Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Hernieuwde kennismaking met de Meerval?, mooi niet! 4 mei 2011
 

    
 
Hernieuwde kennismaking met de Meerval?, mooi niet! 4 mei 2011


Het lijkt wel of de meerval aan populariteit wint bij vele roofvissers.
De ploeg van vandaag is anders van samenstelling en deze stoere mannen (Ed, Ron, Peter, Marco, Dirk, Ruud en ik) zijn vastbesloten om niet eerder naar huis te gaan, dan dat we de meervalsessie afgesloten hebben met de vangst van een of meerdere meervallen.



Pffffft!
Blijft er nog een meerval voor een ander over?
Ze worden na de vangst natuurlijk en vanzelfsprekend teruggezet, maar een gevangen meerval leert en is een aanbeet niet snel vergeten.
Daar gaan we weer, want zoín autodidact onder de roofvissen kunnen we missen als kiespijn en dan wordt het wel heel erg moeilijk om dezelfde meerval weer te vangen.

Ze onthouden aan welk aas ze gevangen zijn en dan moet je als visser creatief worden om deze snelle leerlingen onder de duim te houden en ze te slim af te zijn.
Domme meervallen bestaan echt niet.
Ze leren van de valkuilen en worden zeer argwanend bij afwijkend aas en ze moeten echt misleid worden om ze tot een aanbeet te verleiden.



Tja, en dan zit je een beetje voor lul met je visboilies of halibutpellets aan je hair, want je mag in deze gesloten periode niet met slachtafval, wormen, kippen of koeienhart, beschermde vis of lever als aasaanbieding vissen.
Op straffe van een vette bekeuring, laat je dat natuurlijk uit je hoofd en als brave huisvaders doen we natuurlijk geen foute dingen, die niet door de beugel kunnen.
Ahum!



Het is een fraai gezicht, als je naar de groen verlichte dobbers kijkt, die zachtjes ronddansen op de golven van de plas.
Elk moment kan er een dobber naar de diepte verdwijnen of ineens een eigen leven gaan leiden en zich zijdelings verplaatsen door een meerval die het aas heeft genomen en rustig doorzwemt.
Mooi niks dus.
Geen enkele aanbeet mochten Ed en Ik registreren, maar ook de anderen niet, enkel Ruud bleek twee weglopers te hebben die niet afgesloten werden met een heuse aanbeet, dus het kan van alles geweest zijn, van paling tot een lijnzwemmer.



Door de temperatuurverlaging, van 20 graden overdag naar 3 graden! Ďs nachts, werd alles in de boot zeiknat, inclusief onze kleding, tassen en viskoffers.
Omdat je in een boot, constant in een zittende houding zit, krijg je op den duur ijskoude knieŽn en zeker als het water langs je pijpen loopt.

Niks aan de hand als je een warmte of regenbroek aan hebt, maar de koude kruipt in je vezels en kniebanden en als je opstaat, dan lijk je wel last te hebben van zware knieblessures en waggel je als Donald Duck door de boot en op de wal als je weer bij de trailerhelling aangekomen bent.



Een lumineus idee daagde aan de horizon en ik pakte mijn twee grote gevoerde Chub Big Pit molenbeschermers en wikkelde ze om mijn knieŽn en zette ze vast met de Velco straps die er aan vast zitten.
Ik kreeg direct warme knieŽn en jaloerse blikken van Ed pareerde ik met een vrolijke glimlach.

Dirk en Ron vertrokken om 23.30 uur in het stikdonker, waarna ook Ruud zijn ankers binnenhaalde en ook vertrok.
Marco en Peter die het vandaag ook gezien hadden, startte de buitenboordmotor en we hoorden in het donker drie boten vertrekken richting de trailerhelling.
Ed en ik hadden echter onze zinnen gezet op een aanbeet van een meerval en bleven doorstompen door 00.45 uur en na nog steeds geen aanbeet gezien te hebben, besloten we om ook maar tandenknarsend naar huis te gaan.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator