Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meervalsessies op de Westeinder (20 en 24 augustus 2011) (130 cm)
 

    
 
Meervalsessies op de Westeinder (20 en 24 augustus 2011) (130 cm)


Mike mocht afgelopen woensdag (17e) als enige een klein meervalletje haken.
Niemand van de anderen kreeg er een aan de haak, ondanks dat er zeer scherp werd gevist.
Er werden wel een klein aantal weglopers geconstateerd, maar bij het aanslaan sloegen de fanatieke meervalvissers een gat in de lucht, omdat er geen enkele weerstand werd gevoeld.

Mama, er hangt een vent aan mijn lip!

Vanavond gaan we dat eens overdoen en zullen we alles uit de kast trekken om de Siluris Glanis in de boot te krijgen.
Want zeg nou eens eerlijk, je mag best wel eens beloond worden na zoveel visloze sessies met een mooie meerval van minstens anderhalve meter.
De Europese Meerval, Siluris Glanis, is een solitair levende, standplaatstrouwe vis in langzaam stromende of stilstaande wateren met een zachte bodem.

Lees je dat goed!, standplaatsgetrouwe!
Dat betekent, dat als je een meerval op een bepaalde plek hebt gevangen, je de kans loopt hem opnieuw aan de haak te krijgen. (en nu maar hopen, dat hij 25 cm per maand groeit!)



Dirk, Mike, Ron, Peter,Marco en ondergetekende zaten vanavond met argusogen naar de verlichte dobbers te staren.
Je moet af en toe je blik wijzigen, want op een gegeven moment zie gewoon dubbel van ellende en dat moet je helemaal niet hebben als je naar je schoonmoeder kijkt, want dan zie je er ook twee.

We kregen een telefoontje en dat betekent; een aanbeet van een meerval of een mooie wegloper zonder een gehaakte vis.
Het bleek een gevangen meerval van 1.30 cm te zijn en door Peter gevangen.
Proficiat!



Het was gelijk zijn PB en iedereen had er zwaar de klere in, ik bedoel, we waren allen blij voor hem en we gunden Peter natuurlijk zijn mooie vangst.
Alleen geloof ik niet, dat zijn vrouw blij is met al dat slijm op zijn kleding.

Ik kreeg een prachtige wegloper en mijn dobber verplaatste zich een aantal meters.
Toen ik aansloeg kreeg ik even een weerstand en daarna stond mijn hengeltop licht gebogen.
Hangen, zei ik volkomen overbodig tegen Marco, want die had het allang gezien.
Het bleek een paling te zijn, die bleek de haak en aas gewoon even in zijn strot weggewerkt te hebben en nu spartelde als een pasgeboren baby die net een ferme tik op de billen had gekregen.



Helaas geen meerval, maar toch een afgeronde aanbeet van een roofvis.
Direct daarna ging de dobber van mijn andere hengel er vandoor.
Meters weglopen en bij het aanslaan niks voelen!
Je staat in de boot met gierende bloedvaten vol adrenaline met de super aanbeet van de superdesuper aanbeten en laat je met lege handen staan.

Daar krijg je toch direct een negatieve erectie van, ofwel een valse tent van in je broek!
Je zucht een paar keer, maar je krijgt het niet weg gezucht, omdat de spetterende adrenaline nog steeds in je aderen zit en alleen weg te spoelen is met een stevige neut.



We kregen vanavond 6 mooie weglopers, waarbij Marco de hoop had, net als ik overigens, dat een meerval in zijn haast zichzelf per ongeluk zou haken en ons de dril van ons leven zou geven.
Helaas, dat was waarschijnlijk vandaag teveel gevraagd.
Maar we blijven het proberen.







 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator