Leo Olierook Fishing Adventures

    Homepage || Meerval specials|| Meervalvissen op de Ebro. 15 okt 2011 Deel 3
 

    
 
Meervalvissen op de Ebro. 15 okt 2011 Deel 3


Een tijdje geleden heeft een fanatiek sportvisser zijn boot geprobeerd in het water van de Ebro te krijgen.
Na netjes zijn trailer met zijn boot er op in positie te hebben gebracht, stapte hij uit zijn auto om de boot los te koppelen van de trailer.
Helaas voor hem, had hij de handrem van zijn auto niet aangetrokken en de auto met trailer donderde in zijn geheel het water in.


Toen het water van de Ebro zakte, kon iedereen zien wat er gebeurd was. De trailer is blijkbaar later er af gekoppeld.

Het snoekbaarzen zit bij Marco in het bloed, want hij was met zijn zoon meer op dan aan het water te vinden.
Nu had zoonlief ook vaak afleiding nodig, want die verveelde zich op bepaalde tijden een ongeluk.


Een voetbal of een shuttle spel, had de tijd kunnen doden en is misschien een optie voor een volgende keer (als die zich voordoet)
De echte supervangsten en grote aantallen met de verticaalhengel bleven echter uit, maar een snoekbaars van 70 en 63 cm is toch nog een knappe roofvis en de sport om deze vissen te vangen met een verticaalhengel is er niet minder om.



Jacintha van CCC, wist ons te vertellen, dat er blinde karpers rondzwemmen in de Ebro.
Geen uitgestoken ogen, maar karpers die zo geboren zijn als een vreemde speling van de natuur en onontwikkelde ogen hebben.
De aanzet van ogen hebben ze wel, maar zijn in hun ontwikkeling niet verder gegroeid als ogen.
Ze verblijven op de diepste gedeelten van de Ebro en verplaatsen zich niet naar de ondiepere gedeelten.
Anton van Gool vertelde mij dat er in de Ebro diepten van 50 meter voorkomen en dat deze diepten in de buurt van het klooster aanwezig zijn.
Als karpervisser zou ik het wel weten.



Naast de vlonder bij de boten lag een flinke meerval te rotten, die vakkundig was gefileerd en op de kant was achtergelaten.
We hebben de hele week deze penetrante geur in onze neusgaten gehad, toen we de boten moesten in en uitladen en dat was geen pretje.
Niemand controleert de vissers, dus gaat dit feest van fileren elke dag gewoon door.



De terugweg ging door de Pyreneeėn en straks konden we goed zicht krijgen waar de waterbekkens van de Ebro lagen en of ze gevuld waren.
De Ebro wordt hoofdzakelijk gevoed met de smeltende sneeuw van de Pyreneeėn, maar ook door de herfst en voorjaarstormen die in de Pyreneeėn vallen en de ca. 950 km lange Ebro uiteindelijk vullen tot het niveau wat we doorgaans gewend zijn.



Het was geen verrassing, dat ook in de meeste waterbekkens van de Pyreneeėn geen druppel water meer lag en hele stukken er akelig droog bij lagen.
Je snapt niet waar alle vis is gebleven.

We zagen in het voorbij rijden nog een uitbater, die kano’s voor wildwatervaren verhuurde.
Die kan voorlopig met zijn pis naar de dokter, want ik zie nu niet direct op korte termijn de bekkens zich vullen met water.



In Caspe bleek ook al, dat er 3 maanden geen druppel regen was gevallen.

We waren deze week met 6 personen in twee auto’s naar de Ebro gereden om meerval te vangen.
Er zijn in totaal bijna 380 kg aan pellets gevoerd, naast de ca 80 kg maļs.
127 liter benzine hebben we moeten gebruiken om bij de stekken te komen met de twee boten, maar ook voor het verticalen.
De tol op de heenreis was 104.- euro en op de terugweg via de Pyreneeėn slechts 54.- euro.
De heenreis duurde 20 uur met vertraging in Frankrijk en de terugreis duurde slechts 16 ½ uur via de Pyreneeėn.



Er zijn deze week door ons slechts 3 meervallen gevangen van 36, 136 en 205 cm, 2 karpers van 32 en 30 pond en 13 snoekbaarzen, waarvan de grootste 70 cm was.
Het water is ongeveer 15 meter gezakt en we konden nauwelijks nog de boten naar de vlonders varen zonder steeds weer bijna vast te lopen op de zandbanken van de lage waterstand van de Ebro.



De accommodatie was uitstekend alleen het kussen op het bed was maatje kind en zulke kussens gebruik ik als steuntje in de rug in mijn fauteuil thuis.
Alles was schoon en proper en daar heb ik niks op aan te merken, alleen als je gebruikt hebt gemaakt van de douche dan kon je bijna zwemmen in het bad/toiletruimte en kon een ander geen droge broek behouden als je een grote boodschap moest doen.
Houdt er rekening mee, dat je wc-papier mee moet nemen, want anders moet je na een grote boodschap een van je sokken gebruiken om je kont af te vegen.



Gert is een man, die het geheel zakelijk en commercieel bekijkt en dat laat hij telkenmale merken.
Als Jacintha, zijn vrouw, een foutje in een berekening maakt, dan komen er negatieve opmerkingen uit zijn mond en doet dit waar iedereen bij zit.
Op zo'n manier zet je gewoon je wederhelft verschut en terwijl Jacintha haar best doet om alles zo goed mogelijk te laten verlopen.
Dat vond ik zeer vervelend en ik vraag mij af of hij dat niet in het vervolg zou kunnen ventileren waar verder niemand bij is.
Ook zijn zoon kreeg diverse opmerkingen naar zijn hoofd en er was zelfs een moment dat ze alle drie verwijten naar elkaar maakten, waar 9 klanten bij zaten.



Laten we het maar op een druk seizoen houden, waar de druk om te presteren hoog is geweest en ze als gezin nog weinig van elkaar konden hebben.
Jammer dat wij daar deelgenoot van moesten zijn.

Het reglement wat we onder ogen kregen was scherp en zakelijk opgesteld.
Boetes van 20.- en 50.- euro konden zo opgelegd worden als de gebruikte boten dagelijks niet schoon genoeg waren achtergelaten of de accommodatie niet schoon genoeg was afgeleverd.



Alle breuk of schade in de accommodatie zou worden verhaald op basis van de nieuwwaarde en dat ontlokte bij mij de opmerking, “Wat zijn jullie streng zeg”, maar Jacintha wist ons snel te vertellen dat de regels niet zo streng worden nageleefd.
Later bij vertrek, moesten we 2.- euro afrekenen voor een gebroken bord bij het afwassen.



Het ontbijt was goed.
Je had per persoon elke dag een half vers knapperig stokbrood tot je beschikking, 3 soorten worst en plakjes kaas als broodbeleg, puntjes smeerkaas, maar ook een potje Jam en een vers gekookt ei.
Er lag op elke tafel een heel brood waar je een lunchpakketje van kon maken en je kon koffie of thee krijgen en een glaasje sinaasappelsap.
Het lunchpakket kon je in aluminiumfolie verpakken en in de verstrekte koelbox leggen, waar Jacintha koude blikjes limonade en fruit had gestopt.



Op de laatste dag namen we ’s avonds bij CCC een flinke uitsmijter met ham en kaas, want we waren even de Chinees en de broodjes Shoarma vanuit het dorp zat.
Sjon heeft een dag voor ons gekookt.
Samen met een paar van ons heeft hij een prima spaghettischotel voor ons allen gemaakt.

Ik kan deze Catfish Camp Caspe (CCC) aan iedereen aanbevelen.
Echter niet in een periode wanneer het water op een dieptepunt is bereikt, want dan is het een crime voor elke visser en zeker voor de oudere vissers onder ons.



Het pad naar de vlonders waar de boten liggen was bij droog weer al een beproeving om overheen te lopen, laat staan bij nat weer en je handen vol met visspullen.
De houten kratten, die gebruikt worden om van het paadje de vlonder op te komen en enigszins het verschil in hoogte op moeten vangen, moet je al een examen afleggen in behendigheid.
Als de rivier weer op hoogte is, dan heb je natuurlijk geen last van deze beproevingen en zijn de boten makkelijk bereikbaar.



De maand oktober is eigenlijk voor de snoekbaarsvissers onder ons, maar ook voor de karper die je doorgaans de hele winter door kunt vangen.
Er worden ontzettend veel snoekbaarzen gevangen en haast geen meerval in de maand oktober, want dan hadden we een maand eerder moeten komen, n.l. september.

In september maakt de meerval zich op om zijn buik vol te eten en dat is doorgaans de maand (maar ook in oktober,november en december) waar vangsten van 2 meter plus meervallen meer regel dan uitzonderingen zijn.



Volgend jaar ga ik weer naar de Ebro om de meerval aan de haak te krijgen en dat zal in de maanden mei of juni en september gebeuren.
En ik prefereer liever een omgeving waar ik volpension kan genieten en gebracht en gehaald wordt met een auto en een boot, waar de visspullen in de boot kunnen blijven liggen omdat de boot gewoon op de accommodatie wordt geparkeerd.

Boot op het erf van de accommodatie van Anton en de boot op het erf bij de accommodatie bij Rinus


Natuurlijk betaal je voor een dergelijke accommodatie en volpension wel enkele briefjes van 100.- euro meer, maar dat heb ik wel graag voor over, want daar krijg je ook een stuk gezelligheid voor terug en persoonlijke aandacht, maar ook wordt er met je wensen en verlangens rekening gehouden en dat is mij veel meer waard dan wat dan ook.

Ik heb er nu al weer zin in.





 
naar boven
 

© Leo Olierook Sportsfishing Adventures 2008-2012

  Webdesign by Theo J. de Wit

Google Sitemap Generator