Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Vliegvisverhalen|| Vliegvissen in de Trysilelva in Noorwegen. Deel 3
 

    
 
Vliegvissen in de Trysilelva in Noorwegen. Deel 3


Op de zondag zwaaiden we Fons en René uit, omdat zij deze dag met het vliegtuig huiswaarts keerden.
Daarna zijn we met zijn vieren en Espen naar het museum geweest, waar we een aantal eeuwen vissen op de rivieren en de jacht op de beren van Noorwegen konden aanschouwen.

Prachtig in takt gebleven fuiken, gemaakt van takken en dikke stammen en allerlei visgerei lagen daar uitgestald.



Je kon daar ook de vogels, vegetatie en dieren bekijken, die daar waren opgezet.
En je wilt niet weten hoe groot een eland is en de beren die daar rondlopen en rondgelopen hebben.
Dan voel je pas hoe nietig je als mens bent, tussen al die wilde dieren.
Deze dag was een leerzaam en educatief en een welkome onderbreking van het vissen met de vliegenhengel.

Tja…dan voel je wel heel erg klein met je 1.80 cm

De klad begon er steeds meer in te komen, omdat we te lange dagen aan het vissen waren en relatief weinig grote vis op de kant kregen, waardoor iedereen scherp en tevreden kon blijven.
’s Morgens om 6.30 uur waren de meeste van ons al op en na een douche werd de tafel gedekt en koffie gezet.

Alle tafelgerei en de inhoud van de koelkast werd op tafel geplaatst en rond 7.30 uur zaten we te ontbijten.
Na het ontbijt werd meestal besloten om naar de supermarkt in Trysil te gaan, aankopen gedaan en om 10.30 stond Espen voor onze neus om te gaan vissen.



We visten dan tot ca. 13.00 uur, gebruikten gezamenlijk de lunch en na een klein uurtje stapten we de Trysilelva weer in.
Gewoonlijk waren we dan tot 19.30 – 20.00 uur in de avond aan het vliegvissen, uitpellen van waadkleding en schoenen en dan naar de jachthut waar na een stevige borrel aan het zelfgemaakte diner werd begonnen.

Rond 21.30 uur werd er gegeten en daarna werden de kaarten gepakt en we gingen naar bed om 23.30 uur om weer fris ’s morgens op te staan, waarna het ritueel weer opnieuw begon.



Dat lange doorvissen op de dag ging bij een aantal van ons opbreken en wekte tijdens het vliegvissen slaappartijen in de hand, disinteresse in de vangsten en sommigen stonden een beetje doelloos in de stroom rond te banjeren.

Espen merkte de verandering in ons, maar kon daar weinig aan veranderen en misschien dacht hij wel dat het zijn schuld was.
Dit blik oude snikkels begon last te krijgen van pijntjes, spierpijnen, kiespijn vanwege griepachtige verschijnselen, slaapverwekkend geeuwen en slenterden door de stroom.

Sommigen gleden door vermoeide benen van de steile kanten langs de rivier en stonden een beetje naar de lucht te kijken of daar misschien grote vlagzalm was waar te nemen.



We voelden ons bijna allemaal afgebeuld, gekneusd en een beetje zielig, want erg veel steun kregen we ook al niet van elkaar.
Vijf oude snikkels van 60 jaar en ouder waren gewoon na een week intens vliegvissen aan het eind van hun Latijn.
We werden een beetje kribbig, gingen op onbenullige dingen letten en de gezellige sfeer begon een beetje af te brokkelen.

In de vriendschappen kwamen fijne haarscheurtjes en hier en daar werden de gladgestreken onvolkomenheden toch wel craquelé.
Na de lunch ’s middags was dit gedrag al bij sommigen merkbaar.

Roep me maar, als de grote vlagzalm op de stek is jongens

De animo was er uit, de drift naar Catch en Release verdwenen en er werden meer vliegen verwisseld dan nodig bleek om blijkbaar maar even die worp tegen de wind niet te hoeven doen.

Maar enkele fanatiekelingen onder ons bleven beulen in de stroming en de stevige wind en wisten nog een aantal vlagzalmen te pakken.
Al waren ze niet groot.
Enkelen keken vanaf de kant naar de verrichtingen van deze fanatiekelingen en vonden het prima, maar raakten verder geen vliegenhengel meer aan om te vliegvissen, dan ze mee te zeulen van de auto naar de waterkant en terug.



Het liep echt op zijn eind.
Een tiendaagse visvakantie is normaal zo om, maar duurde nu wel heel erg lang en ondanks dat we allen gemotiveerd waren in het begin, zo ellendig eindigde de laatste dagen voor een aantal van ons.
Het is niks, maar door dat gedrag sleep je toch de anderen daar in mee.
Espen maakte voor ons nog een lekkere barbecue klaar als lunch tijdens het vliegvissen en dacht daarmee voor een welkome onderbreking te zorgen.



De laatste twee dagen visten we steeds minder uren en na een paar uur vliegvissen hielden we het voor gezien.
Voor je gevoel was je net aan de waterkant of we gingen al weer weg, omdat een aantal het weer voor gezien hielden.
Espen was radeloos en dacht natuurlijk aan zijn reputatie, maar die was de oorzaak niet van ons falen en rusteloosheid.
We zeiden ook tegen hem, dat hij niet oorzaak was van de gedaalde stemming, maar dat het geheel aan onszelf lag.



We waren opgelucht toen de dag aanbrak dat we naar huis konden.
De bootreis duurde natuurlijk weer 20 uur en de autotrip door Duitsland en Nederland ook nog 6 uur, dus hadden we nog een lange reis voor de boeg.

Aan boord hebben we weer heerlijk gegeten voor nog geen 30.- euro de man en je kon net zoveel keren teruggaan als je honger had en we zijn daarna nog even naar het casino gegaan om de laatste Noorse Kronen op te maken.



Het viel mij weer op hoe groot dit schip van Color Line was.
Met zijn vijftien (15!) verdiepingen is dit schip immens groot als een flatgebouw en je verdwaalt daar subiet door de vele gangen, liften en de vele winkels op de galerijen.

Op sommige galerijen werden er door artiesten gedanst of gezongen en alles was feestelijk verlicht.
Het was een gezellige boel en ontzettend druk.
Je waande je echt niet op een groot schip en het uitzicht op de dekken was soms adembenemend.



Vliegvissen in Noorwegen…..sommigen willen volgend jaar in de juiste tijd (juli – augustus) terug en anderen houden het voor gezien.
We zullen zien.
Espen bedankt voor de goede service en gezelligheid en je bereidheid deze volwassen Bradybunch onder je hoede te nemen.




Espen André Eilertsen, Buskvegen 2, 2420 Trysil, Noorwegen. Tel. +47 404 15 677. E-mail: espen@callofthewild.no Website: www.callofthewild.no.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator