Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| No problemo aan de Ebro? Meervalvissen (juni 2011) Deel 1
 

    
 
No problemo aan de Ebro? Meervalvissen (juni 2011) Deel 1


Het begin van onze meervalvakantie kon zo mooi zijn, zij het niet , dat we net van het vliegveld op Barcelona naar het autoverhuurbedrijf liepen en daar door beroepscriminelen zijn berooft.
Tenminste, Theo is daar zijn Laptop, Gsm telefoon, een TomTom en zijn zonnebril kwijt geraakt, door twee dood ordinaire dieven, waarvan er een hem afleidde en de andere met zijn kostbaarheden er vandoor ging.



Grote paniek, want alle gegevens van wachtwoorden en belangrijke e-mails op de PC waren foetsie, maar ook alle telefoonnummers van klanten op zijn Gsm waren op slag van eigenaar verwisseld.
Theo zat letterlijk met zijn handen in het haar en na de aangifte bij de politie besloten we om zonder Tomtom de weg te zoeken naar Playas de Chacon, zo’n 260 km verderop.

Gelukkig heb ik altijd een extra prepaid Gsm bij mij voor nood en daar stond nog een bedrag van 36 euro op, waar Theo dankbaar gebruik van maakte.
Via de laptop van Rinus en Roxanne Houtkooper, waar wij als gasten verbleven, kon Theo de bewoonde wereld bereiken en stappen ondernemen om te proberen de schade zo veel mogelijk te beperken.

Rinus (die Lange, zegt Anton altijd) heeft de respectabele lengte van 1.97 mtr

Mooi begin van de visvakantie, maar niet heus.
Maar de toon was gezet en de teneur van de vakantie stond in het teken van teleurstellingen en tegenvallers en het onbehagelijke, knagende gevoel bij Theo werd daardoor de hele week veel meer versterkt en dat zou voor hem, maar ook voor mij, een stempel drukken op de rest van de overgebleven visdagen in Spanje.

De kamers bij Rinus en Roxanne waren zonder meer prima, want we konden allebei een eigen kamer krijgen, waar een van de twee bedden in de kamers al was opgemaakt.
Er was een gemeenschappelijke badkamer met douche, fontein en toilet en alles was netjes, proper en schoon.



Theo kon naar believen via de laptop zijn ding doen, maar voor het grootste gedeelte van de avond zaten we buiten, uit de zon in de schaduw te converseren met Rinus en Roxanne en je hebt elkaar een hoop te vertellen.
Een buitengewoon aardig stel mensen, die bezield zijn en luisteren met een gewillig oor naar hun klanten, want zowel Roxanne als Rinus zal met alle liefde de wensen van de klanten inwilligen en proberen je het zoveel mogelijk naar de zin te maken.

Roxanne, kookgekkin bij uitstek, staat zich in haar keuken uit te sloven voor de gasten en brengt in de avonduren de meest uiteenlopende feestmaaltijden op tafel als de visdag is afgelopen.



Ook het biertje en de wijn bij de maaltijden worden niet vergeten en we mochten af en toe snoepen van overheerlijke single malt en blended whisky’s.
Bij elke visdag kregen we een grote koelbox mee, die gevuld was met allerlei soorten limonade, bronwater, koffie, thee, koekjes en een zak met belegde boterhammen voor de knagende honger, die meestal in de beginnende middaguren via een rommelende maag kenbaar wordt gemaakt aan de eigenaar ervan.

Elke visdag werden Theo en ik met de auto van Rinus, door Rinus naar de waterkant gereden en via een goed verzorgde openbare trailerhelling werd de boot met een 13.5 pk buitenboordmotor van de trailer te water gelaten.



Dit gebeurde doorgaans om ca. 8.30 – 9.00 uur, want Theo en ik hebben geen haast en een half uur later maakten we aanstalten om de lijnen van de meervalhengels uit te varen.

Dit moest natuurlijk met de boot gebeuren en nadat we een markeerboei op een gunstige plek in het water van de Ebro hadden geplaatst, in de buurt waar zich vele vissen ophielden, werden de beaasde hairs met halibut pellets, en de door middel van postelastieken bevestigde stenen aan de Running booms in de Ebro gedropt en met een flinke schep extra pellets met rust gelaten tot zich een aanbeet aankondigde.



De lijnen werden door de ander aan de kant op de oever zoveel mogelijk strak gedraaid om de slack in de hoofdlijnen, die door de wind en stroming werden veroorzaakt, te verminderen en de meervalhengels in de steunen geplaatst en de molens afgesteld.
Dit gebeurde elke twee uur, als er geen aanbeten waren geconstateerd, want de pellets werden rond deze tijd wat brozer door het warme water (28.5 graden) en kunnen dan van de hair vallen.



Natuurlijk zijn dan de hoogtepunten van de smaak en olieachtige substanties van de pellets zo goed als voorbij en is een verse aanvoer van deze geurige Halibut pellets noodzakelijk om de schuchtere meerval of een stoere karper tot een aanbeet te verleiden.

En wat is meer lekkerder, dan een maaltijd met verse ingrediënten of een kliekje van de dag ervoor.
Juist!
De plek die we aan de oever van de Ebro hebben bezet, was dezelfde plek als de laatste twee dagen van vorig jaar toen Ed en ik bij Anton en Jutta van Gool, ook in Playas de Chacon waren gestationeerd.
Wij mochten toen van Rinus deze plek gebruiken, omdat hij toen geen klanten meer had en er dagenlang was aangevoerd.



Mijn eerste meerval van vandaag kondigde zich om 12.00 uur aan door een wild uitslaande top van een van mijn meervalhengels.
Ik "vloog" onelegant uit mijn luie karperstoel en de hengel lag direct als een geducht wapen in mijn handen en na het aandraaien van de slip van de molen, kon ik aanvangen met de dril van mijn eerste meerval uit de Ebro.
De arme drommel was net over de meter, maar ik mocht weer even van de Ebro krachten proeven en had gelijk zin in meerdere en grotere meervallen om mij daar helemaal in het zweet mee te werken.
Heerlijk!, en wat een pret.

Rinus was vandaag onze gids en vismaat om toe te zien of we het nog in onze vingers hadden.
Voor Theo was dit de vuurdoop, want nooit eerder had hij een meerval mogen haken, drillen of zelfs in zijn handen mogen houden.



Ook Rinus had zijn karperuitrusting meegenomen en zat een tiental meters naast ons met twee karperhengels op zijn beetverklikkers, die op een handige manier op een strandsteun waren bevestigd.

Na een geruime tijd begon om ongeveer 13.30 uur een van zijn beetverklikkers te krijsen om hulp, en Rinus rende met zijn iets te ruime crocks over de ronde keien op straffe van struikelen, maar kon de gillende beetverklikker de mond snoeren door de hengel op te nemen.



Direct na het opnemen van de hengel, stond deze in een fraai gebogen positie en het gevecht onder water nam woeste vormen aan.
Rinus stond daar met een stoďcijns gezicht de karper te drillen en Theo stond lipbijtend met een groot schepnet in de aanslag om straks de uitgedrilde karper vakkundig te scheppen.

En scheppen kan Theo, helaas is hij met vissen wat minder gelukkig.

Rinus karper 13 kg

Een fraaie karper maakte zijn opwachting en vleide zich liefkozend in de handen van Rinus voor een foto, door uw verslaggever gemaakt.
13 kilo schubkarper, woog deze kolos en weldra mocht deze Ebro kanjer weer rondzwemmen in zijn habitat om misschien op een later tijdstip gevangen te worden door een andere karperfanaat.

Theo had nog geen aanbeet mogen zien, maar mocht toch later een aanbeet krijgen, die hij grandioos miste.
Rinus zou vandaag een tweede aanbeet mogen verzilveren en om 15.15 uur was het weer een blčrende beetverklikker, die hem daar opmerkzaam op maakte.

Rinus karper 14 1/2 kilo

Het was weer een mooie schubkarper van 14 ˝ kilo, met een behoorlijke buik, net zo een als ik heb, en die met een razende krachtexplosie van geen ophouden wist.
Strijdlustig keek hij zijn belager door de opspattende waterdruppels aan, maar Rinus was vastbesloten en onvermurwbaar.

Hij kwam in het net en op de mat, maar dacht nog steeds een strijd te moeten leveren voor zijn vrijheid, want hij wist van geen ophouden door klapperend met zijn staart een hele symfonie te arrangeren en te orkestreren.



De Ebro buit werd door ons bekeken, gefotografeerd en met een beetje hulp van Rinus, kon de karper weer met verzamelde krachten zelfstandig naar de duisteren diepten van de Ebro terugkeren.
Rinus wees naar grote en kleine gladde gedeelten op het water en wist ons te vertellen, dat dit werd veroorzaakt door azende meerval, die de vettige halibut pellets tot zich nemen, maar ook veroorzaakt werden door meervallen die net hun behoeften onder water hadden gedaan.

Het verzamelde vet en olie in de darmen van de meervallen, zorgt ervoor, dat deze uitgepoepte vettige substantie naar de oppervlakte stijgt en daar grote glad uitziende kringen veroorzaken en verspreid liggen tussen de door wind opgezweepte golven.



De dag liep ten einde en we besloten om naar de trailerhelling terug te keren om na een paar biertjes de avondmaaltijd te nuttigen, die Roxanne voor ons heeft samengesteld en bereidt.
Het was vandaag 30 graden in de schaduw en bloedheet voor eenvoudige Noorderlingen zoals wij.
Het meegebrachte flesje zonnebrandcrčme was niet overbodig gebleken en mijn huid kon echt niet zonder deze melkachtige substantie.
Het zou later in de week nog veel warmer worden.








 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator