Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meervallen op de Westeinder plassen (20 juli 2011)
 

    
 
Meervallen op de Westeinder plassen (20 juli 2011)


Iedereen was afgelopen zaterdag of met vakantie, had een feestje, had de kinderen het weekend, moest een huis leegruimen of wilde het weekend niet vissen.
Het was zaterdag ook ronduit pokkenweer.
Grote regenbuien trokken over het land, met heel veel wind gepaard en dat zou nog een paar dagen aanhouden, waarop ik Mike belde om te vragen of we nog wel moesten gaan in dat noodweer, want het zou in de loop van de avond alleen maar erger worden.
We besloten uiteindelijk om niet te gaan.



We zijn vanavond (woensdag) met zijn zessen en ik zit bij Ruud in de boot.
Met Ruud heb ik om 19.30 uur afgesproken bij de loods, waar zijn boot is gestald, maar hij belde mij om 18.30 uur op of ik al naar de loods kon komen.
We zijn goed geluimd en onze hoop is op een mooie meerval gevestigd, maar dat mag ook een kleiner exemplaar zijn, als we er maar een vangen.
Een snoekbaars als bijvangst is natuurlijk ook welkom, maar onze harten gaan naar de grote gladde glibbers uit.

Nadat we ons goed ge´nstalleerd hebben, lagen de dobbers en aasaanbiedingen vrij snel in de plomp en het grote wachten is begonnen.
Het is wachten op een felle aanbeet of het is wachten op een fantastische wegtrekker, want hoe het ook zij, de dobber als indicator van het ultieme beetgenot, moet van het wateroppervlak verdwijnen.



We kletsen wat, terwijl onze ogen aan de dobbers kleven, want de meerval staat bekend om zijn vuige stiekeme aanbeten en is er met het aas vandoor voor je het weet.
Het lijkt wel of die gluiperige glibbers je in de gaten houden en toeslaan als je ook maar voor een seconde je blik van de dobber afwendt.
Ik weet, dat ze zo kippig zijn als de nacht, maar toch, als ze op het dievenpad zijn dan roven ze alle eetbare aasaanbiedingen van de bodem of ze bijziend zijn of niet.

Deze keer heb ik geen hair aan de haak gebonden, maar schuif een of twee stukken aas via de haak een gedeelte op de onderlijn en het laatste aasje op de haak zelf, maar ik steek wel de haakpunt iets door het aas heen voor een betere inhaking.
Het voordeel van deze methode is, dat het ijzer van de haak niet direct door een meerval wordt opgemerkt en wellicht eerder te verleiden is tot een aanbeet.
Als de meerval met zijn voelsprieten ijzer ontdekt, dan is het net of er stroomstoot door zijn lijf gaat en laat hij het aas voor wat het is.



Ruud zag zijn dobber langzaam verplaatsen en dat was op zeker een aanbeet.
Helaas was het een flinke paling en geen meerval, maar het brak de spanning een beetje.

Daar zou het gewoon bij blijven vanavond, niet alleen voor ons maar ook voor de vier andere stumpers, die maar geen aanbeet konden krijgen.
Ze deden het vandaag gewoon niet en daar moeten we ons maar tandenknarsend in berusten.



Mike en Frido, bleven nog even doorsukkelen, maar Ruud en ik gingen om 00.30 uur naar de trailerhelling, want we hadden het gezien vandaag.














 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator