertjes en het lunchen.



En verder.
De hengeldruk is gewoon te groot en de Italiaanse vliegvissers zijn erg onbeschoft.

Steeds meer Nederlandse vliegvissers hebben last van deze stekkenpezers gekregen en met name Hans Vis uit Delft met zijn vrouw, een alleraardigst stel.
Ook hij kreeg verbaal ruzie met een van de Italiaanse vliegvissers en schreeuwde in onvervalst Hollands dat hij zijn rotkop er af zou trekken, omdat die doodleuk op zijn plek ging staan en bij het werpen telkens net zijn hoofd miste met een koperkopje.

Die agressieve aanpak werkte direct, want kleine Italianen hebben respect voor lange mannen met een grote bek.



We vernamen ook van een van de controleurs dat er 5000 kg vis per jaar wordt uitgezet. Voorheen was dit niet nodig omdat er zat vis aanwezig was, maar door het stropen werd dit sterk uitgedund.
Ook zijn de vergunningen in 7 jaar tijd al vijf keer verhoogd en bedragen nu ca. 35 euro per dag.



Dit geldt voor bepaalde stukken van de Sava, want er zijn ook Trophy-parts waar je wel 76 euro per dag voor moet neerleggen.(2006)
Daar heb je wat meer uitgesleten beddingen en zijn hele stukken zacht stromende rivier en goed bewaadbaar, maar ook niet overal als het water hoog staat.

Je hoeft deze dure stukken niet te nemen voor grove vis, want wij hebben ook regenbogen gevangen met een paaionderkaak en vlagzalmen van tegen de 50 cm in de reguliere stukken van de Sava.



Ook flinke bruine forellen waren van de partij.
Daar hoef je geen specialist voor te zijn, want vergeet niet, dat niet elke huisarts een specialist is, maar dat de basis voor het vangen van grote vis voor iedereen is weggelegd.

Soms moet je een eindje tijgeren voor je bij een interessante stek bent aangekomen, maar dan ontvouwt je er ook een prachtig plaatje voor je ogen.



Niet altijd kan je je van te voren omkleden en dat doe je aan de waterkant, want het is een crime als je in die hitte met je waadpak in de auto moet zitten, zowel op de heen als op de terugweg.

Grote aantallen forellen of vlagzalm zul je niet vangen, maar een tiental per dag is best wel haalbaar.
Appie en Peter zijn vliegvissers, die het liefst met een droge vlieg aan de slag gaan.
Ik ben de “natte” vliegvisser.



Kan ik een mooi stroompje ontdekken, dan ligt mijn zelfgebonden nimf al snel in het stroomnaadje en wacht ik op de aanbeet van een forel of vlagzalm, die vrij snel plaatsvindt.
Dan ben ik in mijn element en haast niet meer uit het water te timmeren.

Er zitten ook genoeg vlagzalmen in de Sava Bohinsjka.
Soms zijn ze “los” en dan vang je er een paar achter elkaar en soms zijn ze gewoon niet te pakken te krijgen.
Mijn zelfgebonden nimfen met een rood of groen glinsterend dekje zijn dan favoriet en zijn vangers op elke rivier.



In Bled is er een Fly-Fishing winkeltje waar je veel waardevolle informatie kan verkrijgen over de rivier de Sava Bohinsjka en de Trophy-parts plekken.
Let even op de openingstijden en er is daar van alles te koop echter wel beperkt.
Het e-mailadres van deze is : www.fauna@faunabled.com en het internetadres is www.faunabled.com


Van het Pension Tripic is het e-mailadres pension.tripic@bohinj.si en het internetadres is www.bohinj.si/tripic/

Ook kun je de bedragen vinden wat het je per dag kost aan halfpension en vliegvisvergunningen in het pension.

Je kunt een dag-, 3 dagen- en een 7 daagse vergunning krijgen.
Veel vliegvisplezier en misschien komen we elkaar daar eens tegen, wanneer ik weer eens sterk de drang krijg om het mooie gebied op te zoeken en een forel tracht te vangen.


.


 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator