Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meervalvissen op de Westeinderplassen (13 aug 2011) (80 en 76 cm)
 

    
 
Meervalvissen op de Westeinderplassen (13 aug 2011) (80 en 76 cm)


We waren vanavond met “slechts” 7 man om de meervallen te slim af te zijn en wat ons opviel, het was druk aan het water van de Ringvaart en de Westeinder.
Ik zeg express druk AAN het water, want er was praktisch geen zeil of motorjacht te zien, dan alleen maar vissers langs de waterkanten.



Karpervissers, witvissers, snoekvissers en meervalvissers zaten op deze heerlijke zwoele, wat drukkende avond in augustus te vissen, na een puist regen in de middag.
Het was nog maar de vraag of we deze avond nog zouden gaan vissen, want de moed zakt je een beetje in de schoenen, als je urenlang naar een scherm van regen zit te kijken.

Als we toch zouden gaan, dan zou ik mijn grote paraplu van 3 meter doorsnee meenemen om toch een beetje droog te zitten.



We waren vandaag wat later (half uur), want voor achten is gebleken, dat de aanbeten vrijwel wegblijven omdat de meerval liever bijt in de avonduren.
Af en toe vang je er wel een in het begin van de avond, maar de laatste tijd tegen de avond en nachtelijke uren.

In de overgang van de laatste zonnestralen en waar de nacht zich opmaakt in al zijn donkerte, komen de meervallen onder de rietzudden vandaan en zijn dan naast en tegen de rietzudden en wat later op het wijd te vangen.



Dirk en Frido hadden even hulp nodig om de plas over te steken, want dat is met een 40 pk sneller gebeurd, dan met een 9.9 pk buitenboordmotor.
Even een sleeptouwtje vastmaken en de boot kreeg drie keer de snelheid die Dirk was gewend.
Het valt om de drommel niet mee om met gestrekte tong tussen de tanden, richting te houden achter een snelle boot die je voort sleurt met een behoorlijke snelheid.



De rit over het water was even nodig om wat visaas te bemachtigen bij Ron, Peter en zijn zoon Wesley, die op een eilandje in de Westeinderplassen vanaf de kant zouden gaan vissen.
Peter had daar toestemming voor gekregen om daar van af te vissen.



Op het eilandje lag een grasstrook en een stuk vlonder, die naar zeggen door Peter, spekglad was na een regenbui en je na een aanbeet heel voorzichtig naar de hengel moet lopen om de hengel op te nemen, voor je al glijdend op je rug de vaart in plonst.

Iets verderop, net om de hoek waar Ron zat, maakten Marco en ik de boot vast aan een oeverbalk en gooiden onze beaasde haken rechtuit naar de rietkraag aan de overkant.



Dat stuk aan de overkant is ca. 3 meter diep en iets verder naar rechts loopt de bodem op naar 2 meter, maar de veenbodem wordt daar dan wat modderiger.
Drie of vier keer moesten we onze hengels inhalen, omdat er schepen voorbij voeren op straffe van vastzitten van de hoofdlijn in de schroeven van de boten.

De GSM van Marco ging over en dat betekent meestal een melding van een visvangst.
Dirk bleek een meerval van 76 cm gehaakt te hebben.
Eindelijk had Dirk, na vele geblankte meervalsessies een meerval gevangen en trots liet hij hem aan de camera van Frido zien.



Van Ron en consorten hadden we nog niets vernomen, maar eigenlijk konden we dat zelf invullen, omdat we ca. 50 meter verderop om de hoek aangelegd hadden en we rechts van ons de verlichte dobbers van het drietal konden zien.

Ik draaide een hengel binnen en plaatste de haak met het aas meer naar de rechterkant, het stuk wat modderiger en ondieper is, dan de eerdere plek.
Na nog geen vijf minuten besloot mijn dobber de oppervlakte van de vaart te verruilen voor een onderwater tour en terwijl mijn hoofdlijn mee ging lopen, sloot ik de vrijloop van de baitrunner en gaf een hijs aan de hengel.
Hangen!



In het begin gaf de meerval veel strijd en leek het er op, dat hij makkelijk de meter zou passeren, maar dat waren de eerste wilde ongebreidelde krachten om los te komen.
Later bleek de haak mooi in de mondhoek te zitten.

Marco verplaatste mijn tweede hengel en bracht de meerval aan boord, waar hij de haak uit de bek verwijderde en de lengte op ging meten.
Tachtig cm. bleek de wildebras te zijn.
Ik pakte hem over en na een paar foto’s gleed hij langzaam achteruit zwemmend het water weer in.



We besloten na een tijdje om te gaan verkassen, naar een plek waar we eerder in het nabije verleden een aantal mooie vangsten hebben mogen boeken.
Daar liep de dobber van een van de hengels van Marco scherp naar links en net voor hij aan wilde slaan, stopte de dobber met lopen en bleef verder dobberen.

Na een paar minuten haalde Marco toch zijn aas binnen en de helft was door een onverlaat onder water verorberd en de rest, vlak bij de haak, ongemoeid gelaten.



Frido en Dirk hadden zich ook al verplaatst, maar mochten ook helaas geen meerval meer haken.
We besloten om maar weer terug naar de trailerhelling te varen, want het bleek inmiddels 02.30 uur, terwijl het naar ons idee pas 00.30 uur zou zijn.
In het riet zaten zwermen vogels, die ergens van schrokken en de camera van Frido legde dat moment vast.






 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator