Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meervalsessie op de Haarlemmerringvaart
 

    
 
Meervalsessie op de Haarlemmerringvaart


Op de laatste dag van de maand waar we nog legaal mogen nachtvissen, zijn we met zeven man weer paraat om de gluiperigste glibber aan de haak te krijgen.
Het is dit jaar bar en boos geweest om de meerval aan de haak/dreg te krijgen, want we hebben allemaal het gevoel dat de vangsten minder zijn dan vorig jaar.

Niet dat het bestand is terug gelopen, maar meer door de akelige weersomstandigheden, de draaiende winden, de waardeloze lente en zomermaanden en de relatief koude nachten.
Maar een meerval moet toch vreten en als je mazzel hebt, zoals sommigen van ons is overkomen, dan krijg je zo’n gladde dajakker aan de haak.



Het is net een kansspel, de losers blijven verliezen en de mazzelaars “pakken” af en toe een mooie meerval , want voor het meervalvissen hoef je geen uitgekiende strategie te bedenken, haakaas aanbrengen, ingooien en dom wachten tot je dobber onder water verdwijnt.
Meervallen zijn geen nibbelaars, geen aaslikkers, geen kijken en niet kopen klanten, maar gewone aaseters die alles eten wat er in de bek past.



In Spanje worden met regelmaat meervallen gevangen, die in bepaalde stress situaties alles uitspugen wat ze net gegeten hebben (vooral pellets) en dat heb ik hier in Nederland nog nooit gezien.
Onze meervallen in de Lage landen zijn koele kikkers, zullen we maar denken en hebben helemaal geen stress.



Ik zit weer in de boot bij Marco, samen met Peter en we varen gelijk naar de stek der stekken (die bestaat alleen in onze verbeelding) en alweer zijn we van plan om een dikke meter meerval onder onze hoede te nemen.
Maar ja, dan moeten we hem eerst vangen.

De wind draaide van windrichting en dat is meestal geen goed teken.
Op de stek der stekken kregen we geen enkele aanbeet, het aas bleek bij zes hengels onaangeroerd, dus zaten ze er gewoon niet of ze waren niet hongerig genoeg.



We besloten om te gaan verkassen.
Na nog even een plek aangedaan te hebben waar we voorheen ook mooie aanbeten hebben gehad, bleek er vanavond geen vissenkop rond te zwemmen.
Doorstomen naar de volgende spot en binnen de kortste keren lagen er weer zes beaasde hengels in het nat.

Af en toe kregen we een telefoontje, van Ruud, Mike, Sjoerd of Niels, maar die konden niets anders melden dat ze een wegloper hadden gehad en nog steeds geen vis in de boot konden krijgen.



Marco sloeg aan op een weglopende dobber en kreeg een mooie paling aan de haak.
Buiten de boot werd de zwabberende paling onthaakt, zodat hij na het onthaken gelijk het water in dook en we geen slijmerige zooi in de boot kregen.
Van een meerval vinden we niet erg, maar van een paling liever niet.

Na nog een korte wegloper hadden we het gezien.
Mike is al van plan om zijn hengelspullen op Marktplaats te zetten door de weinige vangsten en van de zenuwen op een goede vangst, heeft Ruud vanaf de loods tot aan het water met aangetrokken handrem van zijn trailer gereden en die stond zich te verwonderen waarom hij zo rare geur in zijn neusgaten kreeg.

Wie is nou Niels en wie is Sjoerd?

Het is echt een van de laatste keren dat we de meerval achter de vodden zitten, want zo slecht hebben we nog niet gehad met de vangsten.
Het wordt weer tijd om te verticalen op snoekbaars en daar heeft iedereen wel oren naar.

De meervallen in de Westeinderplassen krijgen nog een keer bezoek van ons en dan kunnen ze de boom in tot het voorjaar.
Als ik zo de bekkies van alle deelnemers bekijk, dan lees je er woede, ongeloof, teleurstelling en verslagenheid vanaf, maar ook zijn ze in hun trots gekrenkt tot op het bot en dat laat vervelende diepgegroefde littekens na.



 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator