Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meervalsessies 18, 21 en 25 mei 2011 op de Westeinderplassen
 

    
 
Meervalsessies 18, 21 en 25 mei 2011 op de Westeinderplassen


Het zat ons de laatste drie sessies wel mee ook, maar niet heus.
De 18e mei zal Dirk niet snel vergeten, want bij het traileren is zijn boot door de achterkant van zijn trailer gezakt.
Omdat hij hulp kreeg bij het traileren, vergat hij in de haast zijn borgpen om te kantelen uit te trekken, waardoor de trailer niet kon kantelen om de boot soepel in het water te laten glijden en de beide achterste trailerstangen bogen finaal door bij het zwaarste punt van zijn boot en stonden bijna haaks op de rest van de trailer.

De verslagenheid en de teleurstelling was groot, want spaarzame Dirk had de trailer en boot pas geleden aangekocht en nu, een paar maanden later, kan hij zijn boot niet meer op de trailer vervoeren, laat staan er mee naar de waterkant rijden om te gaan vissen.
Dirk helemaal vertieft.



Door de consternatie, maar ook uit piëteit, heb ik geen foto gemaakt, omdat dit leed anders blijvend op foto’s is te zien en Dirk weer de tranen in de ogen schiet.
Door de trailer af te koppelen en ondersteboven op een vangrail te plaatsen, zijn enkele behulpzame medevissers die de nodige kilo’s in hun leven hebben vergaard, op de trailer gaan staan en langzaam boog het uiteinde in de bijna originele stand door de honderden kilo’s lichaamsgewicht, maar bij het laatste stukje boog helaas ook de U-balken van de trailer in het midden door.

Resultaat:
De beide uiteinden waren wel geknakt, maar door het gewicht van de mannen weer teruggebogen, echter met een krinkelvouw in de beide draagbalken, maar ook het middenstuk was een tiental centimeters omlaag gekomen waardoor de boot niet meer op de voorste rollersteunen kon leunen bij vervoer.
De hele trailer is daarmee letterlijk en figuurlijk naar de kloten geholpen en moet door een professioneel bedrijf gericht en worden versterkt met extra draagbalken.



Dat betekent, alles er af en opnieuw afstellen en dat kost vele pecunia’s.

Ik zat die avond bij Dirk in de boot en zag net als Dirk veel te laat dat hij op een gegeven moment een aanbeet kreeg en hij en ik het pas in de gaten kregen toen de top van zijn hengel wilde bewegingen maakte.
Losgelaten!
Dat was de enige aanbeet die avond bij ons in de boot.
Dirk en ik kregen geen enkele aanbeet meer dan op Ron na en we moesten het voor de rest met zijn allen zonder een enkele meerval afsluiten.
Ron pakte die avond een fraaie meerval van een respectabele lengte.




De 21ste mei, was voor Dirk en Mike, die samen in de boot van Mike zaten, lucratiever want het “hart” lag bij beiden op de goede plaats en Dirk kreeg een snoek aan de haak met een lengte van 74 cm.
Volkomen onverwacht en Dirk kreeg weer een glimlach op zijn gezicht.



De “mazzelpik”, nou ja mazzelpik, had de vorige keer ook een snoek aan de haak, maar die was iets groter, namelijk 113 cm groot en gelijk zijn Personal Best.

Deze keer wist Dirk dus weer een snoek te pakken, maar de verrassing voor zijn vismaat Mike was nog veel groter.
Mike kreeg ook eindelijk een aanbeet en zijn dobber bewoog heel eventjes heen en weer en schoot toen langzaam onder water.

Hij sloeg aan en de hel brak los.
Na een verbeten strijd, kwam er een stekelige ridder boven water en het bleek een kneiter van een snoekbaars te zijn van 84 cm groot.
Geen echte ‘vette’ bak zoals een volgevreten snoekbaars in het najaar, maar een afgepaaid exemplaar en zij was vanavond een zeer welkome afwisseling.
Na een paar foto’s mocht de kanjer weer terug naar zijn habitat en daar is het voor hun tweeën bij gebleven.



Marco, Robbert en ik zaten met zijn drieën in de boot en Marco kreeg eindelijk, na drie keer verkassen drie keer een aanbeet binnen een kwartier, maar sloeg een gat in de lucht bij het aanslaan.

Eindelijk een aantal aanbeten na een paar sessies, maar weer geen meerval in de boot.
Robbert, Ron en vismaat en ik moesten het weer zonder een enkele aanbeet, laat staan vis, afsluiten maar we geven het allemaal niet op.




De 25ste mei waren we allen goedgemutst en deze keer zat ik bij Ed in de boot.
Ditmaal had ik mijn tactiek aangepast en de halibut pellets aan de hair waren doorweekt en gesoakt met een uitgelezen stinkende baggerzooi uit een potje, waar je al je haren op je lichaam blijvend rechtop blijft staan als je er aan geroken hebt.

Alles smaakt daarna naar bagger, want de penetrante geur gaat niet meer uit je smaak en neuspapillen, zodat je broodbeleg naar karton en naar platte uitgebraakte uilenballen smaakt en de inhoud van je flesje nat proeft naar overjarige manke berenzeik.



We waren ditmaal met 6 man, naast Ed en ik, Ruud en vismaat Dave, Marco en Peter en we gingen er vanavond weer allemaal voor.
Zoals gewoonlijk begonnen we op een paar bekende plekken en als daar de aanbeten zouden uitblijven, verkassen we naar andere stekken waar we meer succes kunnen hebben.

Je kunt je gewoon niet veroorloven, dat je aandacht verslapt, want dat wordt direct afgestraft met een onverwachte aanbeet, waarbij je geheid een loslater of een misser hebt.
De aanbeten zijn zo explosief en zo krachtig, dat je alle zeilen bij moet zetten om de meerval niet onder de rietzudden te laten zwemmen, want dan kan je hem kwijt zijn.

Eenmaal onder de drijvende zudden, dan kan je het schudden!
Een meerval kan zowel voorwaarts als achterwaarts een snelheid ontwikkelen, die je niet voor mogelijk houdt en de geroutineerde meervalvissers weten dat.



Dat vereist ook strakke stevige carbonhengels en molens of reels die tegen een stootje kunnen en de gevlochten hoofdlijn en onderlijn moeten op elkaar afgestemd zijn en sterk genoeg om de meerval te keren om zijn vluchtpogingen te onderbreken.

Ruud pakte een meerval van 79 cm en Peter een van 105 cm.
Ik kreeg mijn kans en bij een prachtige wegloper (dobber) sloeg ik aan en……..sloeg in het luchtledige!



Deze avond waren er diverse aanbeten, maar slechts 2 meervallen kwamen in de boten.
In het begin van de avond, zag ik nog een meerval aan de oppervlakte draaien en een brede donkerbruine rug was seconden lang zichtbaar en met een plons was hij verdwenen.
De volgende keer pak ik er wel, want dat wordt eens tijd.




 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator