Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Witvisverhalen|| Brasems uit de losse pols?
 

    
 
Brasems uit de losse pols?


Na twee eerdere sessies op de brasem op de rivier de Waal, waarin Theo en ik nog geen brasem konden landen, ga ik vandaag het eens heel anders doen.
Niet in een kribvak, niet naast de volle stroming vanaf een strekdam, maar in een rustige put evenwijdig aan de Waal, waar de brasem en witvis op hun gemak kunnen paaien zonder erg last te hebben van de sterke stroming.

De brasems zijn gewoon nog niet in de kribvakken aanwezig en waarschijnlijk is de lage temperatuur van het water de schuld van het uitblijven van deze machtig mooie vis.
Hoewel ik de laatste keer 12 graden heb gemeten en er eigenlijk al brasem op de rivier aanwezig hoort te zijn, zijn Theo en ik nog niet in staat geweest om ook maar een schub van een brasem te vangen of waar te nemen.



Frustrerend en ongewenst, maar ik ga vandaag er alleen voor om deze kapitale slijmjurk te verleiden het aangeboden aas te nuttigen, maar dan moet de brasem er wel zijn, anders wordt het weer niks.
Aan het voer ligt het niet, want de ingrediŽnten zijn vers en op elkaar afgestemd, met geurige nuances die de reuk en smaakpapillen van de brasem zullen strelen en een hongerlust zullen opwekken.

Het ligt ook niet aan de levendige maden of de zorgvuldig klein met de hand gesneden blokjes kaas, de dikke vette wormen (zelf gestoken uit de tuin)of de overheerlijke extra aangezoete maÔs.
Ook niet aan de 10 mm boilies, die ik gesoakt heb in diverse smaken en de kleine haibutpellets, want als de brasem op de voerplekken verschijnt dan gaat hij voor gaas.

Op deze plek ben ik nog niet eerder geweest en die moet ik een beetje uitpeilen.
Ik wil exact het diepteverloop weten, de eventuele taluds onder water en of de bodem zacht, hard, met schelpen of met grind is bezaaid, zandgrond bevat of met mosseltjes is bedekt.
Ik wil ook weten of er wier groeit of andere waterplanten groeien en of ik leven van andere vissoorten kan ontdekken.



Voor hetzelfde geld is het ook een grote paaiplek voor vele andere vissoorten, denk aan karper, voorn, ruisvoorn of barbeel, of het is een stukje water van de Waal waar zich voedsel heeft verzameld die door de stroom is meegenomen en daar ligt te wachten op gulzige vis.
Je leest zeker wel, dat ik precies wil weten waar ik mijn aasje en voerkorf deponeer en of de kans groot is dat ik een aanbeet kan verwachten.

De bodemstructuur is mij na vele worpen duidelijk geworden en alweer zijn mijn verwachtingen hoog gespannen.
Aan mijn ene hengel bevestig ik een zelf geknoopte onderlijn van ca. 75 cm en een lichte voerkorf van 15 gram, gevuld met het lekkers wat ik meegenomen heb en aan de hair een halibutpellet van 12 mm met aan de haak een aantal kronkelende maden met aan de punt twee casters.



Aan de andere hengel bevestig ik een kortere onderlijn van ca. 50 cm en een zwaardere voerkorf van 25 gram, ook gevuld met het overheerlijke lekkers en aan de hair kronkelen een flink aantal maden ( die stinken naar Zwitserse kaas) met aan de haak een tweetal maÔskorrels.

Als alles is ingeworpen, zit ik gespannen naar de toppen van mijn hengels te turen en alert te zijn voor een aanbeet.
Ik heb Theo express niet benaderd, niet dat ik vandaag alleen voor de eer wil gaan, maar om de weg vrij te maken voor een goede stek, waarbij ik vandaag in de veronderstelling ben dat ik eens goed scoor en Theo straks de weg kan wijzen, waar de brasem zich bevindt.

Het weer zit mij een beetje mee en tegen.
De wind komt van het Noordwesten en is krachtig geworden tussen 4 Š 6 beaufort, maar de zon komt tussen de wolken te voor schijn en schijnt direct in mijn gezicht.



Een aanbeet laat lang op zich wachten en uit verveling eet ik mijn 8 boterhammen binnen de kortste keren op en mijn meegenomen pakjes yoghurt en chocomel.
Eindelijk slaat de top van een van de twee hengels uit en ik vermoed gelijk dat een brasem het aas gevonden heeft.
Inderdaad, een brasem had het heerlijke voer en het aas gevonden en voelde zich genoodzaakt zich te verbinden met de visser door het aas tot zich te nemen.

Hoera!
De eerste brasem van bijna 60 cm was een feit.
Eindelijk kon ik in het 13 graden warme water een slijmjurk aan mijn haak krijgen.



Helaas zou het vandaag de enige brasem zijn, die mijn aas kon vinden.
Ik zag nog een klein tikje, ondanks de hard toenemende wind, die de toppen van mijn hengels heen en weer liet zwiepen.
Tijdens het sjouwen, zag ik nog een nest met eieren van een koppel Nijlganzen.
Een eenvoudig nest wat met kleine takjes en kleine veertjes was opgebouwd in een kuiltje in de aarde tussen het struikgewas.



Het begin is er, laten de brasems maar komen, want ik ben er helemaal klaar voor.
De grote Put waarin ik vandaag in vis is een besloten viswater en behoort HSV de Elft toe.
Een jaarvergunning kost je 13 euro en er zijn een aantal putten die evenwijdig lopen met de Waal en eigenlijk elke winter opnieuw gevuld worden door het hoge water van de rivier de Waal.
De vis die door het hoge water in deze putten terecht komt, kunnen na het zakken van de rivier niet meer weg en kunnen zich daar geweldig voortplanten.








 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator