Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meervalsessies op de Westeinder 2 en 6 juli 2011 (111 cm)
 

    
 
Meervalsessies op de Westeinder 2 en 6 juli 2011 (111 cm)


Zat ik vanmorgen nog met Ed te baarzen op de Vinkeveenseplassen, nu zit ik vanavond met Marco en Oscar op de Westeinder om de meervallen eens wakker te schudden.
We hebben twee stekken opgezocht, omdat we bij de eerste stek geen enkel leven hebben gezien.



Bij de tweede stek hebben we allemaal een of twee aanbeten gehad, waarbij de dobbers meters wegliepen en waarbij het vermoeden aanwezig was, dat geen meerval maar snoekbaars het aas had genomen.
Omdat het aas blijkbaar te groot was, hebben de snoekbaarzen hun aanbeten niet door kunnen zetten, maar konden het ook niet zomaar loslaten.

Dat betekent, dat we eigenlijk de volgende keer met spiering of een klein voorntje zullen moeten gaan zitten en we als bijvangst eens een snoekbaars kunnen verschalken.
Tot 02.00 uur hebben we het op meerval vissen volgehouden, maar we moesten het jammer genoeg afsluiten zonder een enkele vis in de boot.




Woensdag 6 juli, waren we weer van de partij.
Ditmaal waren we met vier man in twee boten, te weten, Marco en Peter samen in een boot en Frido en ik in een boot.
Weer waren vergeten om spiering of voorntjes mee te nemen, want we willen later op de avond toch weer terug naar de stek waar we de vorige sessie veel aanbeten hebben gehad.



Niks aan te doen, gewoon vergeten (begint dat nu al?) en we moeten het maar doen met het meegenomen aas.
Marco kreeg rond 21.30 een mooie aanbeet, die hij grandioos verspeelde.
Hij mocht wel even het genoegen smaken om de meerval even te mogen voelen aan de top van zijn hengel, maar de massa onder water schoot van de haak.

Dat is altijd balen.
Ik zou het even later ook ervaren.



Frido maakte mij er van bewust, dat mijn dobber langzaam maar zeker naar het riet toe zwom, ondanks dat ik steeds met argusogen naar de ene en naar de andere dobber keek.

En je zult het altijd zien, even kletsen en de ander aankijken en dan krijg je een formidabele aanbeet van Martijn Meerval, van Guido Glibber, van Simon Serpent en terwijl ik mijn overtollige hoofdlijn met voorzichtige slagen met de slinger op de spoel van mijn molen wond, sloeg ik snel aan toen mijn hoofdlijn onder spanning uit het water kwam en ik contact kreeg met de gluiperd die mijn aas had genomen.

Even een worsteling en pats! Eraf.



Krijg maar de hik, dacht ik nog en dat had ik beter niet kunnen denken, want Marco heeft iets later op de avond anderhalf uur lang de hik gekregen en in de auto naar huis had hij het nog.
Er kwam een bootje aangehuppeld en het bleek tijd om te verkassen.
Tenminste, dat aan komen varen is meestal een teken van, ik heb het gezien, kom mee naar een andere plek!



Zo gezegd (er werd niks gezegd), zo gedaan.
Weer lagen de beide bootjes op een andere plek, de dobbers dreven rustig op de maat van de geringe golfslag en Frido kreeg een wegtrekker.

Zijn dobber welteverstaan, en een snoekbaars van ca. 70 cm liet zich even zien en trok aan zijn stutten, want hij schoot van de haak.
Het zou weer Frido zijn die de volgende aanbeet kreeg, vlak bij de rietkraag en weldra lag hij in gevecht met een oerlelijke meerval, zo een, waar kleine kinderen spontaan van gaan huilen als ze hem zien.
En daar bedoel ik niet Frido mee hoor.



Ik hoorde wat jaloers gesnuif en geschuifel in de boot van Marco aan de overkant en ik landde in de schemer voor Frido de kanjer van 111 cm met de bekgreep.

De haak bleek goed vast in de zijkant van de bek te zitten, maar was snel verwijderd met mijn tang, waar ik nog steeds niet voor aangehouden ben, als verboden wapenbezit en ik er helemaal geen gek figuur mee slaat als ik die gebruik om vingers af te knippen.

Het zou de laatste vangst van deze avond zijn, ondanks het nogmaals verkassen en we slechts twee snelle aanbeten mochten constateren, die net zo snel weer los werden gelaten toen de vis weerstand voelde.



Ik zat tot 23.30 uur met mijn zonnebril op en had dat pas in de gaten toen ik over de rand van mijn bril keek.
Vandaar dat ik het zon bijzondere donkere avond vond, dacht ik bij mijzelf (zie je, dat ik van alles ga mankeren en niets meer nodig heb)
Frido en ik moesten er wel om lachen.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator